ამონაწერი პიკოლინას თემიდან:
“მარტო ვარ
საშინლად მარტო
ასე მარტო არ ვყოფილვარ კაი ხანია
მგონია რო ძაან ბევრი მეგობარი მყავს და ყველას ვუყვარვარ მაგრამ ხდება ისე რო ხანდახან ძაალიან მარტო ვრჩები რა…
ხოდა ახლაც ეგრე ვარ… არადა გვერდზე ოთახში წევს ჩემი საუკეთესო მეგობარი რომელიც ძან ძან მიყვარს
კიდე მყავს რამოდენიმე ადამიანი რომელთYაც ახლა შემიძლია დავურეკო და ველაპარაკო და ველაპრაკო თეორიულად შემიძლია …
ჯასთ…
მარტო ვართ რა
ყველანი. აბსოლუტურად ყველანი ცხოვრებაში ვართ მთლიანად მარტოები.
და ამ მარტოობის გადასალახად ვიგონებთ, რომ არსებობს სიყვარული
სინამდვილეში არაფერი არ არსებობს
არსებობს მარტოობის შევსების დაუძლეველი სურვილი, რომელიც გვაკეთებინებს ყველაფერს.
ყველანი მარტო ვართ.
ვიტყუებით!!!
სასტიკად!!!
მთავრია ჩავიკარგოთ ვირტუალობაში ან რაღაც სხვა რამეში, არ აქვს მნიშვნელობა… მთავარია არ ვიყოთ მარტოები! მთავარია არ შეგვაწუხოს პირველადმა ლოუნლინესმა. ის რაც ღმერთმა ჩაუდო ადამს გენში.
სანამ ადამმა არ მოიგონა ევა… 
((((
მაგრამ საკითხავია იყო ადამი ბედნიერი ევასთან?
იყო ადამი ბედნიერი საერთოდ ???
ადამიანი ბედნიერია საერთოდ ოდესმე???
მძულს ეს ყველაფერი.
სიყვარული მარტოობის დათრგუნვის ერთ-ერთი ხერხია…
სინამდვილეში ის არ არსებობს… (((((“
ui, es chemi naceria??? verasodes carmovidgendi tu aset ragacas davcerdi