ვინმემ ამიხსენით, რატომ არიან საქართველოს ფოსტის თანამშრომლები ასეთი უხეშები და უზრდელები?
სამი დღის წინ, დილის 10 საათზე მომადგა ერთი ფოსტალიონი. კარი როგორც კი გავუღე, იმ წამსვე მომაჩეჩა ხელში რაღაც ჟურნალი (რომელიც 6 თვის წინ გამოწერილი ამერიკული კოსმოპოლიტენი აღმოჩნდა) და თან მიბრძანა – გვარი შეამოწმეო.
სანამ გამოფხიზლებას ან რაიმეს შეკითხვას მოვასწრებდი, თვალსა და ხელს შუა გაუჩინარდა.
* * *
როდესაც რამე ისეთ ამანათს ველოდები, რაც პირდაპირ სახლში უნდა მომივიდეს და გადამზიდის სერვისს არ ვიყენებ, მაშინ იწყება ხოლმე ჩემი ნერვების წყვეტა.
საქართველოს ფოსტას აქვს სამი საშინელი ნაკლოვანება: სრულად წაკითხვა →
სანამ რამეს ვიტყვი, მინდა ვისაც არ ეზარება ყველას მოგიწოდოთ Verve.com-ზე დარეგისტრირებისკენ. ეს არის ბლოგოსფეროს გეოგრაფიული მოდელი და შეგვეძლება ქართული ბლოგების თავმოყრა. უფრო დაწვრილებით მის რაობაზე მომავალ პოსტებში დავწერ.
დღეს გრძელი დღე მქონდა. ჯერ თინის შევხვდით მე და კოტე მაკდონალდსში. მერე ბოკელების შეკრებაზე ვიყავი და ნინისთვის საჩუქრები მივუტანე. თუ არ იცით ნინის შესახებ, გთხოვთ გაეცნოთ და ყურად იღოთ ლილიანის ეს პოსტი.
მერე რაგბზე წავედი სადაც კოტე და თინი უკვე მისულები იყვნენ რამდენიმე ფორუმელთან ერთად. კიდევ კარგი ფოტოაპარატი წავიღე. გადავწყვტე სულ თან ვატარო იმიტომ, რომ საკმაოდ უდაჩნი ფოტოები გადავიღე.
ერთადერთი საკუთარ ფოტოაპარატს ის ნაკლი გააჩნია, რომ სურათებში იშვიათად ხვდები (თუ კაქტუსასნაირმა ღვთისნიერმა არ შემოგთავაზა გადაღება 
).
P.S. ერთი-ორი სურათის ხარისხი ძალიან გაფუჭდა. ჯერ ვერ დავამუღამე კამერის ფუნქციები და მგრძნობელობას ვუმატებდი ძალიან, მაგრამ უმეტესობა ძალიან კარგია. 
სრულად წაკითხვა →
მოგეხსენებათ, ვაგროვებ ლამაზ ვოლპეიპერებს.
დღეს უმაგრეს საიტს მივაგენი: Vladstudio.com
შესაძლოა ბევრმა უკვე იცის ამ საიტის არსებობა, მაგრამ ვინც არ იცოდით, აუცილებლად შედით და დაათვალიერეთ.
არ არსებობს, რომ მათი რომელიმე პროდუქტი მაინც არ მოგეწონოთ. ვოლპეიპერების გარდა აქვთ დესქტოპის საათები, პოსტკარდები და სხვა რაღაცეები.
ამჯერად ვოლპეიპერებზე შევჩერდები. ჯობს გაადიდოთ სათითაოდ, რომ მთელი სილამაზე და ხარისხი შეიგრძნოთ 
[ყველა ფაილი ატვირთულია Sweet.ge-ს სერვერზე. რა მაგარია 150 GB ჰოსტი ]
მიუზიკლი არის ფილმი ან სპექტაკლი სადაც მსახიობები რეპლიკების ნაცვლად სიმღერებით გადმოსცემენ სათქმელს.
მე დიდი ხანია აღმოვაჩინე მიუზიკლი, როგორც ჟანრი კინოში. [ისევე როგორც საუნდტრეკი მუსიკაში, მაგრამ ეგ სხვა თემაა]
პირველი მიუზიკლი, რაც ვნახე მულენ რუჟი. მაშინ დიდი შთაბეჭდილება არ მოუხდენია მაგ ფილმს. ძაან მსუყეა, ძაან.
მერე – ჩიკაგო. სუპერ-ბუპერ რაღაცა. მაგრამ მსახიობების ვარსკვლავური კაშკაში ჩრდილავს მათ ვოკალურ შესაძლებლობებს .
მერე იყო ფრანგული მიუზიკლი, 4 საყვარელზე. ძალიან მომეწონა, მაგრამ სახელი მახსოვს. ლოლასთან ვიყავი და ღამე იყო დაახლოებით 2 -3 საათი. რა გვეკეთებინა არ ვიცოდით და შემთხვევით ტელევიზორში გადიოდა.
მეორე იყო Across the Universe. გადატრიალება. <3 Beatles-ის უკვდავი თემები.
მერე Mamma Mia. Abba-ს გენიალურ სიმღერებზე. მთავარ როლებში მერილ სტრიპი და პირს ბროსნანი. მერილ სტრიპს არაჩვეულებრივი ხმა აღმოაჩნდა. არც მოველოდი. თურმე თავის კარიერა მიუზიკლებით დაუწყია. მაგარი ქალია!!!
გუშინ ვუყურე High School Musical-ს და High School Musical 2-ს. უმაგრესია! ძაან სერიოზული ქორეოგრაფია. მეორე ნაწილში განსაკუთრებით ძლიერია მასობრივი სცენები, ქორეოგრაფიის მხრივ.
მაგარი ბავშვები როლებში. ზე-მიუზიკლია თავის ჟანრში! (ანუ ჟანრში ჰაი-სქულის თემას ვგულისხმობ)
წელს გამოვიდა მესამე ნაწილი და Allmovies.ge-ზე აგდია მაგრამ ცუდი ხარისხია და არ ვუყრებ. მხოლოდ ინგლისურად და კაი ხარისხით უნდა უყურო მოუზიკლს.
ამერიკაში ფურორი მოახდინა. ბიოუჯეტი ჰქონდა 11მილიონი და 195 გამოიმუშავა. wow.
კადრები ფილმებიდან:
სრულად წაკითხვა →
