Tag Archives: ოჯახი

What I’ve Been Up To

ბოლო დროს იშვიათად ვიცლი საწერად. არადა რამდენი რამ ხდება.

არა, არა, ეს წინადადება სხვანაირად უნდა დამეწყო:
ბოლო დროს იმდენი რამ ხდება, რომ საწერად ვეღარ ვიცლი.

ბოლო ერთი თვის მანძილზე:

  • ექიმმა დამინიშნა სათვალე, რომელიც კომპიუტერთან და კითხვის დროს უნდა მეკეთოს.

  • სტუმრად მიმიწვიეს ფორტუნა პლიუსზე გადაცემა “ბლოგომანიაში”.

მთელი თინეიჯერობა “ფორტუნა პლიუს”-თან ერთად მაქვს გატარებული. ვიცოდი ყველა DJ, ყველა გადაცემა, 24/7-ზე რადიო მქონდა ჩართული. ერთი პერიოდი DJ-ობაზეც კი ვოცნებობდი. ჩემი მუსიკალური გემოვნება ამ რადიომ ჩამოაყალიბა (იმიტომაც მეძახის ყველა – პაპსავიკს :D ). ამ რადიო სადგურმა ჩემზე და ჩემს თაობაზე მართლა დიდი გავლენა მოახდინა და მე მომწონს ეს გავლენა. დღემდე მჯერა – “ფორტუნა პლუსი”, MTV და ინტერნეტი რომ არ ყოფილიყო, ახლა ასეთი არ ვიქნებოდი, არც ეს ბლოგი მექნებოდა, არც თქვენ წაიკითხავდით ამ სიტყვებს. ა, ხო, და ეს რეკლამა არ იყო. დღეს მე რადიოს საერთოდ აღარ ვუსმენ (თუ internetradio.ge-ს არ ჩავთვლით). Continue reading

freedom

აღარ მინდა! მომბეზრდა! ეს სახლი, ეს კედლები, ეს ოჯახი, ეს შეზღუდვები!

არ მაქვს უფლება პარასკევ საღამოს კლუბში წავიდე საცეკვაოდ? ან 10 საათს გადავაცილო სახლში მოსვლა ისე, რომ არავინ დამირეკოს და შემაწუხოს ყოველ 15 წუთში?

მარტო ყოფნა მინდა!!!

მომბეზრდა ყველა. მეზიზღება ყველა.

არ ესმით რომ მე ვარ 23 წლის ზრდასრული ადამიანი და მაქვს საკუთარი ცხოვრება, რომელსაც როგორც მინდა ისე ვიცხოვრებ და არა ისე როგორც სხვებს/მათ უნდათ!!! აქამდე რაც გამიფუჭეს, დამინგრიეს, არ მაცალეს ეგეც მეყოფა.

ყველა თავს რატომ არ დამანებებს?

ჯანდაბა რა.

Change in Relationship

ამ პოსტში გავამხელ ნამდვილ მიზეზს თუ რატომ წავედი ბათუმში მარტო (კოტეს გარეშე) და რა შედეგები მოჰყვა ამას.

რაც კოტემ სამსახურს თავი დაანება და 24 საათიან რეჟიმში სახლში დაჯდა, ემოციურად იმდენად გადავიღალე, რომ ხანდახან მისი დანახვაც არ მინდოდა. იმიტომ კი არა, რომ მაღიზიანებდა ან ცუდად იქცეოდა ან აღარ მიყვარს, არამედ შეუჩვეველი ვიყავი მის 24/7-ზე სახლში ყოფნას და მითუმეტეს რომ არსად არ დამყვება – არც კაფეში, არც კინოში, არც მეგობრებთან – ძალიან ასოციალურია.

მოკლედ მისი სახლში ჯდომის გამო ძალიან დავიძაბე და მინდოდა დასასვენებლად სადმე წავსულიყავით 1 კვირით მაინც. თავიდან ბათუმში ერთად წასვლას ვაპირებდით, მაგრამ მერე მივხვდი რომ 24/7-ზე ბათუმშიც ვერ ავიტანდი ჩვენს ერთად არსებობას და ძლივს დავიყოლიე, რომ სახლში დარჩენილიყო.

წასვლამდე ბოლო დღეებში ძაღლი და კატასავით ვიყავით მართლა. ერთმანეთს ყველაფერზე ვკბენდით და ვესწერვებოდით.

სამაგიეროდ… Continue reading

დღეს შენ ჩადიხარ

რა ჯანდაბააა!!!

მთელი დღე ზის კომპთან მეორე ოთახში და იქიდან მეძახის მაააააააააააარ, მოდი ნახე რა გავაკეთე, ნახე რა დავკრაფტე, აააა, უუუუუ!!

ამ დროს მე ჩემს საქმეებში ვარ ჩაფლული და საერთოდ არ მცალია მისი WOW-ის რაღაცეებისთვის. ამაზე ნერვები ეშლება და ფრაზები:

“შენ მე ყველაფრის ხალისს მართმევ!”

”შენ ჩემი რაღაცეები გკიდია!”

”შენ მარტო საკუთარი თავი გაინტერესებს!”

აააააააააააააააააააააააარგჰ!!!!

რა უნდაააა? ისედაც 24 საათი რო თამაშობს ხო არ ვუშლი ხელს? მეც მაცალოს რაა :cry:

და კიდე დაბლა ჩასვლაზე და რაღაცეების ამოტანაზე ისტერიკა იწყება ოჯახში!

არ ვიცი რატომ ხდება ისე, რომ ამდენია ყოველთვის ამოსატანი და საყიდელი. ვერ ვხვდები! რომელიც არ უნდა ჩავიდეს მაინც პროდუქტებით დატვირთული ბრუნდება სახლში.

დღეს მაგალითად დილით საზამთროს კაცი იყო მოსული სადარბაზოსთან. კოტეს ეძინა. არც გამომიცვლია ისე ჩავირბინე ქვემოთ და 10 კილოიანი საზამთრო ამოვათრიე.  გავჭერი, გავთალე, ცოტა შევჭამე და დანარჩენი შევალაგე მაცივარში.

როცა გაიღვიძა ვკითხე დღეს ხო ჩახვალ მაღაზიაში მეთქი. ამაზე აჯანყდა.

შენ ხო იყავი ჩასული უკვე და რატო არ ამოიტანე რაც გინდოდაო.

ესე იგი მე ჩემი 10 კილოიანი საზამთრო არ მეყოფოდა კიდე მაღაზიაშიც უნდა წავსულიყავი და მომეზიდა საჭმელ-სასმელი.

ისედაც მაღაზიის გამყიდველმა მითხრა ამას წინათ, რა არის სულ დატვირთული დადიხარო, 9 შვილის დედას გავხარო.

დღეგამოშვებით მორიგეობა გვაქვს დაწესებული დაბლა ჩასვლაზე და დღეს ისედაც კოტეს ჯერია. ხოდა თუ არ ჩავა დარჩება მშიერი. ვოტ!