Tag Archives: სიყვარული

Ageing Superhero

მარ, გილოცავ დაბადების დღეს!

აი, ამ სიტყვებს ვეუბნები მთელი დღე ჩემს თავს და ქოროში მყვება მთელი სამყარო.

ნუ თუ მთელი სამყარო არა, ის ხალხი მაინც ვინც ჩემს გულში ცხოვრობს, ვისთვისაც ყოველ დღე ვიღვიძებ, ვინც მინდა რომ მუდამ ჩემს გვერდით იყოს, ვინც მიყვარს, ვისაც ვუყვარვარ, ვისაც ვერ გაუგია ვუყვარვარ თუ არა, მაგრამ მაინც იცინის და უხარია ჩემთან ერთად.

სამყარომ კი დიდი, ნათელი და ვარდისფერი თოვლი მაჩუქა! (წუხელ თოვისას მთელი ცა ვარდისფერი იყო, შეამჩნიეთ?)

არც ვიცი რა უნდა დავწერო. ის რომ ბედნიერება მინდა? ის რომ სიყვარული მინდა? ის რომ სიცოცხლე მინდა? ის რომ უბრალოდ მინდა კარგად ვიყო პრობლემები არ მაწუხებდეს, ან ხანდახან რომ შემაწუხებს, მალევე მოგვარება შევძლო ხოლმე?

ყველაფერს ვერც დავწერ…

უბრალოდ მინდა მახსოვდეს, რომ ყველა ღამეს დილა მოჰყვება, ყველა დაღმართს აღმართი მოჰყვება, ყველა უბედურებას წარმატება მოჰყვება და არ მინდა ეს დავივიწყო!

ერთადერთი კი რაც შემიძლია განწყობისთვის დაგიტოვოთ ეს სიმღერაა თავისი არაჩვეულებრივი ტექსტით!

Ageing Superhero

Every time I think of growing up I find out that I just slipped back,
I got it all wrong you know I,
Feel younger than I did when I was younger on a backwards track
I thought by now I could have figured it all out instead I’m further back,
Feels kinda stupid but I,
Feel 16 in my head but I guess it’s only 5 years back

But I won’t see the signs
it took so long but you were always on my mind, yeah,

For all the times I’ve tried to take a little time out for myself,
I’m just growing all alone again
But I find in my mind that I’m not.
Time is running out and I just want to say I’m sorry now,
Before I’m all alone again, and I’m broken and cold
The ageing superhero in me is tired
Because he’s lived too fast for too long
and he still longs to be inspired

I feel old, feel broke feel cold and I can’t fight back,
It sounds so stupid I,
But it’s gone, this train won’t run,
Guess it must be the track

But I won’t see the signs
it took so long but you were always on my mind, yeah,

For all the times I’ve tried to take a little time out for myself,
I’m just growing all alone again
But I find in my mind that I’m not
Time is running out and I just want to say I’m sorry now,
Before I’m all alone again, and I’m broken and cold-

But I won’t see the signs;
it took so long but you were always on my mind, yeah,

For all the times I’ve tried to take a little time out for myself,
I’m just growing all alone again
But I find in my mind that I’m not.
Time is running out and I just want to say I’m sorry now,
Before I’m all alone again, and I’m broken and cold
The ageing superhero in me is tired
Because he’s lived too fast for too long
and he still longs to be inspired

გზააბნეულის აღსარება

Drunk Goat

ბოლო ორ დღეში დავასკვენი, რომ ცხოვრება მიყვარს. ცხოვრება – მთელი თავისი სიტკბოებით, სიმწარით, სინანულით, სიყვარულით, სიძულვილით, დამარცხებებითა და გამარჯვებებით.

უბრალოდ მიყვარს და ამას არაფერი შეცვლის…

სამაგიეროდ გარშემო დანარჩენი ყველაფერი იცვლება. თანაც ისე სწრაფად, რომ თვალის დახამხამებასაც ვერ ვასწრებ ხოლმე.

ორშაბათ დილით სახლიდან წამოვედი.

მომბეზრდა ჩხუბები. საკუთარ თავთან მარტო დარჩენა მინდოდა. ყოველთვის იყო ვიღაც ან რაღაც ვინც ხელს მიშლიდა ჩემს მეორე მესთან საუბარში. ტელეფონის ზარები, ვინმეს გადამეტებული ყურადღება, ყიველდღიური ვალდებულებები, ხადახან სიჩუმეც…

მეორე დღეა ძიებაში ვარ. Continue reading

რა გამახსენა Felix Gaeta-მ…

ფელიქს გაეტა კეთილი იყო.

მე მომწონდა ფელიქს გაეტა.

ისე მომწონდა, რომ გავბედე და ვუთხარი, რომ მომწონდა.

იმასაც მოვწონდი, მაგრამ ფელიქს გაეტას მაკა უყვარდა და არ უნდოდა ჩემთვის გული ეტკინა.

მაკას ჰქონდა გრძელი და ლამაზი თითები, გრძელი და ლამაზი თმა.

მაკა კეთილი იყო, მაგრამ უნდოდა ბოროტი ყოფილიყო.

მაკას ფელიქს გაეტა არ უყვარდა, მაგრამ თავისად მიიჩნევდა.

პირველად რომ ვნახე, მივედი და ვუთხარი რომ მასთან მეგობრობა მინდოდა. მან მითხრა რომ ეს გამორიცხულია.

მაკას მოსწონდა ის, ვინც ჩემი იყო.

მე მითხრეს, რომ მაკამ იტირა იმის გამო, რომ ის, ვინც ჩემი იყო – ჩემთან იყო.

მე მივხვდი, რომ მაკას ვძულდი.

მაკას ერთი მეგობარი ჰყავდა. სახელი არ მახსოვს.

მაკა ამაყობდა იმით, რომ ვიღაცას ეამაყებოდა მასთან მეგობრობა, ის კი ამაყობდა იმით, რომ მაკასთან მეგობრობდა.

მაკას მეგობარსაც ვძულდი.

ის ბოროტი იყო და ძალიან უნდოდა კეთილი ყოფილიყო.

ის ერთობოდა იმით, რომ კარგ ადამიანებს უმიზეზოდ გულს სტკენდა.

კარგ ადამიანებში ისიც შედიოდა, ვინც ჩემი იყო და ჩემთან იყო.

მაკას მეგობარს უნდოდა, რომ ის ვინც ჩემი იყო, კვლავაც მისი ყოფილიყო.

ან უნდოდა რომ ის ვინც ჩემთან იყო, მასთან ყოფილიყო.

მაკას და მის მეგობარს უნდოდათ ის, ვინც ჩემთან იყო და ჩემი იყო.

ფელიქს გაეტამ არაფერი იცოდა.

ან ფელიქს გაეტამ ყველაფერი იცოდა და არ იმჩნევდა.

მე გამოვემშვიდობე ფელიქს გაეტას და ვუთხარი, რომ დიდი ხანია სხვასთან ვარ და სხვისი ვარ.

ფელიქს გაეტამ მთხოვა, რომ არ გავხდე სხვისი.

მე ვუთხარი ფელიქს გაეტას, რომ რაც არ უნდა მითხრას, მაინც სხვისი გავხდები.

მერე ფელიქს გაეტა ძალიან შორს წავიდა.

მე ვიცნობდი ფელიქს გაეტას.

Battlestar Galactica - Felix Gaeta

Battlestar Galactica - Felix Gaeta

Change in Relationship

ამ პოსტში გავამხელ ნამდვილ მიზეზს თუ რატომ წავედი ბათუმში მარტო (კოტეს გარეშე) და რა შედეგები მოჰყვა ამას.

რაც კოტემ სამსახურს თავი დაანება და 24 საათიან რეჟიმში სახლში დაჯდა, ემოციურად იმდენად გადავიღალე, რომ ხანდახან მისი დანახვაც არ მინდოდა. იმიტომ კი არა, რომ მაღიზიანებდა ან ცუდად იქცეოდა ან აღარ მიყვარს, არამედ შეუჩვეველი ვიყავი მის 24/7-ზე სახლში ყოფნას და მითუმეტეს რომ არსად არ დამყვება – არც კაფეში, არც კინოში, არც მეგობრებთან – ძალიან ასოციალურია.

მოკლედ მისი სახლში ჯდომის გამო ძალიან დავიძაბე და მინდოდა დასასვენებლად სადმე წავსულიყავით 1 კვირით მაინც. თავიდან ბათუმში ერთად წასვლას ვაპირებდით, მაგრამ მერე მივხვდი რომ 24/7-ზე ბათუმშიც ვერ ავიტანდი ჩვენს ერთად არსებობას და ძლივს დავიყოლიე, რომ სახლში დარჩენილიყო.

წასვლამდე ბოლო დღეებში ძაღლი და კატასავით ვიყავით მართლა. ერთმანეთს ყველაფერზე ვკბენდით და ვესწერვებოდით.

სამაგიეროდ… Continue reading

რატომ არ უყვართ ქართველ ბლოგერებს ერთმანეთი?

სანამ ბლოგერებს ერთმანეთი არ შეუყვარდებათ, არაფერი გამოვა ;) if u know what I mean. პიკნიკზე ისეთ ადამიანებთან ერთად ვერ წახვალ, ვისაც წესიერად არ იცნობ ან ერთხელ გინახავს და მაშინაც გამარჯობა დაავიწყდათ. ~ Sophie Golden

რატომ არ გვიყვარს ერთმანეთი? ისედაც ასე ცოტანი ვართ…

არა-გულითადი ბლოგოსფერო რომ შეგვრჩა ხელში, ამაში მერამდენედ ვრწმუნდები. იმიტომ კი არა რომ წინა სხოდკა ჩაიშალა, არა! – იმ სხოდკაზე წასვლა მეც ძალიან მეზარებოდა და ნაწილობრივ ჩემი ბრალიც იყო რომ ჩაიშალა.

არამედ იმის გამო, რომ ერთმანეთი აღარ გვიყვარს.

სად არის სიყვარული? სად არის გაგება? სად არის კომუნის ძალა?

თქვენს ბექლინკებს ვეღარ ვხედავ ხალხო!

ადრე, – marushkin.blogspot.com რომ მქონდა და როცა ცოტანი ვიყავით, სულ სხვა დამოკიდებულება იყო ბლოგოსფეროში. 15-20 ბლოგერი არსებობდა და ყველა ერთმანეთს ეფერებოდა, უკომენტებდა, რჩევებს აძლევდა.

ახლა კი დღეში საშუალოდ 300 უნიკალურ ადამიანს ვმასპინძლობ, ვინც 1000 ჯერ ნახულობს ამ ბლოგს და “სიყვარული” უფრო ნაკლებია ვიდრე ადრე…

არ მინდა იმ ბებერი კაცივით გამომივიდეს, ახალგაზრდებს რომ ეუბნება, “ეხ რა დრო იყო, მოსკოვში 37 მანეთად რომ დავფრინავდიო”, მაგრამ კომენტარების და ემოციების ratio ყველა ბლოგზე (მათ შორის ჩემსაზეც) ბევრად ნაკლებია, ახლა ვიდრე მაშინ.

ზოგმა კრიჭაში ჩადგომა დაიწყო, ზოგმა სხვის ბლოგზე საკუთარი კლიკების დათვლა, ზოგი კომენტარებს მხოლოდ ოთხშაბათობით ტოვებს და იმასაც ცინიკურს,  ზოგი “read more”-ს არ აჭერს იმის შიშით რომ მეგობარ ბლოგერს  ტოპ.გე-ზე page view-ები არ მოემატოს :D

გული ამაზეც არ მწყდება. მხოლოდ იმაზე, რომ პატარა, იდეალისტი სოფი გოლდენი, რომელიც ახლახანს შემოგვემატა ბლოგოსფეროში, თავისი დაკვირვებების საფუძველზე ფიქრობს, რომ ქართველ ბლოგერებს ერთმანეთი არ უყვართ და “სანამ არ შეიყვარებენ, არაფერი გამოვა”.

ეხ, ჩემო სოფი…

მწუხარებით ვიუწყები, რომ ქართველ ბლოგერებს ერთმანეთი უკვე უყვარდათ.

შორეულ 2005-ში.

:(

Update: კომენტარებში დავწერე გრძელი პასუხი, რაც ვფიქრობ პოსტში დამატების ღირსია…

Continue reading