Tag Archives: რადიო

დღის სიმღერა: World of Our Own

მახსოვს ეს სიმღერა პირველად რომ მოვისმინე რადიო ფორტუნა პლუსზე, რამდენიმე კვირა ვიტანჯებოდი, სანამ არ გავიგე, შემსრულებლის და სიმღერის სახელი.

რადიო მუდამ ჩართული მქონდა იმ იმედით, რომ იქნებ რომელიმე დიჯეის გამოეცხადებინა შემსრულებლის სახელი, მაგრამ რატომღაც თავიდან იმდენად პოპულარული არ იყო და არც ხშირად უშვებდნენ. არც Request Show-ში ითხოვდნენ მსმენელები, მე კი რომც დამერეკა ვერ მოვითხოვდი, სიმღერის სახელი არ ვიცოდი…

“დღის სიმღერა” თამაში იყო ფორტუნა პლუსზე: დღის განმავლობაში სამჯერ მოულოდნელად გაიჟღერებდა რომელიმე წინასწარ არჩეული სიმღერა; ვინც ჩაუსაფრდებოდა, სიმღერის დაწყებისთანავე დარეკავდა ეთერში და იტყოდა, რომ ეს არის დღის სიმღერა, ის ხდებოდა გამარჯვებული. ერთ დღესაც სწორედ ეს სიმღერა აირჩიეს “დღის სიმღერად” …და მე ვიყავი პირველი, ვინც დარეკა და გამოიცნო.

ინტროში, მეთორმეტე წამზე, რაღაც “ღძნნნ” ხმა რომ ისმის, მაგით მქონდა დამახსოვრებული და ამის გამო მოვახერხე ყველაზე სწრაფად გამოცნობა. რაღაც პრიზებიც მოვიგე, მაგრამ ყველაზე მეტად ის მიხაროდა, რომ ასე ტანჯვა-წამებით მოპოვებული ინფორმაცია გამომადგა და დამიფასდა. მერე შემსრულებლის სახელი გავიგე და “ვესტლაიფის” ალბომიც ვიყიდე – მათი თითქმის ყველა სიმღერა მიყვარდა.

ეს ხდებოდა 13 წლის წინ. სად იყო მაშინ Youtube :(

I wrote this for you

ჩემმა სრულიად ახალმა ნაცნობმა, ამერიკელმა ჯარისკაცმა იენმა ერთი ფანტასტიკური ბლოგი აღმომაჩენინა. ვერ მოვწყდი. შეიძლება იმიტომ, რომ უბრალოდ ასეთი პერიოდი მაქვს ცხოვრებაში. ან შეიძლება იმიტომ, რომ უბრალოდ გენიალურია.

www.iwrotethisforyou.me

ზოგი პოსტი უბრალოდ ერთი წინადადება და ფოტოა, მაგრამ იმდენად გულში ჩამწვდომი, რომ ასობით კომენტარია მასზე გაკეთებული. არქივების კითხვაც კი დავიწყე. ერთ-ერთი ბოლო პოსტის გადათარგმნა მომინდა საშინლად. არ ვიცი, რამდენად კარგი გამომივიდა, მაგრამ ორივე ვერსიას წარმოგიდგეთ.

თქვენც ეწვიეთ ბლოგს და თქვენი ფავორიტი პოსტების ლინკები მომწერეთ…

მეც მინდა, ასე გრძნობით ვწერდე.

(რაც შეეხება ამერიკელი ჯარისკაცის გამოჩენას, მაგ სახალისო ისტორიას ამ დღეებში მოგიყვებით. :$ )

Monday, June 14, 2010

The Taking Of Turns

You are in some songs that still get played on the radio when the DJ is feeling nostalgic.

You are in a book you once lent me (never returned) with yellowed pages.

You are in trees when I touch them, even ones without names carved into them.

You are in the way someone on the street laughs as I pass them.

You are in a box I keep filled with letters.

You are in a ring I no longer wear.

And, every day, you each get a moment to haunt me.

* * *

შენ სიმღერებში ხარ, რომლებიც მხოლოდ მაშინ გადის რადიოში, როცა წამყვანს ნოსტალგია შემოაწვება.

შენ ფურცლებგადაყვითლებულ წიგნში ხარ, ადრე რომ მათხოვე და დაბრუნება ვერ მოვასწარი.

შენ იმ ხეებში ხარ, რომელთაც ვეხები, თუნდაც ზედ ჩვენი სახელები არ იყოს ამოკაწრული.

შენ იმ უცნობის სიცილში ხარ, ქუჩაში რომ შემთხვევით მოვკარი ყური.

შენ ყუთში ხარ, წერილებით რომ გავსებულა.

შენ ბეჭედში ხარ, რომელსაც უკვე აღარ ვატარებ.

და თითოეული თითო წამით მსტუმრობთ ყოველ ცისმარეს.