სვითიმ რომ გესთ ბლოგერად მიმიწვია, პირველი რაც ვქენი, ის იყო, რომ “Confessions of a shopaholic”-ის საუნდთრექის ალბომი ჩავრთე და იდეაც მოვიდა; მიუხედავად იმისა, რომ დღეს ჩემთან უკვე დავბლოგე და იდეები მთლად ასე ხშირადაც არ მაწუხებენ ხოლმე. მოკლედ, ვეცდები დღეს ვარდისფერ სამყაროს ცოტა მზისფერი შევურიო და ვნახოთ, როგორი გამოვა. წინა მოწვეული ბლოგერი, თაზო იყო, რამდენადაც მახსოვს და იმან თავის “ჰარემზე” დაწერა. Man, მე არ მაქვს ჰარემი, სამაგიეროდ, მაქვს წარსულის “ცოდვები”, რომლებსაც ავდგები და აქ მოვყვები, ბარემ შოპაჰოლიკის აღსარებას ვუსმენ

გამარჯობა! მე სოფი Golden ვარ, საშინელი პ-ოპაჰოლიკი!

მეცინება, როცა ადამიანები დასცინიან პაპსა მუსიკას, ასევე კაიფობენ რუსულ ესტრადაზე, ამ დროს ღამღამობით კრისტინა ორბაკაიტეს უსმენენ, კაი, ლუბა უსპენსკაიას მაინც. სამაგიეროდ, ვგიჟდები პაპსა ამერიკულ ფილმებზე, სადაც ფინალი ყოველთვის ერთია, ბიჭი გოგოს გაეკიდება აეროპორტში, კაკ მინიმუმ, რკინიგზის ვაგზალზე (’My best friend’s wedding’), რა თქმა უნდა, დაეწევა და სახალხოდ დაიწყებენ კოცნას, მერე მთელი ეს ნაროდი ტაშს უკრავს და თუ სადმე ძაღლიცაა, კუდს გააქიცინებს.

My favorite one

რა ვქნა, people, მაგრად მიყვარს ასეთი ფილმები. ეგ კი არა, იყო დრო Spice Girls-ის & Backstreet Boys-ის სიმღერები ზეპირად ვიცოდი. ვინც ამბობს, რომ არ უყვარს და ევროპული ინტელექტუალური კინემატოგრაფი ურჩევნია – ან იტყუება, ან გაუგია, რომ უნდა მოსწონდეს… ან მართლა მოსწონს :ლოლ: მე, კი, რახან სვითის ბლოგზე ვარ, ერთი პოსტით მაინც დავიჯერებ ვარდისფერ რეალობას, იმასაც დავიჯერებ, რომ ცხოვრება მსუბუქია, სერიალივით “განგრძობადი” და ბოლოს კარგად დამთავრებადი, სადაც მისტერ ბიგი ცოლად მოიყვანს კერი ბრედშოს, თუ როგორც არის, სვითიმ იცის მე ვერთობი ფილმებით, ვერთობი ცხოვრებით და მსოფლიოც ერთ Big Fat Fun-ად მიმაჩნია!

Have fun, you guys too

Let The Sunshine In!

{ 11 comments }