ინტერნეტი გათიშული მქონდა ორი დღე, იქმადე ბლოგი მქონდა გათიშული. მოკლედ ტერორში ვიყავი. დღესაც გაითიშებოდა ალბათ გადაუხდელობის გამო ტრაკი რომ არ ამეწია და არ გავსულიყავი გადასახდელად. მართალია ტაქსით მივედი და წამოვედი მაგრამ ისეთი ცუდი ამინდი იყო რო სასტიკად მეზარებოდა

მოკლედ ეს შესავალი იმიტომ გავაკეთე რომ თავი მემართლებინა თუ რატომ იყო ჩმეი ბლოგი გათიშული და რატომ არ ვპოსტავდი.

სამაგიეროდ საინტერესო რაღაცეები მოხდა. მოდი ორ პოსტად გავაკეთებ.

8/12/08, ორშაბათი ~

კოტე ჩამოვიდა მივლინებიდან. დილის 8 საათი იყო. სახლში იდილია დავახვედრე. ყველაფერი დალაგებული და მოწესრიგებული. წინა ღამით ვიფიქრე გავათენებ და ისე დავხვდები თქო. რაღაც კარტოფილის, ყველის და ვერმიშელის pie გამოვაცხვე. ფანტაზია მოვიშველიე. მაგარი გამოვიდა.

რეცეპტი:

გათლილ კარტოფილს მოხარშავ, დაჭყლეტ, შიგნით ჩაზელ დაფშვნილ ყველს. მარილი გემოვნებით.

თან მოხალავ ვერმიშელს მშრალ ტაფაზე. რომ შეწითლდება, დაასხამ წყალს ისე, რომ ოდნავ დაიფაროს ვერმიშელი და დაახურავ თავზე. უნდა ჩაიხარშოს ამ წყალში. როცა ჩაიხარშება, დააგდებ კარაქს ან ზეთს და ერთი ხუთი წუთი გააჩერებ.

შემდეგ გამზადებულ ყველ-ჩაზელილ პიურეში შეურევ მოშუშულ ვერმიშელს ჩააგდებ 25გრამ კარაქს და გაანაწილებ ცხიმწასმულ ”ჟარონაზე”. (ჟარონა უნდა იყოს ცოტა მაღალი და პატარა. ანუ ნამცხვრებისთვის რომ იყენებნ ისეთი და არა ქათმის შესაწვავად)

ზემოდან მოასხამ წინასწარ გათქვეფილ 2 კვერცხს და შედგამ 150° გახელებულ ქურაში (დუხოვკაში). მე ცეცხლი მივეცი ზემოდან და კვერცხი რომ მოიბრაწა მერე ორივე მხრიდან. დაახლოებით 30 წუთში მზად იქნება.

ამ კულინარული შედევრის შემდეგ მერე 2 ფილმს ვუყურე: მაგრამ გამთენიისას მაინც ჩამეძინა.

დილით კოტეც ჩამოვიდა და გამაღვიძა. ძალიან მომენატრა. ისეთი დაღლილი იყო რომ ფეხზე ძლივს იდგა. ბეილისი და შოკოლადი მომიტანა

ძლივს ავდექი (1 საათის ჩაძინებული ვიყავი), ჩაი და ბეილისი დავლიეთ + ჩემი შედევრი გავსინჯეთ. მოეწონა. მერე დავიძინეთ.

მეორე დღეს ყველაფერი მოვუყევი. ასე მითხრა ”ვიცოდიო, მე რას გამომაპარებო”. ჩემი აზრით მართლა იცოდა. იმაზე უკეთ მიცნობს ვიდრე მე ვიცნობ ჩემს თავს, იმიტომ რომ მე ჩემს თავს ვატყუებ და კოტეს ვერა

ჩემი ბულთი. მიყვარხარ, ე…

მერე ინტერნეტი არ გვქონდა და ტელევიზორს ვუყურებდით და ვუკრავდით.

სიმღერა დავწერეთ ერთად!!! ძალიან მომეწონა ეს პროცესი. კოტე რაღაც აკორდებს იღებდა გიტარაზე მე თვალები მქონდა დახუჭული და მელოდიას ვმღეროდი და რომ გავახილე მივხვდი რომ ეს უნიკალური მელოდია იყო რომელიც არსად გამეგონა. ანუ ჩვენ დავწერეთ!!!

ისეთი მაგარი სიმღერაა!!! აუცილებლად დავწერ ტექსტს და ჩავწერ.

გადავწყვიტე, რომ ვარსკვლავების აკადემიაზე აღარ ვიფიქრო. კოტესაც არ უნდა და მეც გავიაზრე რომ არ მინდა. ოღონდ მართლა არ მინდა და არა იმიტომ რომ თუნდაც კოტეს არ უნდა. ვოკალზე სიარულს არ დავანებებ თავს. ჩემს სიმღერებზე ვიმუშავებ. კოწიკამ დამანახა რომ ჩემით მიღწეული რაღაც უფრო ფასეული იქნება ვიდრე ის რის გაკეთებასაც ვაპირებდი. ხომ მაინც ჩემი თავისთვის მინდა მუსიკა და კოტესთვის. სხვა არაფერი მინდა საკუთარ სიმღერებს ჩავწერ და მეგობრებს გავუგზავნი მესინჯერებში.

It’s still happiness!

გადაწყევტილი მაქვს რომ ეს ახალი წელი ყველაზე მაგარი უნდა იყოს! პირველი ახალი წელია ერთად და ერთ ჭერქვეშ! :jump:

ოღონდ ვერ გადავწყვიტე: მეგობრები მოვიწვიო და საახალწლო ვახშამი გავაკეთო თუ მარტო მე და კოტე ვიყოთ თუ სადმე წავიდეთ თუ რა ვქნათ?

კვატ, მომეხმარე ფიქრში…

{ 7 comments }