ქენდის ბუდუარში ისეთივე მყუდროება და სითბოა, როგორც ფილმში “საუზმე ტიფანისთან”.
შუქი ჩამქრალია, მაგრამ სინათლე მაინც ბევრია… საკმარისი, ყელამდე.
მაგიდაზე ძალიან ბევრი სასუსნავი. რამდენიმე დღის შემდეგ, მოშიებულზე რომ გახსენდება და ნერწყვი მოგდის.
მაგიდის გარშემო გოგოები ჩამომსხდარან, თავიან მარაოებს ეფარებიან.
აბა, სხვანაირად როგორ? ჩვენ ხომ ბუდუარში ვართ…
დაბალ ხმაზე ჩართული მუსიკა ამ ყველაფერს უფრო მეტ რომანტიკას ჰმატებს.
ნატალიას ლიმნიანი ნამცხვარი უგემრიელესია.
ის მთელი საღამო ხმას არ იღებს. სამაგიეროდ მე ვჭარტალებ გაუჩერებლად.
მერე რა რომ უმეტესობას დღეს შევხვდი პირველად.
ყველა ისეთ ახლობელია, აღარ ვიცი როგორ დავიტიო ეს შეგრძნებები.
ვსვამთ ჩაის და ყავას.
საღამოს არომატი ემატება…
{ 13 comments… read them below or add one }
ნატალის მდუმარეაზე ლეგენდები დადის უკვე….. კარგი საღამო გაგიტარებიათ
‘მდუმარე ნატალია’
ვაიმე, ფოტოები!
ყოველთვის ამ საღამოს გახსენებაზე ისეთი სასიამოვნო ემოციები მაქვს..
ხო, მე განსაკუთრებით ვჩანვარ სურათებში.
ა შენ მერე მოხვედი და მაგ დროის ფოტოები აღარ მაქვს.
ამ ფოტოებიდან უმეტესობაც ნასტასიას გადაღებულია
აუ ეხა რას არ მივცემდი მაგ ნამცხვრბზე და სასუსნაბევზე. ღმერთო როგორ მომენატრა სახლში გამომცხვარი ნამცხვრები :მნიამ:
I wish I could make it
ძაან მინდოდა მაგ საღამოზე ყოფნა, მაგრამ პარასკევი საღამო aka ჩემი შაბათი слишком сокровенный-ა და ვერ მოვიდოდი.
სვით, უფრო მეტი ფოტო და ემოცია მინდოდა… მაგალითად, რაზე იჭარტალე?
მეტი ფოტო არ მქონდა… ისედაც ნასტასიას ფოტოები მიდევს 90%
ჭარტალს… ჰმმ ბლოგერებზე და ბლოგინგზე, კაცებზე, ქალებზე, წარსულზე და მომავალზე.
გგონია მახსოვს?
მე სერიოზულად დავთვერი და ფრაგმენტებად მახსოვს ყველაფერი, მართლა
თუ ვთქვი რამე, რა ვილაპარაკე, ან სხვებმა რა თქვეს – ბუუნდოვნად მახსოვს 
პ.ს არადა სულ 2 ჭიქა დავლიე, ისიც მაქსიმუმ :უსერ:
იფფ , კარგი იყო
პირდაუბანელი ბავშვის ფერი მაქვს
კარგი საღამო იყო, როგორ დაღამდა, ვერ ვიგრძენი, ოღონდ მართლა და ეს იშვიათად მემართება ხოლმე. მადლობა ქენდის და ყველას
მეც დამიძახეთ ხოლმეე
)) მიყვარს ეგეთი რამეები..
P.S. თუ გოგონებს ხელს არ შევუშლი
))))))
_________________
// სპამერი ვარ და მიხარია! //