25

დაბადების დღის აღნიშვნა უცნაური ჩვეულებაა. წესით, საერთოდაც არ უნდა გვიხაროდეს ის ფაქტი, რომ ვბერდებით, სიკვდილს ერთი წლით ვუახლოვდებით, ნაოჭები გვემატება და სხვა ასაკის მატებასთან თანმხლები ნეგატიური მხარეები ნელ–ნელა თავს იჩენს…

მაგრამ მეორეს მხრივ, დაბადების დღე ერთ-ერთ იმ შესანიშნავ დღეთაგანია, როდესაც შეგიძლია დაჯდე და გადახედო საკუთარ ცხოვრებას. ასეთი თარიღები წელიწადში მინიმუმ ოთხჯერ მაქვს:

  • 1 სექტემბერი – როდესაც ჩემს კარიერას და საქმიან ცხოვრებას ვაკორექტირებ,
  • ახალი წელი – როდესაც ჯანმრთელობას და ფიზიკურ გარეგნობაზე ვიწყებ ფიქრს,
  • დაბადების დღე – როდესაც იმ ადამიანებზე მეფიქრება, რომლებიც ჩემი მეგობრები, ოჯახის წევრები არიან და რომლებიც მიყვარს;
  • და anniversary – როდესაც არსებულ ურთიერთობას უნდა გადავხედო ხოლმე.

წლევანდელი დაბადების დღე განსაკუთრებული იმითაც იყო, რომ 25–ის გავხდი. 25 წელი საუკუნის მეოთხედია, რაც განსაკუთრებულ პასუხისმგებლობას მაგრძნობინებს.

ისე, წელს ერთ–ერთი ყველაზე თბილი და კარგი დაბადების დღე მქონდა. დილით სამსახურში ვიყავი, ტორტი შევუკვეთე, თანამშრომლებმა ერთ კედელთან ვარდისფერი ფეისბუქი მომიწყვეს. ცოტა დავლიეთ. სამსახურის მერე კი მულენ ელექტრიკში წავედი რამდენიმე მეგობართან ერთად.

ამ ბოლო დროს ბევრს ვფიქრობ მეგობრებზე და ზოგადად მეგობრობაზე. აღმოჩნდა, რომ 25 წლის მანძილზე ძალიან ცოტა მეგობარი შევიძინე (ნამდვილ მეგობრებს ვგულისხმობ და არა კარგ, კეთილგანწყობილ ნაცნობებს). თუმცა დანამდვილებით ვაცხადებ, რომ მთავარი რაოდენობა კი არა – ხარისხია.

ასევე იმასაც მივხვდი, რომ თუ ადამიანთან საერთო არ გაქვს (რაღაც მიზეზის გამო არ ხვდებით ერთმანეთს, არ ლაპარაკობთ, არ უზიარებთ აზრებს), ვერანაირი “ბავშვობის მეგობრები ვართ”, “ჩემი კლასელი იყო მეორე კლასიდან” და “ტექნიკუმში ერთად ვსწავლობდით” ურთიერთობას ვერ გადაარჩენს.

დღევანდელ სამყაროში ადამიანები ძალიან სწრაფად უახლოვდებიან ერთმანეთს და ასევე სწრაფად შორდებიან. მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს ტელეფონი, ინტერნეტი და სხვა საკომუნიკაციო საშუალებები, მიუხედავად იმისა, რომ შენი კლასელის / ბავშვობის მეგობრის / მეზობლის სტატუსებს და ფოტოებს ფეისბუქზე ყოველ დღე უყურებ, თუ მათთან ყოველდღიური ან ყოველკვირეული შეხების წერტილი არ გექნება, მაინც ისევე გაუცხოვდები, როგორც ნებისმიერ ჰოლივუდის ვარსკვლავთან. (სხვათა შორის, ფეისბუქზე ვარსკვლავებიც პოსტავენ ;) )

მაგრამ იმ აზრამდეც მივედი, რომ შესაძლებელია ადამიანს ყოველ დღე ხედავდე (ოჯახის წევრს ან თანამშრომელს), მაგრამ მასთან ახლოს მაინც არ იყო.

მთავარი საერთო შთაბეჭდილებებია.

მთავარი ემოციებია, რომლებიც ერთმანეთთან გვაკავშირებს.

მთავარია წლების მანძილზე საერთო ხუმრობების ფონზე გაცვლილი ღიმილი, ერთმანეთის პრობლემების განცდა და მხარდაჭერა, ერთმანეთის სიხარულის და წარმატების გაზიარება.

და სიყვარული.

ბუჩქი :)) ♥
ყველაზე ნაწნავებიანი ♥ ( busuna.ge )
ყველაზე გიჟები ♥
ჩემი მთრუალი მეგობრები
მე და ჩემი თამუნა ( literatori.wordpress.com )
ჩემი ნანუკა ♥

What I’ve Been Up To

ბოლო დროს იშვიათად ვიცლი საწერად. არადა რამდენი რამ ხდება.

არა, არა, ეს წინადადება სხვანაირად უნდა დამეწყო:
ბოლო დროს იმდენი რამ ხდება, რომ საწერად ვეღარ ვიცლი.

ბოლო ერთი თვის მანძილზე:

  • ექიმმა დამინიშნა სათვალე, რომელიც კომპიუტერთან და კითხვის დროს უნდა მეკეთოს.

  • სტუმრად მიმიწვიეს ფორტუნა პლიუსზე გადაცემა “ბლოგომანიაში”.

მთელი თინეიჯერობა “ფორტუნა პლიუს”-თან ერთად მაქვს გატარებული. ვიცოდი ყველა DJ, ყველა გადაცემა, 24/7-ზე რადიო მქონდა ჩართული. ერთი პერიოდი DJ-ობაზეც კი ვოცნებობდი. ჩემი მუსიკალური გემოვნება ამ რადიომ ჩამოაყალიბა (იმიტომაც მეძახის ყველა – პაპსავიკს :D ). ამ რადიო სადგურმა ჩემზე და ჩემს თაობაზე მართლა დიდი გავლენა მოახდინა და მე მომწონს ეს გავლენა. დღემდე მჯერა – “ფორტუნა პლუსი”, MTV და ინტერნეტი რომ არ ყოფილიყო, ახლა ასეთი არ ვიქნებოდი, არც ეს ბლოგი მექნებოდა, არც თქვენ წაიკითხავდით ამ სიტყვებს. ა, ხო, და ეს რეკლამა არ იყო. დღეს მე რადიოს საერთოდ აღარ ვუსმენ (თუ internetradio.ge-ს არ ჩავთვლით). Continue reading What I’ve Been Up To

#9: გადაჭერი მკითხველის პრობლემა

ეს გახლავთ რიგით მეცხრე გაკვეთილი პოსტების სერიაში 30 გაკვეთილი პროფესიონალური ბლოგინგისთვის.

magicbox

თეორია

დღევანდელი თქვენი გაკვეთილი ეხება, მკითხველისთვის პრობლემის გადაჭრას.

ამ ‘დავალებას’ ბევრი წარმატებული ბლოგერი ყოველდღიურად თავისი სურვილით ასრულებს.

მათი მოტივაციაა:

  1. მკითხველებზე შთაბეჭდილების მოხდენა
  2. მკითხველების მოტივირება მეორედაც დაბრუნდნენ ბლოგზე
  3. მკითხველების მოტივირება გაავრცელონ ბლოგი მეგობრებში

პრობლემების აღმოჩენის 6 მეთოდი

1. გადაჭერით საკუთარი პრობლემები

მშვენივრად მოახერხა ეს ჩვენმა მეგობარმა ბლოგერმა – კიკიტომ, როდესაც დაწერა პოსტი Email Me from Blogger.

კიკიტოს გაუჩნდა სურვილი გაეკეთებინა ბლოგის sidebar-ში ისეთი ბმული რომელზე დაწკაპუნებითაც მკითხველი პირდაპირ მისწერდა მას იმეილს. Continue reading #9: გადაჭერი მკითხველის პრობლემა

გვანცას მანქანა

გვანცამ მანქანა იყიდა ცოტა ხნის წინ და იმ დღეს მოგვეცა საშუალება ოთხივეს ერთად გაგვესეირნა მისი მანქანით!

ძაან მაგარი იყო!

მაგარი შეგრძნებაა როდესაც მანქანაში მარტო ის ადამიანები სხედან ვინც საჭიროა და თან ხალვათად ზიხარ :D

სურათებიც გადავიღეთ. ეს ყველაზე კარგი გამოვიდა.

მართალია გვანცას თვალები დაეხუჭა, მაგრამ სხვა სურათებში არცერთი არ გამოვედით წესიერად…

გვანცას თვალები დაეხუჭა :D ჩვენი მძინარე მძღოლი :D
ჩვენი მძინარე მძღოლი :D

მითხარი ვისზე ხარ დამოკიდებული და გეტყვი ვინ ხარ შენ!

გუშინ ერთი ქართველი ბლოგერის გამო მთელი ინტერნეტი აფორიაქდა.

უამრავმა ადამიანმა  რამდენიმე საათიანი დარტყმა მიიღო იმის გამო, რომ გაითიშა ან ხარვეზებით მუშაობდა მათი ყოველწუთიერი მოხმარების საიტები: twitter, facebook, livejournal, myspace.

გუგლის თანამშრომლებმა განაცხადეს რომ ტვიტერის და ფეისბუქის მსგავსად მათი სერვერების მიმართაც განხორციელდა კიბერ შეტევა მაგრამ სისტემამ ყველაფერს გაუძლო.

რამდენიმე საათის წინ blogspot.com-მაც დაიწყო გაჭედვა. შესაძლოა ეს სწორედ ”სოხუმის” წინააღმდეგ მიმართული  შეტევის შედეგი იყოს.

ქართულ ბლოგოსფეროში გაიჟღერა დაახლოებით ასეთმა ფრაზებმა: ”აბა, რომ ყოფილიყო ეს რომელიმე ქართული სერვერი, ან self-hosted ბლოგი გაუძლებდა ”სოხუმის” ბლოგი შეტევებს?”

რა თქმა უნდა ვერა! მაგრამ მთელი იუმორი იმაშია, რომ ვერც ტვიტერმა გაუძლო, ვერც ლაივჟურნალმა და ვერც ფეისბუქმა.

სოხუმის ბლოგი ლაივჟურნალზე დაიბლოკა. ამ ადამიანს კვლავაც არ შეუძლია თავის პროფილებში შევიდეს რომელიმე სოციალურ ქსელში.

ახლა სიტუაციას შეხედეთ იმ მილიონობოთ სხვა მომხმარებლის თვალით, რომლებსაც ზემოთ ხსენებულ საიტებთან მუშაობის შესაძლებლობა პრაქტიკულად გადაეკეტათ საათების განმავლობაში.

რა დააშავეს ლავიჟურნალზე განთავსებულმა სხვა ბლოგებმა?

ის დააშავეს რომ ისინი ლაივჟურნალზე და ”სოხუმის” მსგავს სხვა მილიონობით მომხმარებელზე არიან დამოკიდებულნი.

როდესაც მილიონიანი ქოლგის ქვეშ ხარ შეფარებული, იგივე ბედი გეწევა რაც დანარჩენ მილიონს.

ინტერნეტი ისეთი რამეა უფასო ბლოგ-ჰოსტინგებზე და სოციალურ ქსელებში ყოველთვის გამოჩნდება შენი ქოლგის ქვეშ შეფარებული ვიღაც ვისაც რუსეთი კიბერ-შეტევას მოუწყობს და მაშინ შენი ბლოგიც ისევე გაითიშება როგორც მისი :)

სოხუმის კი პირდაპირ მივმართავ,

თუკი ბლოგზე სერიოზულ თემებს განიხილავ, საკითხსაც სერიოზულად უნდა მიუდგე და მინიმუმ ბლოგის Offline ვერსია რამდენიმე DVD დისკზე უნდა გქონდეს დაკოპირებული. :)

დაანებე თავი ლაივჟურნალს და მის საწყალ მომხმარებლებს.

გააკეთე ნორმალური ბლოგი ნორმალური დაცვით და ბედს ეწიე!