პირველი საათია თუ ორი?

მაიკროსოფტ ვორდის ადდ-ინ დავაინსტალირე. ამ პოსტს ოპირდაპირ ვორდში ვწერ.
კაი რამე უნდა იყოს მგონი.
ოღონდაც ”დაზ ნოთ საფორთ ფიქჩურზ”-ო
ჰოდა ეგაა რა.
კაი რამეა ინტერნეტი.

ეჰ, პაწ…
სად ვართ.

წითელქუდა თუ წითელი გული?

You say you love; but with a voice
Chaster than a nun’s, who singeth
The soft Vespers to herself
While the chime-bell ringeth –
O love me truly!

II.
You say you love; but with a smile
Cold as sunrise in September,
As you were Saint Cupid’s nun,
And kept his weeks of Ember.
O love me truly!

III.
You say you love – but then your lips
Coral tinted teach no blisses.
More than coral in the sea –
They never pout for kisses –
O love me truly!

IV.
You say you love; but then your hand
No soft squeeze for squeeze returneth,
It is like a statue’s dead –
While mine to passion burneth –
O love me truly!

V.
O breathe a word or two of fire!
Smile, as if those words should burn be,
Squeeze as lovers should – O kiss
And in the heart inurn me!
O love me truly!

Copyright – John Keats


(აზრზე არ ვარ ვისი დაწერილია… კი აწერია ისე. :) ხოდა შინაარსი ნაწილობრივ გავიგე, რაც გავიგე მომეწონა და მაგიტომ ჩავიკოპირე. ისე როგორც მივხვდი “eth”=”s” :P)

ბეთანია

შენ არ გინახავს ჩემი ხელები,
ჩემი თვალები და ჩემი მხრები –
გადარეული თეთრი ცხენებით
და შორეული ზარების ხმებით.
შენ არ გინახავს ჩემი ნისლები,
მთიდან ქორების ფრთით მოტანილი,
თეთრი ქარებით როგორ ივსება
დღეები ლურჯი ქრისტეს ტანივით.
შენ არ გინახავს ფრესკის სიშორე.
ფერი ფასკუნჯის, ფერი ქედნების,
მირონის სურნელს როგორ იშრობენ
ჩემი სხეულის ძველი კედლები.
შენ არ გინახავს, მოდი და მნახე,
რომ ეს ტაძარი ჩემი ტანია!..
სათნოებისა ვარ შენი სახლი,
მორჩილებისა ვარ შენი სახლი,
შენი სხეულის ვარ ბეთანია!..