Tag Archives: Food

Indulge in the Uniquely Singapore experience!

This is a contest entry for Nuffnang Regional Awards 2009

It’s been already a year since I started dreaming about visiting Asia’s one of the smallest countries – Singapore.

Everything began with a blog.

The very first Singaporean blogger I discovered was a 17-year-old girl and blogged about her everyday life, the food she ate, the places she visited, the people she met. This was all very exotic to me.

I read her blog everyday and after some time I discovered other Singaporean bloggers too. The more and more I was falling in love with this beautiful and interesting country.

A few weeks ago I opened Google Earth and searched for Singapore.

I was amazed by the number of sightseeing places, especially so many parks and recreation areas. I realized that Singapore was one big green island, surrounded by the most beautiful beaches in the world!!!

All Parks are marked with Green Trees

All Parks are marked with Green Trees

I already knew that Singapore had very beautiful Zoological Park but I wasn’t really expecting what I saw! Continue reading

სასაცილო და საუკეთესო ფოტოები

1. ”ხელი ბიჭო!!!”

lol

2. ”აააააააააააა!!! საჭმელიიიიიიიიიიიიი!!!”

lol2

3. კიდე ჩუმად ჩუმად ვიპარავ საჭმელს!!! ^_^

lol3

4. ეს ფოტო მომწონს… ორივე კარგად ვართ :უსერ:

wow

აგრესორი

რაღაც კოშმარი ვნახე.

ძლივს გავიღვიძე,

ძილში ვფიქრობდი ”არ დამაიწყდეს, არ დამავიწყდეს სიზმარი! ბლოგზე უნდა დავწერო!”-მეთქი. უკვე ვგიჟდები მგონი…

სიზმარი იყო ჯენიზე, რომელიც მერე შარლოტად (Sex and the City) გადაიქცა, G-ზე რომელიც რატომღაც გავდა ჩემს ბავშვობის მეგობარ სანდროს (:spy:), ჩემზე (მერე მე Carrie-დ გადავიქეცი), კინოთეატრ რუსთაველზე, და კიდე რაღაცეებზე, რაც აღარ მახსოვს… არადა მაგ ნაწლების დამახსოვრებას ვცდიობდი და რატომ არ მახსოვს არ ვიცი…

—————————————————-

2 საათი იყო რომ თვალი გავაჭყიტე. 5 წუთი ვფიქრობდი: ”სად ვარ?”

დამხვდა ჯენის დილის 7-ის ნახევარზე მოწერილი მესიჯი ”გამაღვიძე როცა დავაპირებთ წასვლასო”. მეგონა რო ვერ გაიღვიძებდა… საბედნიეროდ გაიღვიძა…

—————————————————-

შხაპი მივიღე, კარტოფილის პიურე გავაკეთე კოტესთვის და გავემზადე წასასვლელად. ინტერნეტი არ მქონდა…

—————————————————-

მე ვფიქრობ სიცხე მოქმედებს ჩემზე. ძალიან აგრესიული ვარ ბოლო დღეებია. განსაკუთრებით მამაკაცების მიმართ.

მარშუტკიდან რომ ჩამოვედი და მეტროს ჩასასვლელისკენ მივემართებოდი, ძალიან დიდი სურვილი გამიჩნდა ერთი კაცისთვის შუა თითი მეჩვენებინა. ჩერეზ ვიტრინიდან დავინახე, რომ უკანალზე მიყურებდა უმოწყალოდ. მაგრამ თავი შევიკავე…

მიწისქვეშაში რაღაც ბიჟუტერიის მაღაზიაში შევირბინე და ერთი ლურჯი სამაჯური მომეწონა ჯენისთვის. თან ძვირიც არ ღირდა და მეთქი გავახარებ…

მეტროში მომივიდა მესიჯი ჯენისგან ”მაგვიანდებაო”.

—————————————————-

რუსთაველის ადმინისტრაცია, როგორც ჩანს, ვერ არის დალაგებული!

  1. შუქი გამორთული იყო ყველა ფოიეში ერთის გარდა. ეტყობა, ხალხი რომ არ დადის, ელექტროენერგიას ზოგავენ (?!). 4 და 5 დარბაზებში ასასვლელი ისეთი ჩაბნელებული იყო, რომ გამოსასვლელებიდან აყავდათ ხალხი.
  2. კონდიციონერი მარტო დარბაზში მუშაობდა. ფოიეში და კაფეში ისე ცხელოდა რომ გარეთ ყოფნას ამჯობინებდა კაცი.
  3. Sex an the City-ს სეანსი მხოლოდ 11-ის 15 წუთზეა!!! ღამე!!! Isn’t that stupid? მხოლოდ იმიტომ რომ სატაურში სიტყვა სექსი ურევია? კაკოი კაშმარ!
  4. ბურგერვილი და მეორე კაფე, სადაც შესაძლებელი იყო რამე შეგეჭამა მშიერ ადამიანს, დაკეტილია. არადა მშიოდა!!!
  5. სალაროში 50 ლარიანი ვერ დამიხურდავეს. ვერც მიმდებარე 5-6 ზავიძენიაში. ბოლოს პროტესტი განვაცხადე. რიგიდან ფეხს არ ვიცვლიდი და მეთქი ”არ ვიცი, არ მაინტერესებს, დამიხურდავეთ!!! და მომეცით ჩემი ბილეთები!!!” მერე მოლარე გამოვიდა თავის კაბინიდან და წარმატებული ვოიაჟი ჩაატარა ახლომდებარე ზავიძენიებში. აიეგრე, ნაცნობობითაა ყველაფერი…

როგორც იქნა ავიღე ბილეთები ”გადაახვიე”-ზე.

მერე ბაკო დავინახე. თავის მეგობართან ერთად იყო.

რაზე შედიხარო, ვუთხარი. ეგ ნანახი მაქვს და ბანძიაო.

:(

ამ დროს მოვიდა ჯენი. ვუთხარი, რომ მგონი ბანძი ფილმია და არ გაგვისწორდება. ჯენიმ, არა უშავს, იქნებ სხვა თვალით შევხედოთო.

მეთქი ის მაინც დაგვამახსვრდება, რომ ბანძ ფილმზე ვიყავით.

—————————————————-

ფილმი გამოდგა 3/10. მაგრამ საკაიფოდ ვიცინეთ მომენტებში. ^^

ზატო ბატიბუტი aka პოპკორნი გამოდგა გემრიელი. ჯენიმაც აღნიშნა მერე. მე რომ გამითავდა თავისი გადმომიდგა… It was sweet… :user:

შუა კინოს მსვლელობის დროს გვერდზე გავიხედე და ჩვენი რიგის ბოლოში ვიღაც ხანში შესული წყვილი იჯდა.

კაცი ქალს ძუძუზე ეფერებოდა გამწარებული. ჯენის ვუთხარი და გამოშტერდა. :D

ნეტა რა მინდოდა რას ვიყურებოდი გვერდზე???

—————————————————-

კიდე ვერ გავიგეთ, რატომ არ აჩვენებენ ტიტრებს ბოლომდე.

მითუმეტეს თუ ტიტრებში პარალელურად რაღაც მოქმედებები ხდება. ამბის გაგრძელებებია ჩაკვეხებული ან ამოჭრილი კადრები და ა.შ.

დღესაც cast-ის მერე გაწყვიტეს და სულ ეგრე შვებიან… Damn!

—————————————————-

ოო… მერე ბასკინ რობინსის ნაყინიი!!! <3 :Love: :Jump:

ნაყინით ”დანოში” არ შეგვიშვეს… :-(

—————————————————-

მერე ფეხით ვიარეთ ბევრი. ასეთი მარშრუტი გვქონდა:

კინო ”რუსთაველი” >>> ქაშუეთის ეკლესია >>> ოპერა >>> სასტუმრო ”ივერია” >>> გალაკტიონის ხიდი (აქ ჯენიმ გამანდო, როგორ უნდა გაატანო წყალს ჯადო მაქსიმალურად ეფექტიანი შედეგი რომ მიიღო) >>> მარჯანიშვილი (მარჯანიშვილზე მარგო ლუჩკო და თემო რცხილაძე შეგვხვდნენ) >>> დავით აღმაშენებლის გამზირი (აქ ჯერ ”ქალთა ბედნიერება”-ში (ლოლ რა სახელია) და მერე ”ლეკეში” შევედით დასათვალიერებლად) >>> ფანტანი აღმაშენებლის გამზირზე (აქ ჯენის წყალი შევაწუწე და ცოტა ბევრი მომივიდა. I am sorry ^^ ) >>> თამარ მეფის ხიდთან რომ გზაჯვარედინია >>> მაღაზია ”ბატა”-ს და გერმანიის საელჩოს მიმდებარე ტერიტორია >>> დინამო >>> მუშტაიდის პარკი

—————————————————-

აქ გავჩერდით ცოტა ხანი.

ესე იგი რა ხდებოდა, ტირის თამაში მომინდა. ჯენი ვერ დავიყოლიე და მარტომ ვითამაშე. რაღაცეებს ვიგებდი. გაიჩითა პარკის დაცვა, რომელიც ოდნავ შეზარხოშებული ჩანდა და როგორც ჩანს გოგოებთან ლაზღანდარობის ხასიათზეც იყო… ჯერ იგნორს ვუკეთებდით და სროლა რომ დავამთავრე და წამოვედით უკან გამოგვყვა ერთი: ”სად გეჩქარებათ გოგოებო, დაიცადეთ” და მსგავსები… მეთქი არა, მერე კდიე გააგრძელა და ცოტა ხმამაღლა გავუმეორე ”არა” და მაინც რო აღარ მოგვეშვა მთელი ჩემი დაგროვილი აგრესია გამოვუშვი ორთქლივით და ”არა” მეთქი დავუღრიალე… ^^

”ნუ ყვირიხარ თორე გაგადებ პარკიდანო” ლოლ ისედაც პარკიდან გავდიოდით და ეგ გვეხვეწებოდა სად მიდიხართ, დარჩითო.

მეთქი გაგდება ეგრე არ უნდა და ავიღე ქვა და ჰაერში შევათამაშე… ეგრევე მოცოცხა…

ხოდა ჯენი მგონი დაიგრუზა თუ რაღაც, ან შეეშინდა…

(ნუ გეშინია ჯენი, მიზანში სროლაში ხო ნახე რა მაგარი ვარ ^^ და კარატეზე დავდიოდი კიდე ^^ ასე რომ ქვას თუ არა ფეხს მაინც მოვარტყამდი ზუსტად ნიჟე პოიასა, რამე რო ყოფილიყო ^^)

—————————————————-

მერე კოტემ დამირეკა და მომენატრე მოდი მალეო, თან კაი დაბნელებულიც იყო და დავიშალეთ…

მე გზის ერთ მხარეს ველოდებოდი მარშუტკას, ჯენი – მეორე მხარეს და ხელებს ვუქნევდით ერთმანეთს, მუნჯურად ვლაპარაკობდით! :D

 

 

 

P.S. ჩემი სახლისკენ მიმავალი მარშუტკა 70 თეთრი გამხდარა. ისღა აკლიათ, რომ ”თბილისი-მუხიანი” დააწერონ.

 

P.P.S. გამოცდა ჩავაბარე!!!

 

Jenny-ს პოსტი