Tag Archives: ნატოშა

ბლოგის ბრენდინგი

ეძღვნება მარიანას, ჩემს ბრენდინგის ლექტორს

მიუხედავად იმისა რომ მარკეტინგის მეცნიერებები ყოველთვის მაინტერესებდა და გულმოდგინედ ვსწავლობდი, ESM-ში ბრენდინგის ფინალურ გამოცდაზე სამარცხვინოდ ჩავიჭერი. თომას გედის “4D ბრენდინგს” გავდიოდით, საგანი ძალიან მომწონდა და მაინტერესებდა, მაგრამ გამოცდაზე ტესტები პირდაპირ წიგნიდან იყო მოტანილი და წიგნის ეგრე დეტალურად წაკითხვა ძალიან დამეზარა.

დედაჩემმა ამ ჩაჭრის ამბავი რომ გაიგო, ისე ინერვიულა, კინაღამ გულმა დაარტყა. მისი აზრით, ნიშნები რადგან გამიფუჭდა, მარკეტინგის სფეროში ვერასდროს მივაღწევდი წარმატებას.

დედა, შეხედე ამ ბლოგს! უამრავი ადამიანი ხშირად მეუბნება კომპლიმენტებს მის ბრენდზე და პიარზე. დიდი ამბავი, მეოთხე კურსზე ბრენდინგში ნიშანი თუ ვერ მივიღე.

ახლა კი ვბედავ და ბლოგის ბრენდინგზე და მარკეტინგზე ერთი-ორი სიტყვასაც დავწერ.

ამ პოსტის იდეა ნატოშას პოსტმა შთამაგონა. ნატოშა ეძებს ახალ დიზაინს და ბრენდს, რომელსაც კარგად გააპიარებს და დიდი ხნის განმავლობაში აღარ შეცვლის. მე მის პოსტზე უკვე დავაკომენტარე საკმაოდ ვრცლად და აღარ მინდა აქ განვმეორდე. თუმცა იქ მხოლოდ დიზაინთან დაკავშირებული რჩევები მივეცი. ბლოგის ბრენდინგი კი ბევრად უფრო რთული მოვლენაა, ვიდრე ადვილად დასამახსოვრებელი ლოგო, მსგავსი ჰედერი და ფოტოსურათების watermark-ი.

ჩემი აზრით ბლოგის ბრენდინგი ერთ-ერთი აუცილებელი შემადგენელია მის პიარში და სამომავლო წარმატებაში.

წინა პოსტშიც დავწერე და აქაც ვიმეორებ – მთავარი კონტენტი მაინც არასდროს არ არის! ხანდახან შეფუთვა და რეკლამა უფრო მეტს აკეთებს, ვიდრე უბრალოდ კარგი ხარისხის პროდუქტი.

მაგრამ სანამ პროდუქტის შეფუთვაზე გადახვალთ, აუცილებლად უნდა დაფიქრდეთ მის იდეაზე.

ამაში თომას გედის ბრენდ-კოდიც დაგეხმარებათ, რომელიც ბრენდის ოთხი აბსტრაქტული განზომილებისგან შედგება: ფუნქციონალური, სოციალური, სულიერი და მენტალური. თითოეულზე უფრო ვრცლად ქვემოთ გვექნება საუბარი. Continue reading

I wanted to be like Grace Kelly (c) Mika

დილის 5-ის ნახევარზე დავწექი. პრეზენტაციას და სტატიას ვაკეთებდი.

Audrey

Audrey

სტატიის დამთავრება მოვასწარი კიდევ კარგი. პრეზენტაცია – არა!

დღისით 2-ზე გამეღვიძა. ვეცი და როგორღაც გავიყვანე ბოლოში. მერე ტაქსით გავვარდი რედაქციაში. სტატია უნდა მიმეტანა. 2 დღეში ჟურნალი რომ არ დამთავრდეს ვერ გამოვა შემდეგი ნომერი და მოკლედ ძალიან საპასუხისმგებლო იყო ამ სტატიის მიტანა.

ტაქსს გარეთ დავალოდებინე და ჩქარ-ჩქარა ვალაგებდი ამ სტატიას კომპიუტერზე იმ პროგრამაში, რაშიც ჟურნალს ვაწყობთ. ძლივს გადავაკოპირე და გამოვვარდი ისევ ჩავხტი ტაქსში და გავვარდი სოროსში.

Grace Kelly

Grace Kelly

იქ ბლოგკემპი ტარდებოდა 5 საათზე. 6-ის ნახევარზე მივაღწიე.

მაგრად წვიმდა! ცისფერი შარფი და დიდი შავი სათვალე მეკეთა. ნუ ეს ცალკე სტილია! ამ დროს თავი გრეის კელი ან ოდრი ჰეპბერნი ან მინიმუმ ბრიჯიტ ჯონსი მგონია!

სპეციალურად ვიყიდე ასეთი დიდი სათვალე და ეს შარფებიც მაგარი გატაცებაა. კოტეს დედა მამარაგებს საბერძნეთიდან და ჭკუაზე არ ვარ ისე მიყვარს! კარგად მესმის გრეის კელისი, აბრეშუმის შარფების მთელი კოლექცია ჰქონდა, როგორც ვიცი…

Bridget Jones

Bridget Jones

თემას გადავუხვიე და…

იმას ვამბობდი რომ ბლოგკემპი ძლაიან მეგობრულ ატმოსფეროში ჩატარდა. სხვების შთაბეჭდილებებზე პასუხს არ ვაგებ, მაგრამ მე მომეწონა. რეალურად, არაფერი ახალი და გასაგიჟებელი არ გვილაპარაკია, მაგრამ ინფორმაციის ასეთი გზით გაზიარება სასარგებლოა აზრთა სხვადასხვაობების წარმოსაქმნელად, დისკუსიისთვის, ახალი იდეები მოგდის ადამიანს და ა.შ. ა, ხო… კიდე ლამაზი ბიჭები სხედან და ყურადღებით გისმენენ  :D Continue reading

I am not Evil, it’s just you – who’s stupid…

OMG! რა უნდა იფიქრო ადამიანზე, ვინც მუდამ სხვის ჭკუაზე დადის? [ნუ, თუნდაც ის სხვა მე ვიყო :D ]

ვინმეს რომ თავის ბლოგზე დაეწერა, რომ ‘აი, როგორ არ მევასებიან ვიღაცეები და როგორ არ მინდა, რომ მოვიდნენ ბლოგერების შეკრებაზე’ და მე იმ ადამიანთან მთლად კარგი დამოკიდებულება არ მქონოდა, შესაძლებელია მეფიქრა, რომ პოსტი მე მეხება, მაგრამ სულაც #ლეზე დავიკიდებდი და მაინც წავიდოდი იმ შეკრებაზე.

რომც არ მდომოდა წასვლა, ჯინაზე მაინც წავიდოდი. არავის არ მივცემდი უფლებას, რომ ჩემი წასვლა-არ წასვლის საკითხი გადაეწყვიტა. ზუსტად ისევე, როგორც გუშინ გადავწყვიტე, რომ მიუხედავად იმისა რომ ვიღაც ნიტო ტიპები მოდიან, მე მაინც წავალ, იმიტო რო who the fuck are they, რომ მათ გამო სადმე არ წავიდე?!

მაგრამ სიტუაციის მთელი პრიკოლი იმაში აღმოჩნდა, რომ იმ ნიტო ტიპებმა სავარაუდოდ წაიკითხეს ჩემი წინა პოსტი და მართლაც არ მოვიდნენ სხოდკაზე. :D

აი, როგორ ვთქვა… ცოტათი გამიტყდა კიდევაც. (!)

ვიღაცასთან კონფლიქტი რომ გაქვს, ან არ გევასება, გულის სიღრმეში, 30 %-ით მაინც, შენს სიმაღლეზე განიხილავ იმ ადამიანს. ადამიანის კონკურენტული ბუნებაა ეგეთი, ‘მტერს’ უნდა ებრძოლო, მაგრამ თან პატივი უნდა სცე, და სიფრთხილე შეინარჩუნო, იმიტომ რომ ისიც ძლიერია რაღაც პონტში. ცხოვრება კატა-თაგვობანას თამაშია, ხოლო კონფლიქტები ბლოგერის ცხოვრებაში დამატებითი კლიკები და ფეიჯ-ვიუებია :D Continue reading