Tag Archives: Blog

ბლოგის ბრენდინგი

ეძღვნება მარიანას, ჩემს ბრენდინგის ლექტორს

მიუხედავად იმისა რომ მარკეტინგის მეცნიერებები ყოველთვის მაინტერესებდა და გულმოდგინედ ვსწავლობდი, ESM-ში ბრენდინგის ფინალურ გამოცდაზე სამარცხვინოდ ჩავიჭერი. თომას გედის “4D ბრენდინგს” გავდიოდით, საგანი ძალიან მომწონდა და მაინტერესებდა, მაგრამ გამოცდაზე ტესტები პირდაპირ წიგნიდან იყო მოტანილი და წიგნის ეგრე დეტალურად წაკითხვა ძალიან დამეზარა.

დედაჩემმა ამ ჩაჭრის ამბავი რომ გაიგო, ისე ინერვიულა, კინაღამ გულმა დაარტყა. მისი აზრით, ნიშნები რადგან გამიფუჭდა, მარკეტინგის სფეროში ვერასდროს მივაღწევდი წარმატებას.

დედა, შეხედე ამ ბლოგს! უამრავი ადამიანი ხშირად მეუბნება კომპლიმენტებს მის ბრენდზე და პიარზე. დიდი ამბავი, მეოთხე კურსზე ბრენდინგში ნიშანი თუ ვერ მივიღე.

ახლა კი ვბედავ და ბლოგის ბრენდინგზე და მარკეტინგზე ერთი-ორი სიტყვასაც დავწერ.

ამ პოსტის იდეა ნატოშას პოსტმა შთამაგონა. ნატოშა ეძებს ახალ დიზაინს და ბრენდს, რომელსაც კარგად გააპიარებს და დიდი ხნის განმავლობაში აღარ შეცვლის. მე მის პოსტზე უკვე დავაკომენტარე საკმაოდ ვრცლად და აღარ მინდა აქ განვმეორდე. თუმცა იქ მხოლოდ დიზაინთან დაკავშირებული რჩევები მივეცი. ბლოგის ბრენდინგი კი ბევრად უფრო რთული მოვლენაა, ვიდრე ადვილად დასამახსოვრებელი ლოგო, მსგავსი ჰედერი და ფოტოსურათების watermark-ი.

ჩემი აზრით ბლოგის ბრენდინგი ერთ-ერთი აუცილებელი შემადგენელია მის პიარში და სამომავლო წარმატებაში.

წინა პოსტშიც დავწერე და აქაც ვიმეორებ – მთავარი კონტენტი მაინც არასდროს არ არის! ხანდახან შეფუთვა და რეკლამა უფრო მეტს აკეთებს, ვიდრე უბრალოდ კარგი ხარისხის პროდუქტი.

მაგრამ სანამ პროდუქტის შეფუთვაზე გადახვალთ, აუცილებლად უნდა დაფიქრდეთ მის იდეაზე.

ამაში თომას გედის ბრენდ-კოდიც დაგეხმარებათ, რომელიც ბრენდის ოთხი აბსტრაქტული განზომილებისგან შედგება: ფუნქციონალური, სოციალური, სულიერი და მენტალური. თითოეულზე უფრო ვრცლად ქვემოთ გვექნება საუბარი. Continue reading

როგორ ბლოგებს არ ვკითხულობ

რახან ბლოგერი ვარ, ძალიან ხშირად მეკითხებიან, ვკითხულობ თუ არა რომელიმე ბლოგს, ხანდახან თუ ჩემი პასუხი უარყოფითი აღმოჩნდება, მსაყვედურობენ კიდეც, როგორ თუ მაგას არ კითხულობო.

ერთმა პირდაპირ ის მკითხა, კომენტარებს რატო არ ტოვებ ჩემთანო. ჯერ ეკითხა, მის ბლოგს საერთოდ თუ ვკითხულობდი. :))

ხუმრობა იქით იყოს, მაგრამ დღეს გადავწყვიტე დავფიქრებულიყავი, თუ რა შეიძლება ვუპასუხო ადამიანს შეკითხვაზე –

რატომ არ კითხულობ [ჩასვით აქ ნებისმიერი ბლოგის სახელი/მისამართი, რომელსაც არ ვკითხულობ]?Continue reading

შევცვალო თუ არა კომენტარების სისტემა?

ძალიან დიდი ხანია მინდა კომენტარების რამე უფრო მოქნილი სისტემა დავაყენო.

მაგალითად Disqus – რომელიც მკითხველს საშუალებას მისცემს თავისი facebook-ის, twitter-ის, myspace-ის ან openid-ის მეშვეობით დაპოსტონ.

Disqus ჯერ-ჯერობით საუკეთესოა (დემონსტრაციისთვის იხილეთ mashable.com-ის კომენტარები) და დღესვე დავაყენებდი, რომ არ იყოს ერთი პრობლემა.

ყველა წინა კომენტარის threading დაიკარგება. რაც იმას ნიშნავს, რომ თუ ადრე პოსტის ქვეშ ერთმანეთს reply-ს მეშვეობით პასუხობდით და ეს ზედა კომენტარის ქვეშ, ოდნავ შეწეული ჩანდა, ანუ ვიზუალურად ხვდებოდი ვინ ვის პასუხობს, Disqus-ის დაყენების შემდეგ ყველა გამოჩნდება ქრონოლოგიურად – threading-ის გარეშე. და ვინაიდან reply-ს დროს არ უთითებ ადამიანის სახელს ვისაც პასუხობ, ქრონოლოგიურად დალაგების შემთხვევაში კომენტარი ჰაერში გასროლილს დაემსგავსება.

ახლა რასაც ვიყენებ კომენტარებისთვის ამ პლაგინს Brians Nested COmments ჰქვია და დღემდე ვერცერთი სხვა პლაგინი მისი threading-ის ექსპორტს ვერ აკეთებს თავის ბაზაში. ყველას გადააქვს ქრონოლოგიურად.

ჰოდა რა ვქნა?

ისეთი მრავალ-კომენტარიანი პოსტებში როგორიცაა PayPal in Georgia: დელფის მეთოდი – სულ მთლად აირევ დაირევა და ვინ ვის პასუხობდა ვეღარ გავიგებთ.

არსებობს ერთი გამოსავალი.

ყველა კომენტარი რომელიც ვიღაცის პასუხია და ძალიან ამოვარდნილია შინაარსიდან ხელით (OMG!) ჩასწორდეს და წინ დაერთოს მიმართვის ფორმა @ნიკი. რაც ძალიან მეზარება! :(

არადა რაც დრო გადის მით უფრო მეტი და მეტი კომენტარი გროვდება და მით უფრო მეტად მინდა Disqus-ზე გადასვლა.

აბა, ბლოგოსფეროს PHP ვეფხვებო და ლომებო, რა solution-ს შესთავაზებთ კოდებში გახლართულ სვითის?

შენ კი, ჩვეულებრივო მკითხველო, მირჩიე დავაყენო თუ არა Disqus? აზრი ექნება შენთვის თუ არა ძველი კომენტარების threading-ს?

პოსტი შენზე

ეს პოსტი შენზეა.

ხო სწორედ შენზე, ვინც ახლა ამას კითხულობ.

სხვა ყველა პოსტი, რომელიც აქამდე დამიწერია – ყოველ შემთხვევაში, სრული უმრავლესობა – ჩემზე იყო.

შენთვის კი არცერთი პოსტი არასდროს მომიძღვნია.

არასდროს გამომიყვია ადგილი, სადაც შეგეძლო თავი ისე გეგრძნო, როგორც საკუთარ სახლში. არასდროს მითქვამს, რომ შენ ისევე მნიშვნელოვანი ხარ ჩემს ცხოვრებაში როგორც გამჭვირვალე სუფთა ჰაერი, ხარბად რომ ჩავისუნთქავ ან ნათელი, მზიანი დღე, გარეთ რომ გავიხედავ და გული სიხარულით ამევსება.

არასდროს მიკითხავს შენთვის, როგორ ხარ, რა გქვია, როდის არის შენი დაბადების დღე, რა გიყვარს, რა გძულს, რით ცოცხლობ, რა გიხარია და რა მიზნები გაქვს ცხოვრებაში.

ალბათ ამიტომაც არასდროს გამოგიჩენია ინიციატივა, შენს შესახებ რამე გეთქვა.

და მაინც შემოდიხარ ყოველ დღე, ჩუმად კითხულობ ჩემს ყოველ ახალ ჩანაწერს და სიტყვის უთქმელად გადიხარ.

მე კი არასდროს მითხოვია შენთვის, ხმა ამოგეღო.

ჰოდა დღეს შენი დღეა!

დღეს გთხოვ, რამე მაინც მითხრა.

შენ, რომელსაც არასდროს დაგიწერია თუნდაც ერთი კომენტარი, მაგრამ ვიცი, რომ მანდ ხარ, ვიცი, რომ გიყვარვარ, ვიცი, რომ რაღაც ძალა ყოველდღიურად გაბრუნებს ამ ბლოგზე.

იცოდე, რომ მე ვგრძნობ შენს არსებობას, მეც მიყვარხარ, მეც მამოძრავებს რაღაც ძალა, ყოველდღე ახალი ჩანაწერი დაგახვედრო!

და მაშინ, როდესაც ყველაზე აქტიური პერიოდი მაქვს, ჩემს ცხოვრებაში უამრავი ახალი რაღაც ხდება, უამრავი თემა მაქვს, რაზეც შემეძლო დღევანდელი პოსტი დამეწერა და თვით საახალწლო რეზოლუციაც კი არ გამომიქვეყნებია, აი ასეთ დროს, შენ გითმობ ასპარეზს!

მომიყევი რამე შენს შესახებ!

მითხარი, რა გქვია, რა გიყვარს, თუნდაც შენი სურათი გამომიგზავნე, ან შენი საყვარელი youtube-ს ვიდეოს ლინკი დაპოსტე, უბრალოდ გამაგებინე რომ აქ ხარ, ჩემს გვერდით.

მე კი ჩუმად გვერდით გავდგები და ისეთი ყურადღებით მოგისმენ, როგორიც არასდროს გამომიხატავს შენს მიმართ.

მე ვფიქრობ, რომ შენ ამას ნამდვილად იმსახურებ.

საახალწლო ჰედერი

ჯერ კიდევ ჰელოუინისას მინდოდა საჰელოუინო ჰედერი გამეკეთებინა მაგრამ ძალიან დამეზარა.

ჰოდა ახლა მაინც მოვაბი თავი საახალწლოს!

საახალწლო ჰედერი

საახალწლო ჰედერი

მე ძალიან მომწონს და მგონი უხდება აქაურობას.