ბლოგი - Sweet.ge » გართობა

I wrote this for you

Sweety — Tue, 15 Jun 2010 22:38:27 +0000

ჩემმა სრულიად ახალმა ნაცნობმა, ამერიკელმა ჯარისკაცმა იენმა ერთი ფანტასტიკური ბლოგი აღმომაჩენინა. ვერ მოვწყდი. შეიძლება იმიტომ, რომ უბრალოდ ასეთი პერიოდი მაქვს ცხოვრებაში. ან შეიძლება იმიტომ, რომ უბრალოდ გენიალურია.

www.iwrotethisforyou.me

ზოგი პოსტი უბრალოდ ერთი წინადადება და ფოტოა, მაგრამ იმდენად გულში ჩამწვდომი, რომ ასობით კომენტარია მასზე გაკეთებული. არქივების კითხვაც კი დავიწყე. ერთ-ერთი ბოლო პოსტის გადათარგმნა მომინდა საშინლად. არ ვიცი, რამდენად კარგი გამომივიდა, მაგრამ ორივე ვერსიას წარმოგიდგეთ.

თქვენც ეწვიეთ ბლოგს და თქვენი ფავორიტი პოსტების ლინკები მომწერეთ…

მეც მინდა, ასე გრძნობით ვწერდე.

(რაც შეეხება ამერიკელი ჯარისკაცის გამოჩენას, მაგ სახალისო ისტორიას ამ დღეებში მოგიყვებით. :$ )

Monday, June 14, 2010

The Taking Of Turns

You are in some songs that still get played on the radio when the DJ is feeling nostalgic.

You are in a book you once lent me (never returned) with yellowed pages.

You are in trees when I touch them, even ones without names carved into them.

You are in the way someone on the street laughs as I pass them.

You are in a box I keep filled with letters.

You are in a ring I no longer wear.

And, every day, you each get a moment to haunt me.

* * *

შენ სიმღერებში ხარ, რომლებიც მხოლოდ მაშინ გადის რადიოში, როცა წამყვანს ნოსტალგია შემოაწვება.

შენ ფურცლებგადაყვითლებულ წიგნში ხარ, ადრე რომ მათხოვე და დაბრუნება ვერ მოვასწარი.

შენ იმ ხეებში ხარ, რომელთაც ვეხები, თუნდაც ზედ ჩვენი სახელები არ იყოს ამოკაწრული.

შენ იმ უცნობის სიცილში ხარ, ქუჩაში რომ შემთხვევით მოვკარი ყური.

შენ ყუთში ხარ, წერილებით რომ გავსებულა.

შენ ბეჭედში ხარ, რომელსაც უკვე აღარ ვატარებ.

და თითოეული თითო წამით მსტუმრობთ ყოველ ცისმარეს.

No related posts.

TweetCloud

Sweety — Sun, 13 Jun 2010 11:37:09 +0000

ტვიტერის ძალიან საყვარელი სერვისი არსებობს, TweetCloud.com. შეხვალ, ავტორიზაციას გაივლი, მონიშნავ დროს, ღრუბლის ზომას და საიტი ტვიტების ღრუბელს აგენერირებს.

ბოლო 3 თვის განმავლობაში ჩემი ყველაზე ხშირად დატვიტული 3 სიტყვა იყო:

Love, Hate & Thanks

თქვენც გააკეთეთ და კომენტარებში დამიწერეთ თქვენი ტოპ-3 სიტყვა.

ოცნების ქალაქის პრემიერა – ხვალ!

Sweety — Tue, 13 Apr 2010 20:52:28 +0000

ამბობენ სიყვარულს ვერსად დაემალებიო…

მე არ ვემალები სიყვარულს. მგონი ის უფრო მემალება. მერე დავდივარ და ვეძებ.

თან დამყვება მელოდია, რომელიც ორი კვირაა ამეკვიატა და როცა ცოტათი მოვიწყენ სულ მეღიღინება…

მივალ მივყვები გზას,
თავადაც არ ვიცი რას ვფიქრობ რას.
ეს მელოდია დამყვება თან,
მივდივარ მივყვები ცხოვრების გზას.

ხვალ საღამოს ოცნების ქალაქში მივდივარ, სიყვარულის საძებნელად.

იქნებ ჩემი წილიც აღმოვაჩინო!

I’ll never write a song, won’t even sing along…

Sweety — Sun, 11 Apr 2010 17:06:06 +0000

ეს ისე უბრალოდ…

დღეს ცოტა ნერვებ მოშლილი ვიყავი და არ ვიცოდი რა მეკეთებინა.

სანამ კრიტიკულ კომენტარს დაწერდეთ, გაითვალისწინეთ, რომ პიანინოზე დაკვრა არ ვიცი, დაახლოებით 15 წუთის ნავარჯიშები მქონდა ეს აკორდები და ხმას საერთოდ არ ვაქცევდი ყურადღებას. (მესმის, რომ ერთი-ორგან საშინელი დეტონაციები მაქვს. დაიკიდეთ, მოგეშვებათ.)

Tears of an Outsider

Sweety — Sun, 04 Apr 2010 19:25:33 +0000

სტეფანი ჯოან ანჯელინა ჯერმანოტას ყოფილმა შეყვარებულმა ერთხელ უთხრა:

- შენ ვერასდროს მიაღწევ წარმატებას, ვერასდროს აიღებ „გრემის“, შენი არცერთი სიმღერა ჰიტი არ გახდება და მეც სწორედ ამის იმედი მაქვს!

სტეფანიმ კი მიუგო:

- ერთ მშვენიერ დღეს, როდესაც ჩვენ უკვე ერთად აღარ ვიქნებით, კაფეში შეხვალ და ყავასაც კი ვერ დალევ ჩემი სიმღერის მოსმენისა და ჩემი სახის დანახვის გარეშე…

* * *

ორიოდე კვირის წინ მეგობარს ვკითხე მოსწონდა თუ არა მისი სიმღერები. მისი აზრი მართლა მაინტერესებდა, მაგრამ უფრო საპასუხო შეკითხვას მოველოდი – შენ?

მინდოდა გამერკვია იმ მომენტში რას ვუპასუხებდი. უფრო სწორად – ჩემი პასუხი ერთხელ და სამუდამოდ ხმამაღლა, სიტყვებში დაბეჭდილი დამეფიქსირებინა, რადგან აგერ უკვე ერთ თვეზე მეტია ვფიქრობდი მომწონდა თუ მძულდა და აქამდე ვერ გადამეწყვიტა.

და მან დამისვა საპასუხო შეკითხვა… ჩემი პასუხი კი ისევე გაურკვეველი იყო, როგორც ფიქრები.

- რიტმებზე მეცეკვება… – მელოდია მემღერება… – გარეგნობა არ მომწონს… – ჩაცმულობა მაღიზიანებს… – მუსიკის სიღრმეს დიდად ვერ ვწვდები… – არ ვიცი… – ვერ გადამიწყვეტია მომწონს თუ არა!

გავიდა რამდენიმე დღე და იგივე მაგობარმა შემთხვევით მისი ერთ-ერთი სიმღერა ჩართო…

და უცებ გონება გამინათდა! უცებ მივხვდი რას მეუბნებოდა ეს სიმღერა!

ეს იყო მოთქმა ქალისა, რომელსაც დასცინოდნენ, არ აღიარებდნენ, რომელსაც მხარს არ უჭერდნენ, რომლისაც არავის სჯეროდა, რომელსაც ყველა მახინჯად მიიჩნევდა, რომელიც დაეცა და ხელი არავინ შეაშველა…

მაგრამ ის მუდმივ წარუმატებლობებს არ შეუშინდა… გაძლიერდა, გარს ფოლადის გარსი შემოიკრა, თმა პლატინისფრად შეიღება, სქელი მაკიაჟი წაისვა, დამამცირებელ სიყვარულზე უარი თქვა, ძალები მოიკრიბა და ყველას დაუმტკიცა, რომ მას სიძნელეების გადალახვა შეუძლია და ის სხვებზე ძლიერი და წარმატებულია!

ახლა ის ჭრელი და მოულოდნელია. ახლა მის გამოჩენაზე ფანატიკოსები ექსტაზში ვარდებიან. მისი ყველა სიმღერა ჰიტია. მას უკვე ორი გრემი გადასცეს… მაგრამ ძველი ნაიარევი და ის სასოწარკვეთა, რაც წლების წინ გადაიტანა მუდამ ამ ჭრელი და ექსტრავაგანტული გარსის ქვეშ იქნება და ხანდახან… ნაირფერი ელექტრო-ნათურებით განათებულ სცენაზე მრავალმილიონიანი შოუს დასრულების შემდეგ როცა სინათლე ჩაქრება… ის იდგება სცენის ცენტრში, მხოლოდ ერთი ნათურით განათებულ სახეზე ცრემლები ჩამოუგორდება და გაიხსენებს, რომ მას ატკინეს, რომ ის დაამცირეს, რომ მას დასცინოდნენ და მან ყველას სამაგიერო გადაუხადა, ყველას დაუმტკიცა რაც შეეძლო, მაგრამ იმ ტკივილის დავიწყება მაინც ძალიან ძნელია!

ის შეიარაღდება ცეცხლითა და მახვილით! რევანშის შემდეგ კი მსხვერპლის ცხედარს მოთქმით დაიტირებს…

უცებ შემეცოდა ეს ქალი. უცებ მომინდა გულში ჩამეკრა. უცებ მივხვდი, რომ მეც შეიძლებოდა ვყოფილიყავი მის ადგილას.

მთელი მონდომებით შევეცადე ამეხსნა იმ მეგობრისთვის, რასაც ჩავწვდი. მინდოდა ისიც მიმხვდარიყო. არა მარტო ის… მინდოდა ყველასთვის ამეხსნა, ვინც კი გზად შემხვდებოდა…

უცებ მომინდა თქვენთვისაც მეთქვა, რომ ეს ქალი… ეს არაჩვეულებრივი ქალი, თავის ექსტრავაგანტულობისა და სკანდალურობის ქვეშ ყველაზე ფაქიზ და ემოციურ ბუნებას მალავდა…

მინდოდა, თქვენთვის ყველასთვის მეთხოვა, რომ შეიყვაროთ იგი!

რადგან როდესაც ის სუსტად განათებული სცენის ცენტრში როიალზე უკრავს, სიმღერის დროს ტირის და მე ვხედავ როგორ ეცემა მისი ცრემლები თეთრ კლავიშებზე!

მე მიყვარს ეს ქალი.

* * *

„ზოგიერთი ქალი ირჩევს გაჰყვეს მამაკაცს, ხოლო ზოგი – თავის ოცნებას მიჰყვება. თუკი თქვენ ოდესმე დადგებით არჩევანის წინაშე, გახსოვდეთ, თქვენი კარიერა არასდროს გეტყვით, რომ აღარ უყვარხართ.“

- ლედი გაგა

ბლოგო, გვეღირსა სიყვარული!

Sweety — Mon, 22 Feb 2010 11:16:38 +0000

I love my babe!!!!

ჯერ-ჯერობით 48 საათიან სატესტო რეჟიმში ვართ. სამსახურში ვარ და ერთი სული მაქვს სახლში მივიდე და ლეპტოპს შევუერთო.

იმედია კარგად მუშაობს და სწრაფია! :love:

P.S. სხვათაშორის, ეს ჩემი 999-ე პოსტია. შემდეგზე გავათასდებით ) ^_^

ცოტაოდენი ფოტო-პოზიტივი – ნაწილი I

Sweety — Thu, 18 Feb 2010 13:45:55 +0000

ეს ფოტოები 31 იანვარსაა გადაღებული აკაკის მიერ. გიორგი იმ ღამეს ჩამოვიდა ლონდონიდან და ეს სწორედ პირველი შეხვედრის ფოტოებია.

ამ დღეს აღიბეჭდა შეხვედრა, ცრემლები (მე არ შევსწრებივარ ), სიცილი, საჩუქრების გადაცემა და ერთი სიტყვით აკას ფოტოაპარატი ხელიდან არ გაუგდია.

ელვისში ვიყავით, ფილარმონისს ქვეშ. ამ ბოლო დროს მანდ ხშირად დავდივარ და ბევრმა მითხრა უკვე, “ელვისში დაგინახეო”. ეტყობა თქვენც ხშირად დადიხართ. კარგი ადგილია ძალიან!

მერე ბოულინგის სათამაშოდ წავედით წყნეთში.

ბოულინგის სურათები შეგიძლიათ Singular-ის facebook-ზე ნახოთ.

აქ მხოლოდ ჩემები მიდევს, თან არა დარბაზში, არამედ – ბართან გადაღებული და თან მხოლოდ სამი ცალი.

დანარჩენი კონფიდენციალურია

აკამ მითხრა ემოცია დამანახეო, ა, ბატონო, ემოცია!

ჩემი ახალი მობილი

კვლევის პროცესი

ლირიკა

მნიამ...

Selfie...

Married woman at the edge of divorce...

სელFშოთები ყოველთვის ამართლებს

ამ სურათზე Leighton Meester-ს ვგავარ!

Smile

რატომაა ჩემი მარგარიტა ყვითელი? ბავშვები გააღვიძეთ! უნდა დავთვალო!

ავატარი

Sweety — Sun, 31 Jan 2010 00:36:36 +0000

მგონი როგორც იქნა დაგინახე…

აქ ბნელა…

თითქოს გვირაბში ვარ…

მის ბოლოს კი სინათლე არ ჩანს.

მეშინია…

ტანზე ცივი ოფლი მასხამს, ხელისგულები მისველდება და ერთმანეთზე მეწებება.

არ მინდა ვიფიქრო, რომ გკარგავ. მე შენში ვარ, შენ კი ჩემში. უერთმანეთოდ ვერ გავძლებთ.

არც ის მინდა ვიფიქრო, რომ ერთად ვართ. ჩვენ ისეთი განსხვავებულები ვართ, ამის გაფიქრებაზეც კი მაჟრჟოლებს და ტანში მცრის!

არადა, დილა შენით იწყება, ღამე კი შენით მთავრდება.

შენ სრულიად სხვა სამყარო ხარ, ამოუცნობი, მიმზიდველი, საშიში, მაგრამ მაინც ყველაზე მშვენიერი!

შენი სილამაზით მოხიბლული, ვდგავარ უღრან ტყეში და არ ვიცი საით წავიდე.

მინდა ვიყვირო, ხმა მოგაწვდინო, მაგრამ ვიცი, გარდაუვალი სიკვდილი მელის.

მინდა თვალები დავხუჭო და მივეცე შენს წიაღში ნეტარებას, მაგრამ ვიცი, უფსკრულში ჩავიჩეხები.

მინდა გაგექცე და თან შემოვიჭრა შენში. ამაზე მარტივი არასდროს ყოფილა ჩემი ცხოვრება. გადადგი ერთი ფეხი, შემდეგ მეორე.

აქამდე ხომ სიარულიც არ შემეძლო…

ჰოდა, გავრბივარ!

უკან გტოვებ და წინ მხვდები. რა არსება ხარ?

გავრბივარ! გავრბივარ უსასრულოდ!

მე არ ვიცი, ვინ ვარ.

არც ის ვიცი, რას ვაკეთებ ან რას ვაკეთებდი აქამდე… სანამ შენ დაგინახავდი.

შენ არ გესმის ჩემი ენა, მე კი ლექსებს გიკითხავ.

შენ უსულო ხარ, მე კი შენს სულს ვხედავ.

შენ არ ჩანხარ, მე კი გიყურებ.

შენ შეგიძლია დამიცვა. მე შემიძლია განუგეშო.

მოდი, მაგრამ არ მომიახლოვდე.

შემომხედე, მაგრამ ნუ დამინახავ.

შემეხე, მაგრამ არც ეცადო, რომ იგრძნო ჩემი გულის ცემა!

მე შენი ვარ, შენ კი ჩემი.

მაგრამ ჩვენ არასდროს ვიქნებით ერთად.

მე და ჩემი ავატარი.

მე გხედავ შენ!

—-

P.S. ბილეთები იყიდება კინოთეატრ “ამირანის” სალაროებში. დაჯავშნა – 999955.

Weakness in Me

Sweety — Fri, 29 Jan 2010 20:43:15 +0000

ექსპრომტად…

ლეპტოპის კამერით…

კომენტარები წიპა “თმა რა ცუდად გაქვს/რა მახინჯი ხარ/რა ოთხკუთხედი მუხლი გაქვს/ყურზე სპილომ დაგაბიჯა” ავტომატურად წაიშლება!

youtube-ზე გამოიწერეთ ჩემი არხი:

შეიბრალეთ თქვენი ჰაროლდ კრიკი!

Sweety — Mon, 25 Jan 2010 08:49:06 +0000

პოსტი შეიცავს სპოილერებს!

წაკითხვა არ არის რეკომენდირებული, თუ არ გაქვთ ნანახი ფილმები:

Eternal Sunshine of the Spotless Mind,

Truman Show,

და Stranger Than Fiction.

ყოველ საღამოს, აი, როცა ძილის წინ საკუთარ თავთან მარტო ვრჩები და იმდენად დაღლილი ვარ, რომ ნორმალურ თემაზე ფიქრიც კი არ შემიძლია, თვალწინ მიდგება ყოველდღიური სერიალი ჩემს ცხოვრებაზე სახელწოდებით – “ეს რომ სხვანაირად იყოს“.

ამ სერიალში თავს ისე ვგრძნობ, როგორც ალისა – სარკის მიღმეთში.

ყველაფერი მართლა სხვანაირადაა!

ხან მდიდარი ვარ, ხან ღარიბი, ხან ძველი წელთაღრიცხვის ხანაში ვცხოვრობ, ხან სულ სხვა პლანეტაზე, ხანაც მითიური არსებებით გარშემორტყმული, ძველი ბერძნული ან ეგვიპტური მითოლოგიის პერსონაჟი ვარ.

ვოცნებობ და დავქრივარ ამ საოცარ სამყაროებში სადამდეც ფანტაზია და წარმოსახვის უნარი მეყოფა.

ჰოდა, წუხელ რატომღაც ამეკვიატა, რომ ვიღაც დოქტორ ჰოვარდის მსგავსმა უგულომ მეხსიერების ნაწილი წამიშალა.

ვცხოვრობ კი არა – ვცოცხლობ. ვერაფერს ვიხსენებ. თვით ჰიპნოზის სეანსებიც არ მშველის. ადამიანების სახეებს ვცნობ, მაგრამ არ ვიცი, სად შევხვედრივარ. საკუთარ ნაწერებს ვკითხულობ და არ ვიცი, როდის დავწერე. ჩემს თავს ვუყურებ სარკეში და თითქოს გუშინ სულ სხვანაირი ვიყავი. გუშინდელიდან დღემდე კი 1000 წელი გავიდა!

ესეც არ კმაროდა, რომ პარალელურად საშინელი ექსპერიმენტის მსხვერპლი გავხდი.

ვინმე ქრისტოფის ნაირმა გიჟმა თავი ისეთ რეალურ შოუში ამომაყოფინა, სადაც მთელი დანარჩენი სამყარო ყოველდღე აკვირდება ჩემს მოქმედებებს.

აბა, ვის რაღაში ვჭირდებოდი მეხსიერება წაშლილი?

ჩემი ქმარი, მეგობრები, ნაცნობები, მშობლები, ეს ბლოგიც და მთელი ჩემი ცხოვრებაც მათი დიდი გეგმის ნაწილია და ყოველ საღამოს ტელევიზორთან მოკალათებული მილიონობით მაყურებლის გასართობი.

დავდივარ ასე უუფლებო და უარაფრო, დარწმუნებული, რომ ყველაფერი იდეალურადაა.

მაგრამ, საბოლოოდ, მაინც იმ დასკვნამდე მივდივარ, რომ მე კარენ ეიფელის მსგავსი გადარეულის მიერ გამოგონილი ერთი უბრალო პერსონაჟი ვარ და მისი ლეპტოპის პატარა დაწკაპუნებაზეა დამოკიდებული ჩემი ბედი. რაც კარენს თავში მოუქრის ის გადამხდება და ვინაიდან გენიალური ნაწარმოებები არასდროს მთავრდება ბანალური დასასრულით, როგორც ჩანს არც მე მიწერია ტრუმანის სამყაროსავით დალაგებული, საათივით აწყობილი რუტინა.

ჰოდა, ძვირფასო კარენ, გთხოვ, რამე მომიხერხო!

ვიცი, რომ შენ გენიალური ავტორი ხარ, მაგრამ რჩევას თუ მიიღებ ჩემგან – ნუ გგონია, რომ მთავარი ორიგინალური დასასრულია.

სინამდვილეში, მთავარია პერსონაჟი გყავდეს გენიალური, რომელიც ორიგინალურად გაიკვლევს გზას ბედნიერ დასასრულამდე!!!

მე კი, ვინაიდან შენივე გამოგონილი ვარ, შენც კარგად მოგეხსენება, რომ გასაფუჭებლად არ ვღირვარ და მეტად საინტერესო პერსონაჟი ვარ იმ წიგნისთვის, ცხოვრება რომ ეწოდება. სწორედ ამიტომ მოგმართავ თხოვნით…

დამიბრუნე დაკარგული მეხსიერება, რომ ადამიანებს თვალი გავუსწორო!

დამანახე საკუთარი თავი ისეთი, როგორიც სარკეში დავტოვე გუშინ!

დამიხსენი ამ ჩაკეტილი სივრციდან და ჩემს ზეცაში კარები გააღე, რომ გავიდე და თავისუფლად ვიარო დედამიწაზე ჩემი პატარა, ბედნიერი რუტინიანად.

ნუ დამტანჯე!

შეიბრალე შენი საცოდავი ჰაროლდ კრიკი…

P.S. მარტო იმას ვდარდობ, ჰარუჰი სუზუმიასავით არ დამემართოს და რაც ზემოთ დავწერე, არ გამირეალურდეს

5 Great Pink Movies

Sweety — Mon, 28 Dec 2009 14:05:49 +0000

ადრე დავწერე ვარდისფერი ფილმები მიყვარს მეთქი. მისი მნიშვნელობა კი არ ამიხსნია.

ვარდისფერი კინო ჩემი მოგონილი სახელია. მასში მთავარი პერსონაჟი (მოდით მას ”პრინცესა” შევარქვათ) აუცილებლად ქალია, აუცილებლად 22 წელზე ზემოთ, აუცილებლად მეოცნებე და აუცილებლად რაღაც “პრობლემით” (ზოგს სიმსუქნე აწუხებს, ზოგს შოპინგისადმი ზედმეტი სიყვარული, ზოგი კი უბრალოდ ძალიან ქერაა ).

მაგრამ მთავარი ეს მახასიათებლები კი არაა, მთავარია ის, რომ მრავალჭირვარამგადანახადი პრინცესა (OMG! გეხვეწებით წარმოიდგინეთ! ) ფინალში აუცილებლად აღწევს წარმატებას ან ისრულებს თავის ოცნებას.

პარალელურად კინოში შეიძლება ჩანდეს:

”პრინცი” -რომელიც როგორც წესი ძალიან სიმპათიური, მაგრამ ძალიან მიუწვდომელი და ამავდროულად სრული დეგენერატია. პრინცესა რაღა თქმა უნდა სწორედ ამ დეგენერატის გამო ცოდვილობს.
”კრუელა” – ქალი, რომელიც პრინცესას მუდამ უშლის ხელს წარმატების მიღწევაში.
”მხსნელი” – მეგობარი მამაკაცი, რომელიც ფინალში ჩვეულებრივ რეალურ პრინცად გვევლინება
”გასახდელის სცენა” -ანუ როგორ იზომებს პრინცესა ტანსაცმელს რომელიმე მაღაზიის გასახდელში.
”დიდი მეტამორფოზა” - მახინჯი იხვის ჭუჭული ნამდვილ გედად გვევლინება!

მოკლედ მიყვარს ასეთი ფილმები! ისინი შთაგონებას მაძლევს, ახალი ძალებით მავსებს და ყოველ დეპრესიულ მომენტში აუცილებლად რომელიმეს ვრთავ. ვიცი რომ შემიძლია მათზე დაყრდნობა. ხასიათი მაშინვე მიკეთდება და თავში უამრავი ახალი იდეა მომდით პრობლემების გადასაჭრელად.

ჩემი ფავორიტი ფილმების ხუთეული ასე გამოიყურება, ველოდები თქვენს ხუთეულებს კომენტარებში.

5. Bridget Jones Diary

Bridget Jones

4. 27 Dresses

კეტრინ ჰეილი არ მომწონს. თავიდან არც ეს ფილმი მომეწონა რადგან ძალიან ცუდი ხარისხით ვუყურე, მაგრამ მერე მივხვდი, რომ ყველა იმ კრიტერიუმს აკმაყოფილებს რაც ვარდისფერ ფილმს აუცილებლად უნდა ჰქონდეს.

27 Dresses

3. Confessions of a Shopaholic

Confessions of the Shopaholic

2. Devil Wears Prada

The Devil Wears Prada

1. Legally Blonde

Legally Blonde

ფილმში The Holiday აირის სიმპკინსს (ქეით უინსლეტი) ართურ ებოტი (ელი უოლეჩი) ეუბნება:

”Iris, in the movies we have leading ladies and we have the best friend. You, I can tell, are a leading lady, but for some reason you are behaving like the best friend.”

”ფილმებში ჩვენ მთავარი როლის შემსრულებლებიც გვყავს და მათი საუკეთესო მეგობრებიც. თამამად შემიძლია თქმა, რომ შენ მთავარი როლის შემსრულებელი ხარ. შენ კი რატომღაც ისე იქცევი, როგორც მისი საუკეთესო მეგობარი.”

საკუთარ ცხოვრებაში მე მუდამ მთავარ როლს ვთამაშობ. თქვენც გირჩევთ, ასე მოიქცეთ.

ჩაი ქენდისთან (“საუზმე ტიფანისთან” მოტივებზე)

Sweety — Thu, 24 Dec 2009 14:54:35 +0000

ქენდის ბუდუარში ისეთივე მყუდროება და სითბოა, როგორც ფილმში “საუზმე ტიფანისთან”.

შუქი ჩამქრალია, მაგრამ სინათლე მაინც ბევრია… საკმარისი, ყელამდე.

მაგიდაზე ძალიან ბევრი სასუსნავი. რამდენიმე დღის შემდეგ, მოშიებულზე რომ გახსენდება და ნერწყვი მოგდის.

მაგიდის გარშემო გოგოები ჩამომსხდარან, თავიან მარაოებს ეფარებიან.

აბა, სხვანაირად როგორ? ჩვენ ხომ ბუდუარში ვართ…

დაბალ ხმაზე ჩართული მუსიკა ამ ყველაფერს უფრო მეტ რომანტიკას ჰმატებს.

ნატალიას ლიმნიანი ნამცხვარი უგემრიელესია.

ის მთელი საღამო ხმას არ იღებს. სამაგიეროდ მე ვჭარტალებ გაუჩერებლად.

მერე რა რომ უმეტესობას დღეს შევხვდი პირველად.

ყველა ისეთ ახლობელია, აღარ ვიცი როგორ დავიტიო ეს შეგრძნებები.

ვსვამთ ჩაის და ყავას.

საღამოს არომატი ემატება…

სერიალების პარადოქსი

Sweety — Wed, 16 Dec 2009 22:26:32 +0000

ძალიან საინტერესო დასკვნა გავაკეთე ბოლო ხანებში.

ადრე, როდესაც არ ვმუშაობდი და დრო თავზე საყრელად მქონდა, ვუყურებდი რამდენიმე ამერიკულ სერიალს ერთდროულად.

ზოგი მათგანი on-going-ია, რაც იმას ნიშნავს, რომ ეპიზოდების გადაღება პარალელურ რეჟიმში მიმდინარეობს და ახალი ეპიზოდის გამოსვლას მთელი ერთი კვირა უნდა ელოდო. მერე სანამ ტორენტზე დაიდება, მერე სანამ ვინმე გადმოწერს ტორენტიდან და ქართულ საიტზე ატვირთავს, მერე სანამ იმ ლინკს ფორუმზე დადებენ… მოკლედ მთელი ჯაჭვია გასავლელი.

ამიტომ სულ ვბრაზობდი, რატომ გამოდიოდა სერიები კვირაში ერთხელ და არა უფრო ხშირად.

ვფიქრობდი, ნუთუ ამერიკელებს მოთხოვნილება არა აქვთ რომ კვირაში ორ-სამ სერიას უყურონ-მეთქი. ან თუნდაც ყოველდღე, როგორც ბრაზილიურ სერიალებს…

და ასე გაბრაზებული ვუყურებდი ყველაფერს და ეპიზოდიდან ეპიზოდამდე სული კბილით მეჭირა.

ახლა ისეთი დაკავებული ვარ საერთოდ არ მახსენდება, როდის რომელი სერიალის ახალი ეპიზოდი გამოდის.

რომც მახსენდებოდეს, სახლში სამსახურიდან დაბრუნებულს და დაღლილს სულაც არ მინდება რომელიმე სერიალის ჩართვა, მირჩევნია ის ძვირფასი, თავისუფალი ორი საათი ბლოგების კითხვას, წერას ან რამე სხვა შედარებით ინტერაქტიულ საქმიანობას დავუთმო.

აღმოვაჩინე რომ ის ერთ კვირიანი შუალედი ზუსტად საკმარისია იმისთვის რომ ნებისმიერი სერიალის შინაარსს თვალი სრულად მიადევნო.

ჭკვიანები ყოფილან ამერიკელები.

ეს ბრაზილიური სერიალები კი ნაღდად უსაქმურებისთვისაა! ყოველდღე… ჰუჰ!

P.S. 2 კვირის დაგროვილი Ugly Betty მაქვს… რა ვქნა, ვუყურო?

Sex and the City 2

Sweety — Sat, 12 Dec 2009 09:18:48 +0000

გადაღებები დიდი ხანია დაწყებულია. კი არადა უკვე მთავრდება მალე.

პოსტერიც გვეღირსა!

2010 წლის 28 მაისი არის პარასკევი დღე და მე კინოში მივდივარ!

შენ?

ვისაც არ გაქვთ ნანახი, იქამდე დიდი დროა, ჯერ კიდევ მოასწრებთ: Sex & the City (ინგლისურად, სუბტიტრებით)

მეც კიდევ ერთხელ ვიწყებ ამ დღეებში.

ესეც ცოტაოდები სურათები გადასაღები მოედნიდან:

შარლოტას ვარდისფერ ქუსლიანი ფეხსაცმელები ძაალიან მომეწონა! :love:

ამ სამანტას კიდე აღარ უხდება ეს დეკოლტეები! დაბერდა და მაინც არ ეშვებიან! :braz:

მარიამის დაბადების დღე

Sweety — Sat, 14 Nov 2009 20:11:30 +0000

ვერაფრის დაწერა ვერ მოვახერხე.
სამაგიეროდ სლაიდშოუ ათას სიტყვაზე მეტყველია! <3

შავთვალა

Sweety — Sat, 14 Nov 2009 11:05:31 +0000

წუხელ მარიამის დაბადების დღეზე ვიყავი.

მძიმე მაკიაჟი მედო თვალებზე და ღამე რომ დავწექი მოშორება დამავიწყდა.

ახლა საშინელ სიმძიმეს ვგრძნობ სახის კანზე.

რჩევა: არასდროს დაიტოვოთ მაკიაჟი ღამე!

დღეს გურუ კლუბში ვაპირებდი წასვლას, Facebook-ზე მომივიდა მესიჯი. დაბადების დღეს იხდიან და შესვლა უფასოა.
მაგრამ თან ვფიქრობ წავიდე თუ არა. ბარდაგი იქნება…

ჩემი დაქალები რაღაც ენთუზიაზმს არ გამოხატავენ.

კოტემაც უარი მითხრა, მე არ წამოვალო.

თან თმა მაქვს შესაღები… მეზარება სალონში ჩასვლა..

2012

Sweety — Fri, 13 Nov 2009 13:44:51 +0000

კინოთეატრი რუსთაველი დამიკავშირდა და ბილეთებს მაძლევენ ბლოგერულ პონტში! yay!

ჯერ იმ პრემიერაზე დამპატიჟეს, ჟურნალისტებიც რომ არ დაიშვებიან ხოლმე, ღამის 12 საათზე რომ იყო, მაგრამ ისე გადაიჭედა ნემსი არ ჩავარდებოდა. მე და თბილისის მერი თავისი ოჯახობით დავრჩით გარეთ

მერე მეორე პრემიერაზე დამპატიჟეს – შედარებით მოკვდათათვის, მაგრამ იქაც გადაიჭედა ყველაფერი. ანშლაგებით მიდის სეანსი!

ჰოდა, მეთქი არ მინდა თქვენი პრემიერები, 4 ბილეთი მომეცით კვირას, მშვიდობიანად შევალ-ვუყურებ-გამოვალ მეთქი.

ერთი სული მაქვს!!! მე და კოტე რამდენი ხანი ველოდით ამ ფილმს!

ყველაფერს დავწერ მერე!

ვინც არ იცის 2012-ის შესახებ, წაიკითხეთ ჩემი ძველი პოსტი.

Dilato Fitness Club-ის გახსნა

Sweety — Thu, 12 Nov 2009 21:46:56 +0000

ახლახანს შევქმენი რეკლამის გვერდი, სადაც მიწერია:

თუ თქვენ აწყობთ რაიმე ღონისძიებას(საღამოს, კონცერტს, მიღებას, პრეზენტაციას, გახსნას, პრემიერას) შეგიძლიათ გამომიგზავნოთ მოსაწვევი. ამის შესახებ მიმოხილვა აუცილებლად დაიწერება ბლოგზე.

ჰოდა რამოდენიმე დღის წინ პირველი მოსაწვევი მივიღე!

მოსაწვევი

ძალიან მიყვარს ნამდვილი, ქაღალდის მოსაწვევები.

იმას კი არ ჰგავს, იმეილით რომ მოგივა და სანამ Display pictures from this sender-ს არ დააჭერ იქამდე საერთოდ არ ჩანს.

შემეძლო სავარჯიშო ტანსაცმელი წამეღო და იქვე გამომეცადა სავარჯიშო მოწყობილობა

ეს მოსაწვევი დილატო ფიტნეს კლუბისგან მომივიდა.

10 ნოემბერს, საღამოს 7 საათზე მათ ოფიციალური საზეიმო გახსნა აღნიშნეს!

კლუბის შესახებ:

“Dilato ფიტნეს კლუბი არის უახლესი იტალიური სავარჯიშო მოწყობილობებით აღჭურვილი სავარჯიშო დარბაზი.

აქ თქვენ შეგიძლიათ აღიდგინოთ კარგი ფიზიკური ფორმა, შემატოთ ჯანსაღი
ცხოვრების ელემენტები თქვენს ყოველდღიურობას და რა თქმა უნდა შეინარჩუნოთ ლამაზი სხეული.

Dilato ფიტნეს კლუბი აღჭურვილია იტალიური ფირმის TechnoGym-ის ინვენტარით, რომელსაც საქართველოში ანალოგი არ გააჩნია. მხოლოდ აქ შეგიძლიათ ნახოთ უნიკალური სავარჯიშო დანადგარი, რომელიც TechnoGym – ის გამოგონებაა და უზრუნველყოფს სხეულის განჯანსაღებას.

Dilato ფიტნეს კლუბში თქვენს წარმატებას უზრუნველყოფენ მაღალკვალიფიციური ინსტრუქტორები.” ~ გადმოწერეთ სრული ინფო ფასებით და პირობებით.

სადღესასწაულო გახსნა:

სამსახური სამშაბათს ისედაც ცოტა ადრე დავამთავრე და იმ წუთასვე ჩავხტი ტაქსში, რომ მომესწრო საზეიმო გახსნისთვის.

კლუბი პეკინზეა, სასტუმრო აჭარასთან, HSBC ბანკის გვერდით.

მეოთხე სართულზე ლიფტით ავედი და პირდაპირ განათებულ ჰოლში მოვხვდი.

ძალიან მომწონს, ის რომ ამ ფიტნეს-კლუბს დიდი შუშის ფანჯრები აქვს და ისეთ შეგრძნებას ტოვებს თითქოს ნიუ-იორკში, რომელიმე ცათამბჯენის სართულია და არა თბილისის 5 სართულიანი შენობის.

შესვლისთანავე თავი მანჰეტენზე გგონია

მსგავს პრეზენტაციებზე ყველას ყველაზე მეტად ალაფურშეტი უყვარს, მითუმეტეს თუ პირდაპირ სამსახურიდან მოდიხარ. ალაფურშეტი კი მართლა მაგარი იყო!

მეც სმა-ჭამა არ დამიკლია. განსაკუთრებით ხიზილალის მინი-სენდვიჩებმა გამიტაცა.

პრეზენტაციაზე შეკრებილი იყვნენ ჟურნალისტები, ტელე-რეპორტიორები, ცნობილი ადამიანები.

სანამ ისინი ერთმანეთს ინტერვიუებს უღებდნენ, საუბრობდნენ და გემრიელ შამპანურს სვამდნენ, მე სავარჯიშო მოწყობილობების დათვალიერებას შევუდექი.

გირებს შორის შამპანურს ვსვამ

თვით ტუალეტში და გასახდელშიც კი შევძვერი და აღმოვაჩინე რომ დილატო ფიტნეს-კლუბში ფუნქციონირებს საუნა.

თანაც ქალებისთვის და კაცებისთვის ცალ-ცალკე.

საუნა

გასახდელებიც და საშხაპეებიც გენდერულად გაყოფილია და ძალიან მოწესრიგებული. აღჭურვილია ყველაფრით რაც კი შეიძლება დაგჭირდეს.

თვით პროფესიონალური თმის საშრობი ფენიც კი აღმოვაჩინე ქალების გასახდელში!!!

”შტეფსელში” შეერთებული პროფესიონალური თმის ფენი! - ამას ნამდვილად აღარ მოველოდი!

ძალიან მომეწონა ყველა ტრენაჟორში ჩამონტაჟებული ციფრული ეკრანი, საიდანაც აკონტროლებ როგორც ტრენაჟორის მუშაობას, სიჩქარეს და დატვირთვას, ასევე შეგიძლია უყურო ტელევიზორს (ინტეგრირებულია 6 ქართული და 39 უცხოური არხი) ან უსმინო რადიოს (თუმცა სასიამოვნო მუსიკა დარბაზში ისედაც არის ჩართული). რა თქმა უნდა ყველა მოწყობილობას ინდივიდუალური ყურსასმენი აქვს, რათა სხვებს ხელი არ შეეშალოთ.

ეს ყველაფერი იმას ნიშნავს, რომ ვარჯიშის პროცესში მოწყენის საშუალებას არავინ გაძლევს. თუ ტელევიზორში საინტერესო არაფერია და მუსიკაც დიდად ვერ გართობს, შეგიძლია სიმპატიური ინსტრუქტორების თვალიერებით ან მათთან ჯანმრთელი ცხოვრების წესზე საუბრით დაკავდე.

ეკრანის გასააქტიურებლად მასზე თითის დაჭერაა საჭირო

როგორც აღმოჩნდა ეკრანის ფუნქციებით ჩემსავით აღფრთოვანდა ცნობილი სპორტული კომენტატორი – ჯამლეტ ხუხაშვილი.

ერთ-ერთ ტელევიზიასთან ინტერვიუს დროს ბატონმა ჯამლეტმა ველო-ტრენაჟორიდან დაიწყო ფეხბურთის მატჩის კომენტატორობა, რომელიც ტელევიზორში ერთ სპორტულ არხზე იპოვა.

ჯამლეტ ხუხაშვილი პირდაპირ ველო-ტრენაჟორიდან კომენტატორობდა

გახსნის ცერემონიალი კორპორატიული ხილის ტორტის გაჭრით დაგვირგვინდა, რომელიც ძალიან გემრიელი აღმოჩნდა!

მე დემონსტრაციულად მოვერიდე ლურჯ კრემს, ვიფიქრე რომ ძალიან ხელოვნური გემო ექნებოდა, თუმცა რამოდენიმე წუთის შემდეგ იქვე ბართან შეკრებილმა გოგონებმა მამცნეს, რომ ლურჯი კრემი ყველაზე გემრიელი იყო და მაშინვე ვინანე ჩემი ეს “თავხედური საქციელი” ტორტთან მიმართებაში.

უგემრიელესი ხილის ტორტი

შამპანურით ოდნავ შეზარხოშებული და გემრიელი ტორტით დამტკბარი პუბლიკა მხიარულად დაიშალა.

მე კი დილატო ფიტნეს კლუბის მარკეტინგის მენეჯერმა საჩუქრად კლუბის VIP ბარათი გადმომცა!

ეს VIP ბარათი უზრუნველყოფს, რომ კვირაში სამჯერ ნებისმიერ დროს ნებისმიერ დღეს შემიძლია მისვლა და ვარჯიში.

ამის გარდა, კლუბის დირექტორთან უკვე მქონდა მოლაპარაკება, ფიტნეს რეალითი პროექტთან დაკავშირებით, რომლის შესახებ სულ მალე მოგიყვებით.

ჩემი VIP ბარათი Dilato ფიტნეს კლუბში

აქვე:

VIP ბარათს საჩუქრად მიიღებს ყველა მომხმარებელი, ვინც Dilato ფიტნეს კლუბში ერთწლიან აბონემენტს გააფორმებს!

კონტაქტი:

ტელეფონი: +995 32 36 56 76

E-mail: Office@DilatoFitnessClub.ge

WEB: DilatoFitnessClub.ge

Facebook: facebook.com/DilatoFitness

What’s Going On?

Sweety — Sun, 08 Nov 2009 11:10:28 +0000

აბა თუ იცით, რით განსხვავდება ადამიანი მაიმუნისგან?

- მართალია! ადამიანს შეუძლია ბლოგი იქონიოს.

1 კვირაა რაც ახალ სამსახურში მივედი და ჩემმა დღის განრიგმა ქირურგიული ჩარევა განიცადა.

დილით მიწევს ადრე ადგომა, რასაც მთელი ზაფხულის განმავლობაში სასტიკად გადავეჩვიე.

შემდეგ აუცილებლად უნდა ვისაუზმო, თორემ მთელი დღის განმავლობაში ერთ ცალ ლობიანზე უნდა ვიყო. არადა ჩემთვის გაღვიძებისთანავე საუზმობა შეუძლებელია. ადგომიდან 3-4 საათის შემდეგ მშივდება.

ლანჩი ოფიციალურად არ მაქვს, იმიტომ რომ ლანჩის დროს მეწყება სამუშაო დღე – 12 საათზე. სადღაც 4-5 საათისკენ რიგ-რიგობით გავდივართ რომ რამე ვიყიდოთ, ან ერთმანეთს აბარებენ გოგოები.

რაც შეეხება გოგოებს.

სასიამოვნოდ გავოცდი, როცა აღმოვაჩინე რომ ყველა ჩემი ახალი თანამშრომელი მდედრობითი სქესის იყო.

გვყავს მხოლოდ ერთი ბიჭი, მაგრამ რაღაც უცნაური გრაფიკით დადის, ასე რომ დღის უმეტეს მონაკვეთში ქალების ჟრიამული ისმის ჩვენი ოთახიდან.

ძალიან კარგი თანამშრომლები შემხვდა. ამჯერად მე მგონი გამიმართლა. წინა სამსახურებთან შედარებით, თავს სამოთხეში ვგრძნობ.

სამუშაო ჯერ-ჯერობით ადვილია და არც ისე ბევრია. ჩემი ამოცანაა გავზარდო ამ ვებ-საიტის GoogleRank-ი – NYCdwellers.

მყავს ერთი ქართველი და ორი უცხოელი ბოსი. ისინი ნიუ-იორკში ცხოვრობენ და იქიდან მართავენ ამ კომპანიას.

ყოველ საღამოს მელაპარაკებიან ტელეფონზე და ახალ დავალებებს მაძლევენ.

ერთი სიტყვით ძალიან საინტერესო საქმეა.

—

ერთი კვირაა, რაც Greek-ის ყურება დავიწყე. გუშინ მივამთავრე პირველი სეზონი.

სამსახურიდან მოსული 2-3 სერიას ვუყურებ ხოლმე და გულში ამას ვაბრალებ, რომ ბლოგისთვის დრო არ მაქვს.

სინამდვილეში ბლოგზე საწერიც თითქოს არაფერია. სამსახურიდან საერთოდ ვერ ვწერ. საქმის კეთებისას ვერ ვფოკუსირდები სხვა რამეზე, თანაც “არა-ჩემი” კომპიუტერიდან ბლოგინგი საშინელებაა.

არადა 4 ესკიზი მაქვს გამზადებული რა უნდა დავწერო და მეზარებასავით…

რას დაარქმევდით?

Sweety — Fri, 06 Nov 2009 23:00:29 +0000

რას დაარქმევდით?

პასუხები – კომენტარებში!

აქა ამბავი, ოდეს სვითი გაიტაცეს!

tiny — Tue, 27 Oct 2009 18:36:12 +0000

sweet.ge-ს ერთგულო მკითხველნო, მძიმე ჟამი დაუდგა ბლოგის ავტორს..შენიშნავდით და თქვენს თვალსა და გულს არ გამოეპარებოდა ის ამბავი, რომ აგერ უკვე 5 დღეა ინტერნეტ სამყაროს მოსწყდა ბლოგოსფეროს მედგარი წინამძღოლი. მხოლოდ დროდადრო, სულ რამდენიმე წამით შეიძლება მოჰკრათ თვალი ტვიტერზედ ან პირწიგნაკზედ.

ძალიან მიმძიმს, რომ სწორედ მე უნდა გამცნოთ სამწუხარო ამბავი, მაგრამ ამდენ დღიანი დუმილის შემდეგ, მე უბრალოდ უფლება არ მაქვს არ გამცნოთ, რომ მარი სასახლიდან გაიტაცეს გარეულმა კელტროპებმა! ისინი თავს მაშინ დაესხნენ, როდესაც კოტე სასახლეში არ იმყოფებოდა და ადვილად მოერივნენ სუსტ არსებას. როგორც კი ეს გაიგო, მან აისხა აბჯარი და მის საძებნელად წავიდა. ყოველ დღე ვაგზავნი შიკრიკებს, რომ სიახლეები შეგვატყობინონ. ბოლო შიკრიკი გუშინ, გვიან ღამით დაბრუნდა, ხელში მკვდარი კელტროპით და კოტეს წერილით

“თინათინ, მე მივაგენი მარუსას კვალს. იცოდა, რომ მის საძებნელად წავიდოდი და გზადაგზა თავისი ვარდისფერი ნივთები დაუყრია ჩემთვის, რომ მიმეგნო. ახლა ერთ საშინელ სასახლეს მივადექი, გარეული კელტროპები დამესხნენ თავს, მთელი შეიარაღება წამართვეს და ახლა ვცდილობ ცარიელი ხელებით გავიკვალო გზა სასახლის კარისკენ. თუ შეგიძლია შეკრიბე ლაშქარი, ამირსპასალარ ზურიუსის ხელმძღვანელობით და გამოაგზავნე, რომ დამეხმარონ მარის გამოხსნაში”

როგორც კი ეს წერილი მივიღე, მაშინვე შევყარე ჯარი და ისინი უკვე გაემართნენ კელტროპების საშინელი სასახლისკენ!მე კი, როგორც მარის დიდი ხნის მეგობარი, მისი მოკავშირე, ვეცდები დროებით მისი საქმეები გადავიბარო! მართლაც რომ დიდი საქმეები დარჩა შეუსრულებელი ღმერთმანი..დიდი იმედი მაქვს, რომ კოტე მალე შესძლებს მის გამოხსნას და დაუბრუნდება თავის ვარდისფერ სასახლეს სვითი.

ინტერნეტის მადლი და ძალი გფარავდეთ! თქვენი თინი

ახლა ზურიუსის უსტარი, რომელიც დაწერა, ოდეს მიიღო ცნობა ჩემგან ამ ამბავზედ:

ამირსპასალარი Zurriuss

ზურიუსი ერთ-ერთი სისხლიანი ბრძოლის ჟამს

ოქტომბრის თბილი საღამო იყო. ჩვეულებისამებრ ჩემს რომაულ აბაზანაში მეძინა და მსახურები ფეხისგულებზე მიღიტინებდნენ. უცებ სარკმელს მტრედი მოასკდა, მინა მრგვალად შემოამტვრია და კედელში განერჭო. მის გაკვანჭალებულ ერთ–ერთ ფეხში წერილი შევნიშნე. ღერბზედვე ვიცანი, ვისიც უნდა ყოფილიყო: კირა ნაითლი, თინის გარდა, ვის უნდა ჰქონოდა….

ჯერ მსახურს წავაკითხე. არ დავიჯერე და ტყუილად გავაშოლტინე საწყალი. მერე მე ვიკადრე გადაკითხვა და ელდა მეცა. ჩვენი ვარდისფერი Sweety, ჩვენი ნაფერებ–ნალოლიავები პრინცესა გვინივერა (ფილმიდან „პირველი რაინდი“, რიჩარდ გირი, ჯულია ორმონდი და შონ კონერი ქე რო თამაშობენ ) იმ ძუნკალ კელტროპებს გაეტაცათ!!!

აი, რა არის ცხოვრება: „ფეხზე დასმული კელტროპი თავზეც აგახოხდება და მერე ხელ–ფეხს შეგიკრავს და საცხა ჯურღმულში გამოგამწყვდევსო“– მითქვამს ცხონებულ მე–ს! რა ქნეს ეს? როგორ იკადრეს? წლების წინ Sweety–ს ბლოგზე გარემოვაჭრეებად დაეთრეოდნენ და საცოდავად კნაოდნენ. ესეც ენდო, გამოიჩინა გულისხმიერება და ჩვენი კელტროპები სულ კარაოკეებზე ამღერა. აუვარდათ ამათაც თავში: არიქა, სიმღერა შეგვიძლიაო.

მოკლედ, ამ დედაკელტროპმოხნულებმა დაითრიეს ცოტა მაყუთი და ეგრევე მოიტაცეს. გამოკეტეს სადღაც მიუვალ და მიქაჯეთისციხებულ ყორღანში და, როგორც თინის უსტარში ეწერა, კონსტანტინე სულ შიშველი ხელ–ფეხ–თავით მიანგრევს კედლებს. თურმე საწყალი Sweety გადმომდგარია ერთ–ერთ ბალკონზედ და ძირს ვარდისფერი ნაწნავი აქვს ჩამოშვებული – ეგებ როგორმე დავეხმარო ჩემს რაინდსო, მარა რა გინდა რო ქნა.

ჰოდა, არიქა, გავქუსლე, მივეშველე. თან კელტროპსაწინააღმდეგო ანკესებს დავურიგებ ლეგიონერებს. მოკლედ, ბრძოლა წყალში მოგვიწევს და პოსეიდონის იმედი მაქვს.
ოოო, პოსეიდონ, სანახევროდ გახდილო ახოვანო ბებერო ღმერთო, ძმავ ზევსისა მექალთანისაო. დამეხმარე, რათა სამართლიანად გამოვიხსნათ დაი ეგე ჩუენი Sweety ბრჭკალთაგან კელტროპისაითა, რათა მრავლითა სიხარულითა და + ქულითა ვარდისფერითა განამშუენოს ბლოგნი და პოსტნი ეგე ჩუენნი. ავე რეკლამა!!!

პოსტ სკრიპტუმის ძალა მოგეცეთო ნათქვამია:

საზარელი კელტროპები

აი სასახლე, რომელშიც პირმშვენიერი სვითია გამოკეტილი

ბოლოს ნანახი 5 ფილმი: SUCK’s and RULE’s

Sweety — Wed, 21 Oct 2009 22:56:33 +0000

ჩემთვის ფილმის ავკარგიანობა სამი რამით განისაზღვრება:

1. მისი დამთავრებისთანავე რა გრძნობაც მეუფლება – ეს პუნქტი 4 ქულით ფასდება

2. მეორედ მომინდება თუ არა მისი ნახვა – ეს პუნქტი 3 ქულით ფასდება

3. რამდენი ხანი მახსოვს სიუჟეტი / რა სიხშირით მახსენდება ხოლმე ყოველდღიური საქმიანობისას – ესეც 3 ქულით

ქვემოთ ჩამოთვლილია ის ბოლო 5 ფილმი, რასაც ვუყურე ბოლო ხანებში:

The Twilight

Twilight

ფილმი მოგვითხრობს ვამპირი ბიჭის და ადამიანი გოგოს სიყვარულზე.

გაწელილია 2 საათზე. ძალიან მდორედ მიედინება. ერთი-ორგან დავფიქრდი ხომ არ შევწყვიტო ყურება-მეთქი. არის რამოდენიმე მძაფრი მომენტი – ვამპირების ბრძოლები, მაგრამ ეგეც რამდენიმე წამიანი და მოსაწყენი. ფილმის ფერები დამღლელია. ვითომ ჰარი პოტერს მიმსგავსებული – მაგრამ ბევრად დამთრგუნველი.

ეს არ არის იდეალური მელოდრამა. რადგან რომანტიკულ ემოციებს არ აღძრავს. ამასთანავე ეს არ არის იდეალური ფილმი ვამპირებზე – მათ ამბავს ხომ ჩვეულებრივი ადამიანი ყვება, რომელიც გაგებაში არ არის რას წარმოადგენენ ვამპირები სინამდვილეში. ის 17 წლისაა, ერთი სიმპატიური მაგრამ მოღუშული ვამპირი მოეწონა და მზად არის სიცოცხლე სასწორზე შეაგდოს მის გამო. So freaky!

ვეთანხმები აზრს რომ ვერცერთი ეკრანიზაცია ვერ აჯობებს წიგნს და მისგან მიღებულ შთაბეჭდილებებს, მაგრამ მიმაჩნია რომ ეკრანიზაცია მაშინ არის წარმატებული, როდესაც იგივე წიგნის წაკითხვის სურვილს გაგიჩენს.

მაგალითად მომყავს ისევ და ისევ ჰარი პოტერი. თითქოს იგივე ჟანრია, მაგრამ ის ბევრად უფრო წარმატებული ეკრანიზაციაა, რადგან სწორედ ფილმის ნახვის შემდეგ გამიჩნდა სურვილი წამეკითხა წიგნი. “ბინდის” ყურების შემდეგ, ასეთი გრძნობა საერთოდ არ გამჩენია.

P.S. საერთოდ ძალიან არ მიყვარს ლამაზი ბიჭების ფეტიში ფილმებიდან. ჯერ-ჯერობით მხოლოდ ორი “ლამაზი ბიჭი” არსებობს ჰოლივუდში, ვისაც ვაღიარებ: ბრედ პიტი და ზაკ ეფრონი.

ედვარდი არა, მიწის თხილი კიდე!

ჩემი შეფასება:

1. ფინალური შეგრძნება – 1/4

2. განმეორება – 0/3

3. დამახსოვრებადობა – 1/3

სულ: 2/10

The Proposal

მას შემდეგ რაც Nuffnang-ის ბანერი ამ ფილმის ტრეილერით ჩემი ბლოგის საიდბარში მოხვდა, სხეულის კანკალიც კი ამიტყდა ისე მომინდა მისი კარგი ხარისხით ნახვა.

საბოლოოდ, (2 თვის შემდეგ) Allmovies.ge-მ დადო ინგლისური და რუსული ვარიანტები DVD ხარისხში და ერთ მშვენიერ საღამოს მეც ჩავუჯექი ამ ნაოცნებარ ფილმს, სანდრა ბალოკის და რაიან რეინოლდსის მონაწილეობით.

პირველი შთაბეჭდილება იყო – სანდრა ბალოკი დაბერებულა, მაგრამ თურმე ძალიან მიყვარს!

ძალიან მაგარი როლი აქვს ამ ფილმში. ცოტათი ვილჰელმინა სლეიტერს ჰგავს – Ugly Betty-დან.

ვაღიარებ სანდრა ბალოკს – როგორც მსახიობს! <3 მაგრამ რომ ვუყურებ სულ მგონია რომ ცხვირის ოპერაცია აქვს გაკეთებული. თუმცა ნამდვილად არ დამიგუგლავს ამ ფაქტის დამადასტურებელი წყაროების მოსაპოვებლად და მართალი ვარ ნეტა?

ძალიან ბევრი ვიცინე ზოგადად ფილმის იუმორზე, სანდრას რეპლიკებზე და რაიანის ნერვების მოშლაზე, როდესაც ყავას გადაასხამენ. (თუმცა ეგ მომენტი რატომღაც ტრეილერში სხვანაირად არის და ფილმში სხვანაირად)

ვისაც უყვარს მელოდრამები, აუცილებლად გადმოწერეთ ეს ფილმი და უყურეთ. მასში არის ბიჭიც და გოგოც, ქორწილიც, ლამაზი ბუნების კადრებიც, რომანტიკაც, იუმორიც, დიდი ქალაქის ცხოვრებაც, პატარა მიყრუებული ქალაქის რანჩოც და ყველაფერი ის, რაც ნებისმიერი მელოდრამებზე შეყვარებული გოგოს ერთ საღამოს თავისუფლად გაალამაზებს.

ჩემი შეფასება:

1. ფინალური შეგრძნება – 3/4

2. განმეორება – 1/3

3. დამახსოვრებადობა – 3/3

სულ: 7/10

Finding Neverland

ჯონი დეპის და ქეით უინსლეტის ერთ-ერთი უმაგრესი ფილმი!

წუხელ ვუყურე და ახლაც შთაბეჭდილებების ქვეშ ვარ.

იცოდით, რომ თურმე “პიტერ პენი” პიესად დაიწერა სულ რაღაც მეოცე საუკუნეში? მე არ ვიცოდი. ჩვეულებრივი ინგლისური ძველი ზღაპარი მეგონა…

ვინც ოდესმე მეტყვის, რომ ჯონი დეპმა თავისი თავი “კარიბის ზღვის მეკობრეებით” ამოწურა და ჯეკი-ბეღურაზე უკეთესი როლი მას არ შეუსრულებია, ორი წამით შევჩერდები, ქუსლებზე ოდნავ შემოვტრიალდები, ხელს ავუქნევ, როგორც ნამდვილი ჰოლი გოლაიტლი და დამცინავად ვეტყვი:

“ჰაჰ!”

ეს არის ისტორია თქვენთვის კარგად ცნობილი მულტფილმის – “პიტერ პენის” ავტორის – ჯეიმს ბარის შესახებ.

თუ გსურთ გაიგოთ ვინ იყვნენ პიტერ პენის პერსონაჟების პროტოტიპები ამ ფილმს აუცილებლად აუცილებლად უნდა უყუროთ!

P.S. ბავშვობაში ხშირად მესიზმრებოდა, რომ ვენდი ვიყავი და პიტერ პენთან ერთად ნევერლანდში მივფრინავდი. ხანდახან ჩემი ფანტაზია ისეთ თავგადასავლებს იგონებდა, ჯეიმს ბარის ალბათ არც დასიზმრებია. ახლა უკვე ვიცი ვინ იყო სინამდვილეში ვენდი, მაგრამ მაინც ღრმად და ბავშვურად მჯერა, რომ პიტერ პენისთვის უკეთესი ვენდი სწორედ მე ვიქნებოდი…

ჩემი შეფასება:

1. ფინალური შეგრძნება – 4/4

2. განმეორება – 2/3

3. დამახსოვრებადობა – 3/3

სულ: 9/10

Brüno

ბრუნო

დეგენერატობა!

ამ ფილმს მე და კოტემ ერთად ვუყურეთ და ძალიან ვინანე რომ ის საათნახევარი ამაში დავხარჯე.

ის რომ ფილმში ჰომოსექსუალიზმის სცენებია და შიშველი სასქესო ორგანოები, მაგას თავი დავანებოთ.

ვიმსჯელოთ შინაარსზე. შინაარსი კი უტვინოა!

მე კარგად ვერ გავიგე ეს ფილმი გეების მხარდასაჭერად გადაიღეს თუ დასამცირებლად.

ვიცი, რომ ჩემს ბლოგს გეები კითხულობენ, ჰოდა მოგმართავთ კითხვით, თქვენ მოგეწონათ ეს ფილმი? ან რა აზრი არის მასში ჩადებული?

გამარკვიეთ თუ შეიძლება! ვიწვი ინტერესით.

თუ მხარდასაჭერად გადაიღეს რატომ არის წარმოჩენილი პერსონაჟების აბსოლუტური იდიოტიზმი? ამ ფილმით იმის თქმა სურთ რომ ყველა გეი ეგეთია? და თუ გეი ხარ აუცილებლად შამპანურის ბოთლი ერთხელ მაინც უნდა გქონდეს ტრაკში გარჭობილი?

თუ დასამცირებლად გადაიღეს, მაშინ რას მიკეთებს ელტონ ჯონი ფილმის ფინალურ სცენაში?

მოკლედ ამ ფილმის მიზანი და შინაარსი ვერ გავიგე და ვიზუალურადაც ცხადია არ მომეწონა…

ჩემი შეფასება:

1. ფინალური შეგრძნება – 0/4

2. განმეორება – 0/3

3. დამახსოვრებადობა – 1/3

სულ: 1/10

What Dreams May Come

ყოველთვის მიყვარდა რობინ უილიამსი.

განსაკუთრებით იმ ფილმში რობიტიდან ადამიანად რომ გადაიქცევა და კიდევ მეორე ფილმში, გაზრდილ პიტერ პენს რომ თამაშობს (ვაჰ, ამ პოსტში მეორეჯერ ვახსენე პიტერ პენი!)

რაღაცნაირი, ტკბილ-მწარე სევდიანი მსახიობია. სულ ისეთი როლები აქვს და ისეთ ფილმებში, PMS-ის დროს რომ უნდა უყურო და გასკდე ტირილით.

ამ ფილმში ასრულებს გარდაცვლილი ქმრის როლს რომელიც ცოლის სულის სამოთხეში დასაბრუნებლად ჯოჯოხეთში მოგზაურობას გადაწყვეტს.

რაღაც მომენტები საშინელია, რაღაც მომენტები – ძალიან ლამაზი.

ამ ფილმს მეორედ ალბათ აღარ ვუყურებ, პირველად ყურების დროსაც საკმარისად ბევრი ვიტირე, მაგრამ ძალიან დიდხანს მახსოვდა და მაფიქრებდა…

ერთ-ერთი ისეთი ფილმია ყველა მელოდრამების მოყვარულს ნანახი რომ უნდა ჰქონდეს.

ჩემი შეფასება:

1. ფინალური შეგრძნება – 4/4

2. განმეორება – 0/3

3. დამახსოვრებადობა – 2/3

სულ: 6/10

როგორ აშტერებენ ჯეო-გადაცემები ქართულ საზოგადოებას

Sweety — Wed, 21 Oct 2009 15:12:59 +0000

საერთოდ რეალითი-შოუების საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს თუკი ის გემოვნებითაა გაკეთებული. ასევე მუსიკალური კონკურსებიც ძალიან მიყვარს, თავადაც ვოცნებობდი რომელიმე კონკურსში მოხვედრაზე და “ვარსკვლავების აკადემიის” ერთ-ერთ კასტინგზეც გავედი, მაგრამ ის რაც ამ წუთას საქართველოში ხდება, ყველანაირ ჩარჩოს სცილდება.

ჩვენი რამდენიმე მილიონიანი საზოგადოება გადიდებული თვალებით უყურებს ტელევიზორში (და ახლა უკვე myvideo.ge-ზეც) ჯეო-სტარის ”პრიკოლებს”, რასაც სხვანირად ეწოდება – ”გაუგებარი არსებების ყროყინი კამერის წინ, 5 წუთიანი დიდების მოსაპოვებლად”.

ხოლო ჟიურის მარადმწვანე წევრი, ქალბატონი მარინა ბერიძე, ყოველ ახალ კასტინგზე, რომელიმე სოფლიდან ჩამოსულ მსხვერპლს ისეთ დამცირებას და ჯოჯოხეთის ქარ-ცეცხლს უწყობს, რომ ალბათ ის ადამიანი მთელი ცხოვრება ხმას ვეღარ ამოიღებს სასიმღეროდ.

და ეს ყველაფერი ქართველ მაყურებელს უხარია!

ყოველი ახალი “პრიკოლი” ვიდეო თქვენს დღეებს ალამაზებს, თქვენს უინტერესო ყოფას საინტერესოს ხდის, თქვენს უმიზნო ცხოვრებას უჩენს მიზანს და საბაბს რომ ვიღაცის დასცინოთ, შეურაცხყოთ, ფორუმებზე თემები გახსნათ, საკუთარი “მე” აიმაღლოთ, ვიღაცაზე მაგარი გამოჩნდეთ.

ნიკა მემანიშვილს ეყო ნამუსი და წავიდა ჟიურიდან. იმედია აღარ დაბრუნდება, თორემ მისამდი პატივისცემა სულ დამეკარგება. ნატო მეტონიძემაც ეტყობა ვეღარ გაუძლო ამ ”ნიჭიერების ოლიმპოს” და ნიკას მიჰყვა უკან.

მაგრამ დედა-ბერიძე ვერ მოიშორა ქართულმა მუსიკალურმა სამყარომ. ჯერ არ აუღია საკმარისი ქრთამები და ისე არ გაუსქელებია ჯიბეები, რომ წასვლა უღირდეს.

საცოდავი მონაწილეები კი რაღაც იდიოტურ სიმღერებს იზეპირებენ კვირიდან კვირამდე და ბოლოს ნერვებ დაწყვეტილები ელოდებიან, ამჯერად რას ინებებს ჟიური.

ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, ვინმეს სადმე გინახავთ ჯეოსტარიდან გამოსული გავარსკვლავებული მომღერალი?

ყველაზე მაქსიმუმი, რასაც მიაღწიეს, რომელიმე ძვირადღირებულ რესტორანში საღამოობით სიმღერაა.

ნუთუ ამისთვის შედიან ამ პროექტებში, რომ მერე რესტორნებში იმღერონ? თუ – კი – ღმერთმა გაუმარჯოთ! უფრო და უფრო მეტი რესტორნები ჰქონოდეთ სასიმღერო ასპარეზად!

მეორე პროექტი, რომელიც მუდამ გაუგებარი იყო ჩემთვის – ჯეო-ბარი გახლავთ. აბსოლუტური ”ინტელექტის ზეიმი” და ”ორიგინალურობის პიკი”! უგემოვნო, ვითომ ექსტრავაგანტული, კუდაბზიკა მონაწილეებით.

ამ პროექტს არ ჰქონდა არც მიზანი, არც სტრატეგია. მთელი იდეა იყო იმაში, რომ რომელიმე ვაჭრობა-ჩავარდნილი კლუბი აეღორძინებინათ, მაგრამ საბოლოოდ ყველა კლუბი დააქციეს, სადაც შევიდნენ.

თბილისელი ახალგაზრდობა კი რიგებში იდგა(!) ამ პროექტის კასტინგებზე მოსახვედრად, ისევ და ისევ 5 წუთიანი დიდებისთვის. myvideo.ge-ს სერვერი გადაიტვირთა მულატკას სექსუალური სცენის ნახვების რაოდენობისგან.

საბოლოოდ კი ფინალამდე ის მიდიოდა, ვისაც უფრო მეტი წინასწარ ნაყიდი მონო-ბარათები ჰქონდა გარეთ დატოვებული. უმეტეს შემთხვევაში კი, რაღაც მანქანებით, გამარჯვება მაინც აუცილებლად ვინმე ლტოლვილს ერგებოდა ხოლმე.

მახსოვს რეალითი შოუების ბუმი მამუკა ღლონტმა დაიწყო თავისი პირველი ქართული რეალითი-შოუთი ”ამტანი”, რომელსაც თითქმის ყველა უყურებდა.

”ამტანის” ერთ-ერთმა ფინალისტმა შავტუხა გოგომ, რომლის სახელიც არ მახსოვს, მაგრამ თავი მხოლოდ იმით დამამახსოვრა, რომ ყველა მონაწილე ბიჭს ეტმასნებოდა, განაცხადა: “ეს პროექტი წარმატებას, ბევრ შემოთავაზებას და დიდებას მომიტანსო“.

დღეს ის გოგო სად არის, კაცმა არ იცის. მან შესაძლოა მოიპოვა ცნობადობა, მაგრამ არა – პოპულარობა, ფული და წარმატება.

ჰოდა, რატომ ხარჯავდით დღეში თუნდაც ორ საათს იმ უნიჭო მონაწილეების ყურებით, რომლებმაც შოუდან გამოსვლის შემდეგ ვერაფერი ვერ მოახერხეს ცხოვრებაში, რომ მიღებული პოპულარობა შეენარჩუნებინათ?

იგივე ბედი ეწია ნებისმიერ ჯეობარელს – ვინ სად წავიდ-წამოვიდა ვერავინ გაიგო. ისევე ჩაიკარგნენ ხალხში, როგორც ერთ ღამეში გახდნენ პოპულარულები და ცნობადები.

შოუს სპონსორებმა კი ბლომად ფული მოხვეტეს ახალ “ფულის მახე” პროექტებზე დაიწყეს ფიქრი.

Kosmoshow.com – დაუმონტაჟებელი

Sweety — Sat, 17 Oct 2009 22:36:37 +0000

იაკუბ გორნიცკიმ მიგვიწვია თავის გადაცემაში.

Extremely მსუქანი ვჩანვარ ამ ვიდეოში. wtf? :S

[ვიდეოს ხელახლა დავდებ ხვალ, თურმე არ უნდა დამედო]

პ.ს. იმედი მაქვს ვარდისფერი ნასკები მალე ჩამოვა

Global Voices – ინტერვიუ

Sweety — Thu, 15 Oct 2009 12:45:05 +0000

დღეს აუცილებლად დავწერ ახალ, გრძელ და ბევრ ფოტოიან პოსტს. ნახევარი უკვე დაწერილი მაქვს, მაგრამ რადგან ერთ საათში საქმიანი შეხვედრა მაქვს ხოლო 8-ზე იაკუბთან უნდა ვიყო სასტუმროში ინტერვიუზე, გადავწყვიტე ნაჩქარევად არ გამომექვეყნებინა და საღამოსთვის გადავდე.

მანამდე კი ამით გაერთეთ:

Interview with Georgian bloggers from onewmphoto on Vimeo.

ეს არის Global Voice-ზე გამოქვეყნებული ინტერვიუ, რომელიც ახალი მედიის ფორუმზე ჩაიწერა ონიკ კრიკორიანმა (Global Voices-რედაქტორმა).

P.S. თმა რა კარგ ფერზე და ფორმაზე მაქვს – Loves It!!! :love:

What Music Does to People

Sweety — Tue, 13 Oct 2009 20:39:28 +0000

უბრალოდ, Sex and the City

zurriuss — Wed, 30 Sep 2009 21:22:09 +0000

მოგესალმებით ყველას, მე zurriuss ვარ და ვინც არ მიცნობთ, ეგებ ახლა მაინც გეშველოთ ხუმრობა იქით იყოს და ძალიან მიხარია, რომ ამ ბლოგზე მოწვეული ბლოგერის სტატუსით ვსარგებლობ. ვნერვიულობ და თუ რაიმე ისე არ გამოვა, მომიტევეთ

მოკლედ, იყო და არა იყო რა. იყო მანჰეტენი, იყო პროგრამა СТС და მასზე გადიოდა სერიალი ზემოაღნიშნული სახელწოდებით. რა დროს სექსია–მეთქი, ვფიქრობდი ისე, ქართველების გადმოსახედიდან, ამ სერიალს კიდევ კარგა ხანს ეროტიკულად აღქმა უწერია. ასე იყო ჩემ გარშემოც, როცა აბიტურიენტობის პერიოდში ღამის 1 საათამდე ვიცდიდი, რომ “სექსი დიდ ქალაქში” მენახა.

მაშინ ახალი გადაწყვეტილი მქონდა ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე ჩაბარება (იმ დროს ჯერ კიდევ ფაკულტეტი ერქვა) და აზრზე არ ვიყავი, რა უნდა მექნა, როგორ უნდა მეაზროვნა. ჰოდა ერთხელაც, სრულიად მოულოდნელად, საკუთარ თავში სტერეოტიპებს გადავაბიჯე და პულტის #14–ს დავაჭირე.

პირველი შთაბეჭდილება: აუჰ, რამდენს ლაპარაკობს ეს ვიღაც (ვგულისხმობ კერი ბრედშოუს თხრობას)!..
მეორე შთაბეჭდილება: სად არის სექსი?
მესამე შთაბეჭდილება, უკვე სერიის ბოლოს: ისე, სწორს კი ამბობს, რას ვერჩი…

ასე და ამგვარად გავხდი ამ სამყაროს წევრი. სამყაროსა, რომელიც ნელ–ნელა იხვეწებოდა. სულ პირველი სერია რომ მახსენდება, კერის თმის ვარცხნილობა და, მაკინტოშის ლეპ–ტოპის ნაცვლად, დიდი “ბრახვი” კომპიუტერი, მეცინება. ყველაფერი ლაგდება და იწმინდება მესამე სეზონიდან. ზედმეტი ადამიანები ქრება, ტიპაჟებიცა და ვიზუალური სტანდარტებიც ჩამოყალიბებულია და უკვე მანამ ხვდები, რომელი გმირი მოსეირნობს ბროდვეიზე, სანამ კადრში ჯერ კიდევ მისი კაბა ან ფეხსაცმელები ჩანს. ჰეჰ… Manolo Blahnik

დრამა და რომანტიკა. თითქოს ხომ არაფერი, მაგრამ ზოგ მომენტში მაინც მძიმე საკითხები და თემები ამოტივტივდება. ადამიანი, რომელიც გიყვარს, უყვარხარ და თქვენს ურთიერთობას იდეალურს უწოდებ, მორიგი სერიოზული ჩხუბის შემდეგ, მოდის შენთან. მის მკლავებში თავს ისევ ისე დაცულად და ბედნიერად გრძნობ, როგორც ეს თავიდან, სიყვარულის ვარდისფერ პერიოდში იყო. თითქოს, ახლაც ყველაფერი ვარდისფერია: ვარდისფერი ტონალობა, ვარდისფერი მიხაკები, ვარდისფერი ზეწრები, ვარდისფერი იმედები. აი, ასეთ ვარდისფერ დილას იღვიძებ. უფრო სწორედ, იღვიძებს შენი ერთ-ერთი ხელი, რომელიც ლოგინის ცარიელ მხარეს ხელს აფათურებს. გაკვირვებული წამოდგები. ჯერ ხომ ასე ადრეა… ან, რა მოხდა საერთოდ?… ლეპ-ტოპის ეკრანზე კი ყვითელი სტიკერი. სტიკერზე შავი მარკერით ნაჩქარევად მოხაზული ასოები: I’m sorry I cant. Don’t hate me… ყველაფერი წამის მეასედებში იმსხვრევა, ქრება ისე, როგორც მაგიდაზე ვარდისფერი მიხაკებით სავსე ლარნაკის გამოსახულება – ერთი ხელის მოქნევით. ყველაფერი ახლა გადამხმარი ვარდისფერია…

კიდევ ერთი, უფრო სწორედ ბევრი, რითაც სერიალი უცხო და მიმზიდველია ქართული აზროვნებისათვის, არის ცხოვრება სამუშაოსა და პირადი ცხოვრების შეთავსებით. ოთხი ქალი, რომელსაც ტიპური ქართველი ოთხ “ბოზს” (ბოდიში გამოთქმაზე) უწოდებს, ცხოვრობს ისე, როგორც მას უნდა და არა ისე, როგორც მის მეზობელს. ამასთან ერთად, საინტერესოა, რომ, მეძავების კვალობაზე, ძალიან განათლებულები, კრეატიულები და გემოვნებიანები არიან. უი, ჰო… სიყვარულიც შეუძლიათ.

სამანტა: აღიარებს, რომ სიყვარულზე მეტად სექსი უყვარს, მაგრამ მასაც ყვარებია და კიდევ შეუყვარდება. ამასთან ერთად იგი ბრწყინვალე პიარ–მენეჯერია.

მირანდა: თვლის/თვლიდა, რომ სამუშაო დღისით აცოცხლებს ადამიანს, სექსი კი – ღამით, თუმცა სიყვარულის გაჩენას არასდროს ეწინააღმდეგება. ცნობისთვის, იგი ძვირადღირებული ადვოკატია.

შარლოტა: სიყვარული, სიყვარული, სექსი? რატომაც არა, მაგრამ ეთიკის ფარგლებში ხელოვნებასა და ესთეტიკას, ისევე, როგორც დახვეწილ გარდერობს, მის ცხოვრებაში წამყვანი ადგილი უჭირავს.

და ბოლოს, კერი ბრედშოუ, იგივე კენდეს ბუშნელი: ავტორმა თავისი სათქმელი ამ არც–თუ ისე ლამაზი, მაგრამ საოცრად ქალური, გემოვნებიანი და გონებაგახსნილი ადამიანის პირით თქვა. სამი სეზონი დამჭირდა სარა ჯესიკა პარკერის ფიზიონომიისათვის შესაგუებლად, სამიოდე წუთი კი მისი აზრების გასაზიარებლად.

ასეა, ესეც ქართული სტერეოტიპია… ჰოდა, კიდევ ერთი ადგილია ძალიან მაგარი: სამანტა დაურეკავს კერის, კერი – შარლოტას, შარლოტა კი მირანდას. არა, კერი – მირანდას და ეს უკანასკნელი – შარლოტას. ნუ, რა მნიშვნელობა აქვს… მოკლედ კადრში ოთხი კადრია და მათში ეს ჩვენი გმირები თავიანთ სიტუაციებში. და, აი, რა იდეა მოსდით 40 წელს მიკაკუნებულ ქალებს ღამე მარტო ყოფნის განსაქარვებლად: სუპერ გაჯაზება გეი–კლუბში არ დაგავიწყდეთ, რომ მირანდა ორსულადაა! ხომ იდიოტობაა, მაგრამ რამხელა თავისუფლებაა! წახვიდ იქ, სადაც გინდა. იგიჟო ისე, რომ ამის გამო არავინ გაგლანძღოს. მოკლედ, მიუხედავად იმისა, რომ ზოგჯერ იდიოტობას ჩადიხარ, შეგნებულად აკეთებ, რადგან უნდა ხვდებოდე იმას, რომ შენ ამის უფლება გაქვს!

დამატება: ძალიან არ მომწონს ფილმი “სექსი დიდ ქალაქში”. რა იბოდიალეს! ესაო და სამანტას სექსი უყვარსო და ამაზე დახამებულ ქალად გამოიყვანეს. თვითონ კიმ კეტრელს კი დიდი მადლობა, რომ მაინც მაგრად შეასრულა თავისი როლი. ისე მოდები და ფეშენ რაღაცები მართლა უმაღლეს დონეზ იყო და მაგიტომაც გაქაჩა. სიუჟეტიც გამარტივებულია, რომ ვინც სერიალს კარგად არ იცნობდა (მეეჭვება, მაგრამ მაინც), ადვილად გაეგო, ვინ ვინ იყო.

ბოლოს, საიდუმლოც გავამხილოთ: ყოველი სერიის დამთავრებისას, როდესაც ზამთრის ბნელ და გაყინულ ღამეებში ტელევიზორთან ვიყავი მიყუჟული, ამ მუსიკის გაგონების თანავე, ეგრევე ფეხზე წამოვხტებოდი და ცეკვას ვიწყებდი. ეს არის ერთადერთი სერიალი, რომელიც დაწყების პირველი წამებიდან ბოლო წამების ჩათვლით მიყვარს. მოშიშინე ეკრანის ჩართვიდან – გამორთვამდე

დიდი მადლობა, sweet

Comic

Sweety — Wed, 30 Sep 2009 15:58:10 +0000

წინა პოსტმა შთამაგონა ეს კომიქსივით რაღაც გამეკეთებინა.

მოვიფიქრე სცენარი. ავიღე ორი ექაუნთი, ერთ ერთ ოთახში მოვაწყვე აბსტანოვკა. პეტებს შევუცვალე სახის გამომეტყველება, ჩავაცვი, დავსხი და გადავუღე.

დანარჩენი Comic Life-ში მივაწერე.

Pet Society – Official Trailer

Sweety — Thu, 24 Sep 2009 15:13:34 +0000

ჟრუანტელმა დამიარა! მაგარი ტრეილერია :love:

Celebrate

Friendship

Celebrate

Love

Fill

your days

with fun

Express

Yourself

Celebrate

Your World

In the world of

Play on Facebook…

Digsby

Sweety — Fri, 21 Aug 2009 06:26:16 +0000

ვსიო შემიყვარდა!

უმაგრესი სოფტი (მესინჯერსაც ვერ დაარქმევ!) რომელიც აერთიანებს:

Email (Gmail, Yahoo, Hotmail, POP3, IMAP)
Yahoo Messenger
MSN
ICQ
Jabber
Google Talk
AIM
Facebook
Facebook Chat
Twitter
Myspace
Linkedin

ეს ყველაფერი გაქვს ერთ მესინჯერში! ერთიდაიგივე ფანჯარაში ვესაუბრებოდი წეღან ჰერმიონას რომელიც ფეისბუქის ჩატიდან მელაპარაკებოდა და ყვავას რომელიც ემესენშიო იყო შემოსული!!! რა მაგარიაა!!!

თან რა საყვარელი სმაილიკები აქვს!!! (ამის გარდა შეგიძლიათ იაჰუს, ემესენის ან კიდევ ორი სხვანაირი სმაილიკები დააყენოთ)

სტატუსის განახლებისას ყველა სოც. ქსელი ახლდება (თუმცა შეგიძლია მიუთითო რომლები არნ განახლდეს!)

აქვს არაჩვეულებრივი სკინები. მე პირადად არჩეული მაქვს სკინი სახელად “Modern Bubbling” ვარიანტით “Glass (Pink& Glass) და ასე გამოიყურება:

ჩქარა გადმოიწერეთ და დატესტეთ ჩქარაააა!!!

დაყენებისთანავე ეს გამოურთეთ:

გადმოიწერეთ აქედან: Digsby

(არა-affiliate ლინკია!)

September to Come!

Sweety — Sun, 16 Aug 2009 20:48:23 +0000

რა უნდა აკეთო აგვისტოს ჩამკვდარ თვეში, როდესაც ყველა შენი ნაცნობ-მეგობარი გაკრეფილია ქალაქიდან?

უნდა დაელოდო სექტემბერს!

ხოდა მეც ველოდები.

ყოველ დღე ვდგები, ხელპირს ვიბან, ვსაუზმობ, კომპთან ვჯდები და მერე ველოდები და ველოდები.

მოსალოდნელი კი ბევრია.

სექტემბერში იწყება რამდენიმე ახალი პროექტი ბლოგოსფეროში. სული კბილით მიჭირავს რომ არ გავთქვა რადგან საიდუმლოა, მაგრამ მაინც გეუბნებით, რომ დაელოდეთ! დაელოდეთ სექტემბერს!

I want you for Blogosphere

სექტემბერში იწყება ჩემი საყურებელი სერიალების ახალი სეზონები.

პირველ რიგში – Ugly Betty. ერთ მახინჯ გოგოზეა, რომელიც მოდების ჟურნალში იწყებს მუშაობას და თავისი შრომისმოყვარეობის, პატიოსნებისა და კეთილი გულის გამო ძალიან დიდ წარმატებებს აღწევს.

მის შესახებ ჩემი ძველი პოსტები: Handbag, Boring Monday

Ugly Betty

მეორე სერიალი რომელსაც ასევე სულმოუთქმელად ველოდები არის – Gossip Girl. ეს სერიალი მანჰეტენელი მაღალი წრის თინეიჯერებზე, მათ სასიყვარულო თავგადასავლებზე და ინტრიგებზეა.

მის შესახებ ჩემი ძველი პოსტები: Gossip Girl Handbag, Gossip Girl: Review.

Gossip Girl

კიდევ რას ველოდები?

კინოთეატრებში ახალი ფილმის – The Proposal-ის გამოსვლას. გვერდით Sidebar-ში Nuffnang- ის რეკლამა რომ დევს, მანდ გამეჩითა ამის ტრეილერი და ბევრი ვიცინე ძალიან.

The Proposal

simsim.ge-ზე ვიპოვე მაგრამ კამ-რიპია - ანუ ძალიან ცუდი ხარისხი და არ ვუყურე.

აბა ამირანო და რუსთაველო! თქვენ იცით როგორ ჩამიკუკავთ გეგმებში და არ ჩამოიტანთ ამ ფილმს!

მაშ ასე! სექტემბრამდე დარჩენილია ზუსტად 14 დღე!

წამლები, Top.ge & დიზაინი

Sweety — Wed, 12 Aug 2009 14:36:42 +0000

დერმატოლოგთან ვიყავი დღეს…

4 დასალევი წამალი და 3 სახეზე წასასმელი დამინიშნა ნაღვლის ბუშტი გაქვს გაღიზიანებულიო და სახეზე იმიტომაც გაყრისო. თან ერთი შეხედვით დამისვა დიაგნოზი. მაგრები არიან დერმატოლოგები, სახეზე შემოგხედავენ და უკვე იციან რა გჭრის

ძალიან მკაცრი დიეტა უნდა დავიცვა 2 კვირის განმავლობაში. ბოსტნეული და ხილიც კი არ შეიძლება (მხოლოდ მწვანე ფერის არის დაშვებული, მაგალითად კიტრი, კომბოსტო, ვაშლი). მაწონზე და ხაჭოზე უნდა ვიყო.

ცალკე გინეკოლოგის წამლებიც მაქვს დასალევი 3 ნაირი.

ამდენს როგორ მოერევა ჩემი საცოდავი ორგანიზმი?

ამდენი წამლებიდან მხოლოდ ერთი მათგანია ვარდისფერი

ვერ ვიტან ავერსს! ვერა ვერა ვერა! რატო შევედი არ ვიცი! ისე მეუხეშა გამყიდველი კინაღამ თავზე დავაფშვენი სალიცილის მჟავიანი ხსნარი!

ვარდისფერი აბები მიყვარს <3

როგორც იქნა ახალ ჰოსტზე გადავდივარ, თან ქართულზე. ნუ გეშინიათ, საიმედოა ) ზედ კიდევ ბევრი დიდი პროექტი უნდა დაიდგას. მეც პატარა ადგილს გამომიყოფენ მეგობრები :love:

რაც მთავარია, სწრაფი იქნება!!! :jump: დღეს ალბათ გადავალ უკვე.

წუხელ მთელი ღამე ერთი ახალი პროექტის დიზაინს ვხატავდი. ცხოვრებაში პირველად მოვკიდე ვებ-დიზაინს ხელი და აღფრთოვანებული ვარ საკუთარი ნამუშევრით.

პატარა კვადრატს გაჩვენებთ იმიტომ რომ მთლიანად გასაიდუმლოებულია პროექტი. უბრალოდ დიზაინი შემიფასეთ :love:

დიზაინის ნაწყვეტი

გუშინ Top.ge-ზე კატეგორია შევიცვალე.

მინდა დავტესტო რამდენიმე კატეგორია, სად რამდენი ხალხი შედის და საიდან უფრო მეტი გადმოვა ჩემთან. მერე სტატისტიკასაც დავდებ

ახლა გავვარდი ისე მშია ვკვდები და მერე ისევ ამ დიზაინის ხატვას უნდა ჩავუჯდე…

P.S. WordPress-ს კიდე ახალი ვერსია გამოუშვია. გააჭირეს საქმე, ყოველ კვირას ანახლებენ. uFF!

ვაკანსია

Sweety — Fri, 07 Aug 2009 17:36:17 +0000

ამ ვაკანსიის ტექსტს წავაწყდი hr.com.ge-ზე:

Male / female, from 23 to 45
Higher education
Excellent knowledge of HTML
Fluency in Georgian, English and Russian
Excellent knowledge of MS Office applications (Word, Excel, PowerPoint, Outlook), Internet, Photoshop,
Professionalism and punctuality
Excellent communication and organizational skills
Ability to act quickly is an asset
High sense of responsibility
Hard working, energetic, and disciplined
Highly organized, flexible and self-motivated
Desire of continuously learn and develop
Challenging mind, enthusiasm
Strong initiative and work ethics
Accuracy and attention to details, punctuality
Optimism and active position in life
Sociable and able to work in a team
Ability to work hard, up to 9-10 hours a day, if necessary
Stress resistance

ასეთი ვინმე თუ შემხვდა ცოლად გავყვები ან მოვიყვან! :yes:

10 Must-See High School Movies

Sweety — Sat, 04 Jul 2009 16:46:21 +0000

High-school ჟღვლინტიანი მელოდრამა-კომედიები ხომ გიყვართ? თუ არა, მაშინ ეს პოსტი თქვენთვის არ არის, და შეგიძლიათ თამამად არ გააგრძელოთ კითხვა, რადგან სწორედ იმ ფილმების ჩამოთვლას და მიმოხილვას ვაპირებ, რომლებიც ჟანრში საუკეთესოებად მიმაჩნია!

რა აქვს საერთო ყველა High School მელოდრამას?

მოქმედება ხდება ტიპურ ამერიკულ სკოლაში
შიგადაშიგ აუცილებლად ჩანან სპორტსმენი ბიჭები და cheerleader-ი გოგონები
მთავარი გმირი ყოველთვის ღარიბი ან/და Looser-ი ან/და საწყალი ან/და მახინჯი, მაგრამ ჭკვიანი ბიჭია/გოგოა
მთავარ გმირს უწევს არჩევანის გაკეთება ნამდვილ მეგობრებასა და სკოლის პოპულარულ მოსწავლეებთან ყალბ ურთიერთობებს შორის
ბოლოს ყველაფერი კარგად მთავრდება

არის ისეთი High School მელოდრამებიც რომლებშიც ზემოთ ჩამოთვლილთაგან არცერთი კრიტერიუმი არ შეესაბამება მაგრამ ისინი მაინც ამ ჟანრში გამყავს. ასეთია მაგალითად Sisterhood of the Traveling Pants (I და II ნაწილები), სადაც სკოლა შიგადაშიგ ჩანს და ძირითადი აქცენტი ბოროტი და კეთილი გოგონების დაპირისპირებაზე კი არა 4 ჩვეულებრივი მეგობრის ურთიერთოებებზეა გაკეთებული.

არაფერი დაშავდება თუკი ასეთ ფილმებს არ უყურებ, მაგრამ თუ მამრობითი სქესის წარმომადგენელი ხარ, საპირისპირო სქესთან ურთიოერთობისას 100-დან 80 შემთხვევაში ზოგიერთი კლასისკის ნახვა ძალიან, ძალიან, ძალიან წაგადგება!

ჟანრის კლასიკური ნამუშევრები:

The Clique

Mean Girls

Freaky Friday

17 Again

The Princess Diaries

A Cinderella Story

Never Been Kissed

High School Musical I, II, III

Confessions of the Teenage Drama Queen

Picture This

რომლებიც გამომრჩა კომენტარებში მიაწერეთ!

შემდეგ ჯერზე, როცა კინოზე დავწერ, ავხსნი რა არის “ვარდისფერი კინოს” ჩემეული გაგება და “ვარდისფერი ფილმების” ცხელ ათეულსაც შემოგთავაზებთ!

თქვენი აზრით რას შეიძლება ნიშნავდეს ვარდისფერი კინო?

Pet Society – აღშფრთოვანებული პოსტი

Sweety — Thu, 02 Jul 2009 05:50:20 +0000

მთელი ღამე Pet Society-ს ფორუმს ვყარაულობდი. თან რაღაც საქმეს ვაკეთებდი და თან ვარეფრეშებდი პერიოდულად.

უძველისძველესი, ვალენტინობის დროინდელი ვარდები გავყიდე და დაახლოებით 125 ათასი ქოინი მიდევს ჩანთაში. ერთი-ორი თვე მეყოფა ეს ფული.

მერე კიდე გავყიდი რამეს

კიდევ წინის წინა კვირაში ვარდისფერი უთო იყიდებოდა და გამომრჩა შემთხვევით. ეგეც მოვიგდე ხელში.

და კიდევ ეს 3 ძვირფასი ნივთი, რომელიც მარტო ფეიფალით ნაღდ ფულზე იყიდება.

ა ხო და კიდევ ნერგი დავრგე ბაღჩაში და ხე ამოვიდა რომელიც ვარდისფერ Cupcake-ებს ისხამს მეგობართან ვნახე რომ ესხა, ჩემსას ჯერ არ მოუსხამს, ამიტომ მეგობრის ხის სურათს დავდებ

რა შეუძლია ჩვენს ფანტაზიას?

Sweety — Mon, 29 Jun 2009 19:44:18 +0000

ქართულ ბლოგებზე ბორიალისას გადავაწყდი ამ პოსტს: რა შეუძლია ჩვენს ფანტაზიას

ეს ბლოგი ძალიან მიყვარს და ხშირად შევდივარ, და ეს პოსტიც ჩემთვის ჩვეულებრივ საკმაოდ გასართობი იქნებოდა, რამდენიმე კვირის წინ იგივე სტატიის ინგლისური ვერსია ჩემი ხელით რომ არ გამევრცელებინა ტვიტერში და ფეისბუქზე: 15 Silliest Facebook URLs

ჩემი პირადი მოსაზრებით მგონია რომ ინგლისურენოვანი პოპულარული (!) ბლოგიდან კონტენტის აღება და პირდაპირ გადმოქართულება (ნუ კარგი ვთქვათ 2-3 წინადადებაა შეცვლილი, ან სულაც სხვა სტატიიდან გადმოთარგმნილი, so what?) ხოლო შემდეგ წყაროს მიუთითებლობა არის გარკვეულწილად არამართებული საქციელი.

პირდაპირ დაკოპირებაც კი სჯობს გადმოთარგმნას.

ადამიანი მიხვდება მაინც რომ ავტორს საიდანღაც აქვს აღებული და თავად არანაირი კვლევა არ ჩაუტარებია საკითხის გარშემო.

სხვათაშორის, მკითხველის უფლებაა, იცოდეს, ავტორი საკითხში კომპეტენტურია თუ უბრალოდ საკითხით დაინტერესებული.

ამ მაგალითის კონტრ-მაგალითად შემიძლია მოვიყვანო ლინგვისტუსის ბლოგი ან თაზოს Freelandia. მართალია ამ ბლოგების დიდი თავგამოდებული მკითხველი არ ვარ, და ყოველდღე დღეში 10-ჯერ არ ვარეფრეშებ, მაგრამ როდესაც შევდივარ და რასაც ვკითხულობ იმის მიხედვით, მჯერა რომ ამ ბლოგების ავტორები განხილულ საკითხებში უფრო კომპეტენტურები არიან ვიდრე დაინტერესებულები.

და აქვე ორიოდე მოკრძალებული განცხადება:

1. ჩვენც ვკითხულობთ უცხოურ ბლოგებს! :yes:

2. ფანტაზიას მართლა ბევრი შეუძლია! :yes: სცადეთ თქვენც

I know it’s not wrong, but it can’t be right, because there is something wrong!

Tweet-ers and more

Sweety — Mon, 22 Jun 2009 18:45:53 +0000

ძაან დატვირთული დღეებია. 3 ახალი პროექტი დამემატა. სოციალურ მედია მარკეტინგში კონსულტაციებს ვუწევ. საქმეები კარგად მიდის. მაგრამ გამოვიფიტესავით. თან ძალიან მცხელა…

მაზეგ, 25-ში, “ცხელი შოკოლადის” ახალი ნომერი უნდა გამოსულიყო, სადაც ჩვენზე (ბლოგერებზე) სპეც-პროექტი დაიბეჭდებოდა. წეღან გადავურეკე ერთ-ერთ ფოტოგრაფს და შემატყობინა, რომ ამ ნომერში ვერ ესწრება და იქითაში დაბეჭდავენო. გული დამწყდა ძაან ველოდებოდი ამ ნომერს ((

მაგრამ იქითაში ხო დაიბეჭდება და მთავარია დაბეჭდონ რა!

კოსმოპოლიტენის ახალ ნომერში, ახლა რომელიც გამოვა დღე-დღეზე ჩემი 4 სტატია იქნება. შემდეგ ნომერში კი საერთოდ Cover Story მაქვს ჩაბარებული და თუ გამოიცნობთ ვისზე???

იცანით?

:love: ძალიან ვამაყობ! ასე მგონია მე თვითონ გამოვართვი ინტერვიუ

ამ ბოლო დროს ტვიტერს ჩავუჯექი და აქტიურად ვეჩატავები ბლოგინგის ამერიკელ გურუებს. ძალიან მაგარია!!! რამდენიმე მისამართს თქვენც გაგიზიარებთ.

ჩემი საყვარელი ბლოგერი ტვიტერლები:

Donncha

ნამდვილი სახელი: Donncha O’caoimh,

ტვიტერის მისამართი: @donncha

ვინ არის? – ვორდპრესის და WPMU-ს დეველოპერი.

მისი ბლოგი – Ocaoimh.ie

Pete

ნამდვილი სახელი: Pete Cashmore,

ტვიტერის მისამართი: @mashable

ვინ არის? – სოციალური მედიის პრინცი

მისი ბლოგი – Mashable.com

xiaxue

ნამდვილი სახელი: Wendy Cheng

ტვიტერის მისამართი: @theXiaxue

ვინ არის? – სელებრითი ბლოგერი

მისი ბლოგი: Xiaxue.sg

Andrea

ნამდვილი სახელი: Andrea (ყველაზე ხშირად მპასუხობს! :love:)

ტვიტერის მისამართი: @andrea_r

ვინ არის? – WPMU-ს ექსპერტი

მისი ბლოგი: WPMUtutorials.com

problogger

ნამდვილი სახელი: Darren Rowse

ტვიტერის მისამართი: @problogger

ვინ არის? – პროფესიონალი ბლოგერი

მისი ბლოგი: Problogger.net

ტვიტერზე ვინც ხართ მიმამატეთ: @sweet

UPDATE:

ხო ნუ ესეც იყოს აქ. შევპირდი ვიღაც-ვიღაცეებს

The Reason…

Sweety — Fri, 19 Jun 2009 23:02:22 +0000

…why I am not posting every day is that I have a life outside of this blog

Theme Song

Sweety — Sat, 06 Jun 2009 11:54:13 +0000

Ally Mcbeal-ში ელის ჰყავს ფსიქოთერაპევტი და პირველივე სეანსზე ჰკითხავს რა არის შენი ცხოვრების Theme Song-იო.

ელი ჰკითხავს ეგ რას ნიშნავსო?

ტრეისი უპასუხებს აი ქუჩაში რომ მიდიხარ ტროტუარზე რა სიმღერა გესმისო? ოღონდ მხიარული უნდა იყოსო…

და მერე ელიც დაიწყებს Theme სიმღერის შერჩევას.

ჩემი გაგებით თემ-სიმღერა არის სიმღერა რომელიც კარგ ხასიათზე გაყენებს და თან ძალიან კარგად გერგება ნებისმიერ სიტუაციაში.

დღეს ჭურჭლის რეცხვის დროს ვიპოვე ჩემი Theme Song-ი.

გვენ სტეფანის და ეიქონის – Sweet Escape

შეიძლება მერე შემეცვალოს თემ-სიმღერაც. მაგრამ იქამდე ეს წავა!

სახლის დალაგების დროს ეს მესმის ხოლმე ^_^

Gossip Girl: Review

Sweety — Sat, 16 May 2009 19:05:55 +0000

ერთი კვირაა მე და თინი Gossip Girl-ს ჩავუჯექით და აღფრთოვანებულები ვართ!

Gossip Girl

რა მომწონს

შინაარსი:

პირველ რიგში ის რომ Sex and the City-ს ჰგავს სტილით. თუნდაც ნარატორით.

Chuck-ის და Blair-ის ურთიერთობა. აბსოლუტურად ორიგინალური და ამასთანავე ახლობელია ჩემთვის (იყო ეგეთი პერიოდიც ჩემს ცხოვრებაში რამდენიმე წლის წინ).

Chuck and Blair

Upper-East Side:

კიდე ერთი მიზეზი რის გამოც მომწონს ეს სერიალი: მოდური ტანსაცმელი, მაღალი წრის წვეულებები, ელიტარული ინტრიგები, ფულიანი მამიკოს როჟები, ფეშენ შოუები, 1000 დოლარიანი ფეხსაცმელები…

მოკლედ ფუფუნება და სიხარული სხვა რა გინდა საყურებლად

"The Serena Also Rises"

პერსონაჟები:

Blair – ყველაზე საინტერესო ტიპაჟია ჩემთვის, რომელთანაც ვაიგივებ თავს. ემოცებით და თვისებებით მაგრად მგავს!

და ყველაზე კარგად მესმის ამ პერსონაჟის მთელს სერიალში. ხანდახან ხომ ხდება რომ უყურებ რაღაცას და მთავარი გმირი რამე სისულელეს ჩაიდენს და გულში კიცხავ: “ეს რა სისულელე დაემართა, ეს როგორ გააკეთა!” არცერთი მსგავსი ფიქრი არ გამივლია გულში ბლერთან დაკავშირებით. არამედ პირიქით სერენას მიმართ მაქვს ყოველთვის კიცხვის გრძნობა. არადა სერენა is supposed to be მთავარ როლში.

ალბათ გულში უფრო ზლაძეიკა ვარ ვიდრე – უბიწო ბლანძინკა

Just another piece of me

რა არ მომწონს.

შინაარსი:

სერენა და დენი – მდიდარ გოგოს უყვარს ღარიბი ბიჭი და ვაიმე რა საცოდავები არიან. გართულებული ურთიერთობის სიუჟეტის კლასიკა. :ბუ-ლეაჰ:

Serena & Dan

პერსონაჟები:

Serena & Vanessa – პერსონაჟები რომლებსაც სახმო აპარატთან პრობლემები აქვთ. იმდენად ცუდად მეტყველებენ, როცა კადრში ჩნდებიან გაღიზიანების დონე მემატება. ვანესას რაღაც ბრუკლინური ნიტო ბრონქსული კილო აქვს და კაცფივით ხმა. სერენას კიდე ტუჩების პრუწვა უყვარს და პირს არ აღებს ლაპარაკის დროს. მოკლედ ეს ორი მტანჯავს.

serena and vanessa

Nate – ბიჭი-ბუტაფორია. პერსონაჟი, რომელიც მხოლოდ იმიტომ არის სერიალში რომ ზოგიერთი საინტერესო გოგო ხანდახან პაემანზე დაპატიჟოს. მას ვხედავთ სერიალის თითქმის ყველა მთავარ გოგოსთან: სერენა, ბლერი, ვანესა, ჯენი… და კიდე ვისთან აღმოჩნდება მომავალში კაცმა არ იცის.

Nate

ესეც ჩემი ქუიზი:

Angel Wears Prada

Sweety — Sat, 09 May 2009 19:21:08 +0000

2009 წლის რეზოლუცია რომ დავწერე, მესამე პუნქტად მეწერა “კოსმოში დავიწყებ მუშაობას”.

ჰოდა აღსრულდა ოცნება!

ერთი წლის ნაოცნებარი სამსახური მივიღე! ის რაც ამდენი ხანი მინდოდა, ვგეგმავდი, ვფიქრობდი…

შემიძლია ამაყად ვთქვა ხოლმე: მე ჟურნალ კოსმოპოლიტენში ვმუშაობ!

გუშინ ვიყავი, ასე ვთქვათ, გასაუბრებაზე. სინამდვილეში “გასაუბრება” ერთი წლის მანძილზე რედაქტორთან ვირტუალური მიმოწერით მიმდინარეობდა. პირველი მიმოწერა შარშან ივნისში შედგა და მას შემდეგ ძალიან ბევრმა რამემ შეგვიშალა ხელი ერთმანეთს შევხვედროდით, თუმცა გუშინ როგორც იქნა მივაღწიე კოსმოს ოფისში და ყურებამდე გაღიმებული ვიჯექი და ვუსმენდი staff-ის პოლემიკას უკანასკნელი პოლიტიკური ამბების შესახებ.

სამუშაო გრაფიკი ძაან თავისუფალი მაქვს. მარშუტკა 20 წუთში მიდის ოფისამდე.

ორშაბათიდან ვიწყებ მოკლედ კოსმო-დღიურების წერას და კიდე ძალიან ძალიან საინტერესო პროექტებს. ^_^

ჩემი პოზიცია რედაქტორის თანაშემწეობა იქნება. ზუსტად ისე, როგორც Anne Hathaway-ა ფილმში Devil Wears Prada.

ოღონდ ამ შემთხვევაში რედაქტორში გამიმართლა. :sweet:

Devil Wears Prada

პირველი მეგრული რეპი

Sweety — Fri, 08 May 2009 17:14:21 +0000

კოტემ მომიტანა სამსახურიდან

სად გაჩითა აზზე არ ვარ

10 წუთია ვატრიალებ და ზანგი ქალის სისხლს ვგრძნობ ძარღვებში

[podcast]http://sweet.ge/wp-content/uploads/2009/05/present-for-margalo-peopl.mp3[/podcast]

P.S. ტი შტო, დიბილ’ ილი გლიუხოი? o_O

Gossip Girl Handbag

Sweety — Fri, 08 May 2009 12:01:10 +0000

ადრე Ugly Betty-ს რომ ვუყურებდი, პოსტი დავწერე ამ ჩანთაზე: Handbag

დღეს Gossip Girl-ის ყურება დავიწყე და პირველივე სერიაში…

$158 რომ არ ღირდეს, ვიყიდიდი რა… :user:

Gossip Girl S01E01 Screenshot

Посылаю на Хуй

Sweety — Sat, 02 May 2009 20:59:05 +0000

რამდენიმე ფაქტი ბლოგის შესახებ:

ყოველ დღე ჩემს ბლოგზე დაახლოებიდან 300-დან 350-მდე ადამიანი შემოდის.
ეს ადამიანები საშუალოდ 3 გვერდს ნახულობენ ან 3-ჯერ არეფრეშებენ ბლოგს.
ვინაიდან ჩემი ბლოგი ჩემს პირად ცხოვრებას შეეხება, ამ 300-350 ადამიანს ყოველ დღე ეძლევა საშუალება გაიგოს რას ვაკეთებ, როგორ ვცხოვრობ, რას ვყიდულობ, სად დავდივარ და ა.შ.

რამდენიმე ფაქტი მკითხველების შესახებ:

ამ 300-350 ადამიანიდან დაახლოებით 150-ს ან მეტს უჩნდება შეგრძნება, რომ ძალიან კარგად იცნობს ჩემს პიროვნებას და თუ ისე მოხდა რომ რეალურადაც არაერთხელ შევხვედრივართ, შეიძლება ჩამოუყალიბდეს აზრი რომ მე მისი ერთ-ერთი მეგობარი ვარ.
ადამიანების უმეტესობა თვლის, რომ მეგობრობა ინფორმაციის აქტიური გაცვლით + ადამიანური სიმპათიით წარმოიშობა და იგი არ მოითხოვს დამატებით ძალისხმევას ან პასუხისმგებლობების აღებას
თუმცაღა იგივე ადამიანების უმეტესობა აქტიურად მოითხოვს შენაგნ ამ ძალისხმევებსა თუ პასუხისმგებლობების ტვირთვას.

დღეს ძალიან გამაღიზიანა მავანთა პრეტენზიებმა: “რატომ არ წაგვიყვანე სოროსში შეხვედრაზე?”

პირველი რეაქცია:

“Excuse me, who the hell are you?”

მეორე რეაქცია:

“რატომ უნდა მეთქვა? o_O ჩემი პირადი საქმეა, ჩემი პირადი პრეზენტაცია, ჩემი პირადი მიწვევა.

იმ ხალხმა მე აღმომაჩინა, დამიბარა და არ უთხოვია კიდე 10 კაცის წამოყვანა.

ვინც სჭირდებოდა ყველა თვითონ მიიწვია!

ჩემს არჩევანზე იყო? ბაზარი არაა… ავირჩიე ვინც მინდოდა.

რა უფლებით მეუბნები - არა! მავალდებულებ!!!!! რომ აუცილებლად უნდა დაგპატიჟო ყველგან, სადაც მიმიწვევს ვინმე, მარტო იმიტომ რომ მეც ბლოგერი მქვია და შენც?”

“კარგი რა, ხომ არსებობს მეგობრობა… ” – შენი არგუმენტი.

უი!

გამარჯობა!

შენ ის არ ხარ, როცა მჭირდებოდი, მაშინ რომ მიმატოვე?

შენ ის არ ხარ, მე რომ შენთან მეგობრობა მსურდა და შენ მთელი ცხოვრება გეკიდე?

შენ ის არ ხარ, ყოველ ნაბიჯზე რომ მესწერვებოდი?

შენ ის არ ხარ, ჩემს ოცნებებში რომ მრავალგზის ჩააჯვი?

შენ ის არ ხარ, უპასუხისმგებლობით და სიზარმაცით რომ გამოირჩევი?

შენ ის არ ხარ, ყოველთვის ორმაგ თამაშს რომ თამაშობ?

—

მე მყავს არაჩვეულებრივი მეუღლე და კიდევ სამი საუკეთესო დაქალი, რომლებსაც უკვე 5 წელია ვიცნობ და მართლა ვიცნობ!!!

სხვა ადამიანებს აღარ ვენდობი. მხოლოდ ალიანსების მჯერა.

ამ წუთას კი არავისთან ალიანსის შექმნას არ ვაპირებ!

P.S. გრძელ, ჰიპოთეზურ კომენტარებს და იმის მტკიცებებს თუ რა არასწორი ვარ - посылаю на Хуй! :love:

P.P.S. ბლოგი ჩემია და როიალს სადაც მინდა იქ დავდგამ!!! :sweet:

Barcamp Yerevan: კვირა

Sweety — Fri, 01 May 2009 15:47:12 +0000

Anna

[ვაგრძელებ ერევნის ამბების დეტალურ აღწერას. sorry ეს ჩანაწერი უფრო უინტერესო გამოვიდა ვიდრე წინები. ეტყობა ძაან მეძინება...]

კვირა დღესაც პრეზენტაციები უნდა ყოფილიყო. დილით იას ჰქონდა დაგეგმილი თავისი პრეზენტაცია და ადრე გავედით სასტუმროდან.

გოგოებმა წამოიღეს პასკა რომ ერთი იქაური-ქართველი გოგოსთვის ეჩუქებინათ.
ამ გოგოს ანა ჰქვია. სომხეთში ცხოვრობს და დედა ჰყავს ქართველი. გამართულად საუბრობს ქართულად. ძალიან გაუხარდა, რომ გვიპოვა. ასე თქვა, ‘ინტერნეტში 25 საათი ვზივარო’. ყველანი დაგვამატა ფეისბუქზე. ძალიან საყვარელი გოგოა.

Google It!

პრეზენტაციები ძალიან არაოფიციალური იყო. დაბაზში ხალხი მიმოდიოდა. მე სცენის კიბეზე ვიჯექი და ლეპტოპში ვიჩხრიკებოდი. ძალიან გვინდოდა ყველას ჩვენ-ჩვენ ბლოგებზე დაპოსტვა მაგრამ ერთი კომპიუტერი გვქონდა 5 ბლოგერს და იყო ერთი წეწვა-გლეჯვა.

როცა ელემენტს დასვამდნენ სხვები მე მოვიტაცებდი ლეპტოპს და სადმე შტეფსელიან ბნელ კუთხეში მივიკუნტებოდი და ისე ვწერდი.

კვირას პრეზენტაციები უკვე დამთავრებული იყო რომ გასპარმა კიდევ ერთი თემის შესახებ ისაუბრა:

ბევრი ყავა, ცოტა ჭიქები

”როგორ მივაღწიოთ მიზნებს და ავიხდინოთ ოცნებები.” ამისთვის სხვადასხვა ტექნიკები შემოგვთავაზა და მერე ამის შესახებაც დავწერ, რომ მოვიცლი ცოტა…

წესით ბარკემპებზე მიღებულია, რომ უფასო ხემსს არიგებენ შესვენებებზე, მაგრამ აქ მხოლოდ უფასო ყავა იყო ბევრი. საუბედუროდ, ჭიქები ჰქონდათ ძალიან ცოტა და ბევრს არც დაულევია ის ყავა…

გარდა მაგისა რედბულის პრომო-გოგონები დადიოდნენ და რეკლამას უკეტებდნენ რედ-ბულს. მერე უფასოდ გვირიგებდნენ. ეგ მომეწონა!

შერლოკ ჰოლმსი

პრეზენტაციების შემდეგ ძალიან მოგვშივდა შვიდივეს და გადავწყვიტეთ იქვე ახლოს ჩამოვმსხდარიყავით სადმე. გიომაკმა (რომელიც დროებით ერევანში ცხოვრობდა, და ყველა კაფე-ბარი იცოდა ჩვენზე უკეთ) და ზვიადმა წაგვიყვანეს ჩვენი სასტუმროს მახლობლად მდებარე ბარში სახელად “შერლოკ ჰოლმსი”.

ეს იყო ძალიან ლამაზი, კოხტა, სუფთა და სასიამოვნო ბარი, ულამაზესი ინტერიერით და ექსტერიერით და პლიუს – უძერსკესი ოფიციანტით!!!!!! :love:

: ”შერლოკ ჰოლმსი”. ვიტრაჟი.

წინა პოსტში ბარკემპის შესახებ აღვწერე უზრდელი ოფიციანტი, რომელიც რესტორან “კავკაზში” გვემსახურებოდა.

ამჯერად კი სრულიად საპირისპირო შემთხვევასთან გვქონდა საქმე!!!

ჯეელი, რომელმაც მენიუ მოგვიტანა ინგლისურ ყაიდაზე იყო გამოწყობილი, კუბოკრულ ჟილეტსა და შავ შარვალში, ძლიერ ჩამოჰგავდა დოქტორ უატსონს!

ერთი შეხედვითვე შეატყობდით, რომ გამოირჩეოდა განსაკუთრებული პეწენიკობითა და ნაზი მიხვრა-მოხვრით, რაც მამაკაცთათვის ესოდენ უჩვეულოა და ხშირად სხვადასხვა უხერხული ეჭვების საფუძველსაც კი წარმოადგენს ხოლმე.

დოქტორი ვატსონი

მთავარი კი ის იყო, რომ ამ ადამიანს ეტყობოდა, როგორ უყვარდა თავისი საქმე. რა მონდომებით გაგვიშალა მაგიდა, როგორი გულისყურით აგვარჩევინა დესერტი მენიუდან, სიამოვნებით ასრულებდა ჩვენს პრეტენზიებს ფანჯრების დახუვა/გაღებასთან დაკავშირებით.

ყველას მაშინვე შეგვიყვარდა ეს ოფიციანტი! ვთხოვეთ სურათებისთვის ეპოზიორა და ისიც გახარებული დაგვთანხმდა. მასთან ერთადაც გადავიღეთ და ცალკეც ვურეთ.

მერე ვთქვი რომ რა იქნება შლაპაც გქონოდათ მეთქი და ახლავეო! – გაუჩინარდა სიბნელეში… 10 წამში კიდაბრუნდა პატარა შლიაპით!

”შერლოკ ჰოლმსი”. კედლის გაფორმება

აი, ინებეთ და ამით გადაიღეთ სურათებიო.

ააააა! ძაან ძაან ძააან მაგარი კაცი იყო!!!!

თუ ოდესმე მოვხვდი კიდე ერევანში აუცილებლად მივალ მაგ ბარში და შევუკვეთავ რამე საინტერესო კერძს! დარწმუნებული ვარ ოფიციანტი დამეხმარება არჩევაში

მახსოვს რო ბევრი ჩაევიე დაუტოვეთ

მერე გარეთ გავედით და იქ გავაგრძელეთ სურათების გადაღება.

ანგარიში

მე და თინის გვინდოდა მაღაზიებში გავლა. სამახსოვროდ რაღაცეების ყიდვა. 1 დღეღა გვრჩებოდა ერევანში ყოფნის და ფული კი ჯერ სრულად არ დაგვეხარჯა.

წარმოიდგინეთ მანდილოსანი შოპინგის მოლოდინში! აგვიტყდა ცმუკვა. მაღაზია-მაღაზია! გავიძახოდიტ და აღარ მოვასვენეთ კაცები. არადა უკვე 5-ხდებოდა.

დავუყევით ცენტრისკენ ფეხით.

გზაში რა აღარ შემოგვხვდა: რკინა-რკუნისგან აწყობილი გიგანტური ობობა და Life-size ხარი…

მანქანა რომელსაც ბოტასის ფორმა ჰქონდა. (ამ მანქანას კინაღამ შევალიე ჩემი ფოტოაპარატი! წავიქეცი როცა ვუღებდი და პირდაპირ ობიექტივზე დავეცი…)

სასტუმრო მარიოტის შენობა

როგორც იქნა მივაღწიეთ მაღაზიების ქუჩამდეც.

ტანსაცმლის 4 სართულიანი მაღაზია, რომელსაც ვერაფერი გავუგე

პირველი მაღაზია

პირველ მაღაზიაში, რომელიც 4 სართულიანი იყო ვერაფერი ვიყიდე. კოტე მაჩქარებდა თან ცოტა მეძვირა ყველაფერი… თან ხარისხზეც დიდად არ გავგიჟებულვარ.

დახლები და სართულები ფერების მიხედვით იყო მოწყობილი. ცალკე ვარდსიფერი საქონელი, ცალკე იისფერი, ცალკე მწვანე… და ერთგან რომ რამე მოგეწონებოდა და სხვა ფერი მოგესურვებოდა სხვა განყოფილებაში უნდა გადასულიყავი.. ანუ ფერების მიხედვით იყო დაყოფილი მთელი მაღაზია.

ჩანთა

მერე მეორე მაღაზიაში შემომყვა თინი და იქ პატარა სტაფილოსფერი ჩანთა შევიძინე სულ რაღაც 4500 დრამად. რაც დაახლოებით 20 ლარის ტოლია.

მართალია ფული კიდევ მქონდა და მზად ვიყავი გვიანობამდე მეხეტიალა მაღაზიებში მაგრამ მაკა დაგვეკარგა, თან უკვე მოსაღამოვდა დაიხურებოდა ყველაფერი, ამიტომაც სასტუმროში დავბრუნდით.

საღამოს 8 საათზე ბარკემპის ოფიციალური After-party უნდა ყოფილიყო მაგრამ დაგვეზარა წასვლა და ამის ნაცვლად სასტუმროს საუნაში გავმწესდით.

პირველად ვიყავი საუნაში… ოი…

ჩვენ

P.S. კიდევ ერთი უგრძელესი პოსტის ატანა მოგიწევთ უახლოეს მომავალში ერევნის შესახებ, მაგრამ აიტანთ ხო? :user:

Too much love will kill me

Sweety — Sat, 25 Apr 2009 21:16:10 +0000

Awww, ძალიან მინდოდა გრძელი პოსტის დაწერა. უფრო სწორად დაწერილი მაქვს ნახევარი და ხვალ დღისით ალბათ დავასრულებ.

კიდე მაქვს რაღაც დიდი პრობლემები, მაგრამ ყველაფერი როცა მოგვარდება, მერე დავწერ… ახლა არ მინდა არაფრის წერა, არც თქვენი დაგრუზვა. მინდა რომ მხოლოდ პოზიტივზე ვიყო ორიენტირებული. ყველაფერი მოგვარდება!

რაღაც random stuff-ს ვყრი პოსტში draft-ებიდან და facebook-იდან. სორრი…

* * *

გუშინ Too much love will kill you-ს ვმღეროდი კარაოკეზე, ცოტა სხვა ინტერპრეტაცია გამოვიდა, ჩავწერე საუნდ-რეკორდერით და დავდე ფეისბუქზე.

:user: :user: :user:

მადლობა, მაგრამ კარგი საუნდ კარტა და მიკროფონი მირჩევნია… :user:

ჩავიქნიე მომღერლობაზე ხელი

Anyway…

ნაუშნიკებში არ მოუსმინოთ, ძაან ცუდი ხარისხია, სორრი..

[podcast]http://sweet.ge/wp-content/uploads/2009/04/too-much-love-will-kill-you.mp3[/podcast]
[გადმოწერა]
P.S. კარაოკე ვერსიის გადმოწერა შეგიძლიათ აქედან. Have Fun!

* * *

ამ Joke-ებსაც გაჩვენებთ ბარემ, კაი ხანია ვინახავ და ვერ ჩავაკვეხე ვერსად, რომ გამომექვეყნებინა ))

↓↓↓↓↓↓↓↓↓ ეს ჩემი ფავორიტი )))) ↓↓↓↓↓↓↓↓↓

Real Mother Fucker!

Sweety — Fri, 24 Apr 2009 08:40:02 +0000

FუF! გული გამიხდა ცუდად! ვალერიანკა დავლიე…

ინტერნეტის კაცები მყავდა გამოძახებული და სახურავზე რომ ავიდა ერთ-ერთი, ამოვარდა ჩვენი ქვედა მეზობელი და ჩაკეტა ის კაცი გარედან. o_O

”გინდა თუ არა თქვენს უფროსს დაუძახეთ და მერე გამოგიშვებო”.

”რა უფროსს, რა გინდაო”, ვერ გაიგეს ამათმა და მეზობელმაც მოხსნა პირი, დაიწყო ყვირილი და კივილი, ”ზემოთ ”ტოლი” რო ამიყარეთ და ”ჟეშტი” გადამიგლიჯეთო და წყალი რო ჩამომივაო”, მეთქი ჯერ მე ჩამომივა შენამდე, ”ხო და მერე შენ რო ჩამოგივა მერე მეც ხო ჩამომივაო” და მოკლედ ჩავარდა პანიკაში.

მერე ვეუბნები, დამშვიდდით და გასაღები მომეცით მეთქი.

არ მოგცემ გასაღებსო, წინა ბოქლომი რო გადამიჭერითო, ჯერ ის დამიბრუნეთო და რაღაცეები.

ამ გოგოს დავემსგავსე

ისტორია: ადრე ვაკეთებდით რაღაცას სახურავზე და ბოქლომის გასაღები მარტო მაგ მეზობელს ჰქონდა, თვითონ წასული იყო სადღაც და იძულებული გავხდით ის ბოქლომი მოგვეჭრა და ახალი დაგვეყენებინა. მერე კოტემ იფიქრა ქვედა სართულია და რად უნდა გასაღები, რაში ეკითხებაო და მარტო ბოლო სართულის მეზობლებს მივეცით კოპიოები. ამის მერე რამდენჯერმე ჰქონდა ჩვენგან ნათხოვარი გასაღები და კოპიო არ გაუკეთებია.

(რა ღირს კსტაწი კოპიოს გაკეთება, 50 თეთრი, 1 ლარი, 5 ლარი? o_O) !

კივილი ეგრე არ უნდა მეთქი და ისეთი ვუღრიალე ჩემი გასაღები მომეცი თქო რო გამოვარდა გვერდითა მეზობელი ქალი და უიუიუიუი, დაიწყო დამშვიდება, მერე მეორე მეზობელი კაცი (ძალიან მშვიდი და წყნარი კაცია) მამშვიდებს და ”ესო შენ კი არ გეჩხუბება ეგეთი ლაპარაკი იცისო და შენს თავზე არ მიიღოო” და რაღაცეები!

ამ დროს ინტერნეტის კაცი კვლავ ზემოთაა და იხვეწება გამომიშვით, მე არაფერ შუაში ვარო.

ხოდა მეთქი რა მოვიფიქრო, რა მოვიფიქრო და დამარტყა იდეამ. ქვედა მეზობელს ვეუბნები ”აბა მანახე რა ტოლი არის აყრილი”- მეთქი. აუუუ, გაიხარაააა, ნეტა მე გამიხარდეს დღეს მასე რამე.

ეგრევე ამიყვანა ზევით, სულ დაავიწყდა ინტერნეტის კაცი (რომელიც ამ დროს ჩუმად გამოიპარა ღია კარში) და ეცა აყრილ ტოლს. სულ ნაჭერ ნაჭერ დამათვალერებინა, ”აი აქ აყარეს და აი აქ ჟეშტი მოტეხეს და აი აქ წყალი ჯერ არ ჩამოგსვლიათ?”

მეთქი არაფერი არ ჩამომსვლია.

მთელი ზამთარი ეგრე იყო ის ჟეშტი და მათოვდა და მაწვიმდა მაგრამ არაფერი არ ჩამმომსვლია, და რომც ჩამომსვლოდა ვისი რა ტრაკის საქმეა კაცო, ჩემი ჟეშტია, ჩემი სახლია, ჩემი ჭერია და რამენაირად მაქვს თავი რომ თუ გაფუჭდება გავაკეთო!!!!!! ბლიად!!!!

”ხოდა აი ნახავ სულ ცოტა ხანში ჩამოგივაო” და ა.შ. და ა.შ.

ახლა გამახსენდა რომ ქვევით სახლში 2 ინტერნეტის კაცი მყავს დატოვებული. იქვე ჩემი ხელჩანთა დევს, მაგიდაზე 50 დოლარიანი და კიდე 100 ლარიანი, ჩემი მობილურებიც იქვეა…

ნელ-ნელა წავედი გასასვლელისკენ და ამ დროს დაიწყო ამ კაცმა ისევ მოთქმა-გოდება, ”აი ახლა ეს ჩავა და ფეხებზე ჰკიდია და მერე წყალი ჩამოგვივა და ლიფტს მოგვპარავენ და ლიფტში წყალი რომ შევიდეს მატორი გაფუჭდება” და უუუუუუუუუუუუუუიმეეეეე!!!!!

მეორე მეზობელი კაციც იქვეა და მამშვიდებს რო არ ავფეთქდე.

ჩამოვედი სახურავიდან როგორც იქნა და ვეუბნები მოიტა გასაღები მეთქი.

ეტყობა ძაან ისეთი სახე მქონდა და ამჯერად ულაპარაკოდ მომცა, მაგრამ თან მეუბნება

”რად მინდა მე შენი გასაღები, მაგრამ მეც ხო მინდა გასაღებიო.”

და აუ აქ დავუშვი დიდი შეცდომა!

”ამდენი ხანი გქონდა და გადაგემრავლებინა” – მეთქი.

აქ წავიდა კლასიკური მონოლოგი თუ როგორი გაჭირვებაა და რამდენი შემოსავალი აქვს და ამ მონოლოგს შეუერთდა მეზობელი ქალიც, ”რატო ფასდაკლებით არ აკეთებინებთ ინტერნეტსო, ბოლო სართული ხართ და თქვენს თავზე რომ აყენებენ მაგ კაბელებსო, ნახევარფასად მაინც გაგიკეთონო და…”

ოე ოეეეეეეე!!!!

ისედაც 7 ევროიანი პაკეტი დავაყენებინე! 7 ევრო! ამაზე იაფი ინტერნეტი საქართველოში არ არსებობს!!!!

ბლიად, რა ფასდაკლება???

რა ფასდაკლება?????????????

ამ ხალხს ძმარავს თუ რა ხდება????

კაი, ბაზარი არაა, შენ არ გაქვს იმის საშუალება 7 ევრო იხადო და სთხოვ ფასდაკლებით გაგიკეთონ და ხო გიკეთებენ, ხოო????

და მე იქნებ მაქვს იმის თავი რო 7 ევრო გადავიხადო ამ მომსახურებაში და სახვეწნი არ მქონდეს რაღაც გაუგებარი ფასდაკლებები!!!!!

შენ ხო არ გაწუხებ, ვინ გეკითხება, რა გინდა???????????

ჯერ ერთი ინტერნეტის კაცი რო მოვა სახლში და შეხედავ სამი კომპიუტერი მიდგას და ერთი სხვა კომპანიის ინტერნეტი უკვე გამოყვანილი მაქვს და მეორე ამათსას ვიდგამ, იმას ფასდაკლებაზე რო დავუწყო ლაპარაკი არ დამცინებს, რა იყო 7 ევრო გაგიჭირდაო, არ მეტყვის?

აუ ვერაა ეს ხალხი რააა!!!!

ძლივს შევძვერი სახლში და ამ დროს ინტერნეტის კაცები ლიფტთან დაიჭირა იმ ყია-მყრალმა ბერიკაცმა ტვინის საბურღად.

ის დიდი კაბელი რო გაჭიმეთო და ბუზღუნებს რარაცეებს.

ამ დროს ერთ-ერთმა უთხრა, ”ჩვენ ისინი არა ვართ, ვინც ეგ კაბელი გაჭიმა, ჩვენ ინტერნეტის ხალხი ვართო.”

ინტერნეტიიისოოო?

ხო, ხო, ინტერნეტის და შეხება არ გვაქვს მაგ ჟეშტთანო.

და გაჩუმდა ის კაცი. ხმა აღარ ამოუღია.

თურმე ტელევიზიის კაცებს ერჩოდა.

Real Mother Fucker!

P.S. ქართული ენის მოყვარულთათვის: ჟეშტი = თუნუქი. ტოლი – არვიცი

Barcamp Yerevan: Saturday Morning – ის რაც არ დამავიწყდება!

Sweety — Tue, 21 Apr 2009 17:43:51 +0000

Our Breakfast

შაბათი ჩემთვის ძალიან ადრე გათენდა. ვერც კი მოვასწარი ნორმალურად გამოძინება. თან აღმოჩნდა, რომ 11 საათზე სასტუმროს საუზმე მორჩებოდა და თუ არ ვიჩქარებდით მე და კოტე, დავრჩებოდით უჭმელები.

რესტორანში რომ ჩავედით, უკვე ყველანი იქ იყვნენ. საუზმე იყო მრავალფეროვანი და ნოყიერი. თურმე მენიუც ყოფილა ცალკე, ცხელი კერძების შეკვეთა შეიძლებოდა მაგრამ ჩვენ საუზმეულს დავჯერდით (არც ვიცოდით თან მენიუს შესახებ).

ბოლოს ზვიადმა აჭარული შეუკვეთა.

აჭარული

ყველას დაგვაინტერესა როგორი იქნებოდა. ძალიან პაწუა მოუტანეს და არც ისე გემრიელი. ყოველ შემთხვევაში, მეორედ აღარავის შეუკვეთავს.

საუზმის შემდეგ ავიბარგეთ და წავბარგდით ამერიკულ უნივერსიტეტში, სადაც პირვლი პრეზენტაციები უკვე 11 საათზე უნდა დაწყებულიყო.

მეორე სართულზე დიდ ფოიეში დიდი დაფა იუწყებოდა რომ ივენტმა “ბარკემპი 2009 ერევანი geek-ებისთვის” გუშინ სწორედ ამ შენობაში აიღო სტარტი და დღესაც იქვე გრძელდებოდა.

Conference for geeks

დიდი ფოიედან პატარა ფოიეში გადავინაცვლეთ და იქ ნამდვილი ბარდაგი იყო. ხალხი რეგისტრაციას გადიოდა ორგანიზატორებთან, რომლებიც Badge-ებს, მაისურებს, ბლოკნოტებს და კალმებს ურიგებდნენ. ყველანი რიგში ჩავდექით და ჩვენს ჯერს ველოდებოდით.

მე, თინი და პიკოლინა ერთად მივედით ჩვენი merchandise-ის ასაღებად. მიკამ (Mikayel Ghazaryan- ი, ერთ-ერთი მთავარი ორგანიზატორი) გვკითხა:

- вы зарегистрированы на сайте?

რეგისტრაციის რიგი: უკვე ცოტა ხალხია

თინიმ და პიკომ უპასუხეს, არაო.

მაშინ, აი, გვერდით ჩაეწერეთ სიაშიო.

გოგოებმა და კოტემ გადაინაცვლეს გვერდითა რიგში (თუ არ ვცდები ლუსინე გრიგორიანი ავსებდა სიას).

მე კი ადგილზე დავრჩი და უხერხულად ვუთხარი მიკას:

- А я зарегистрирована… Что мне делать?…

მიკამ თავი ასწია შემომხედა და მკითხა:

- Sweet.ge?

American University of Armenia

ვა… საიდან იცოდა ნეტა?

-Даа… Откуда вы знаете? [:spy:]

მიკამ ეშმაკურად ჩაიცინა და მიპასუხა:

- Это – ПОПУЛЯРНОСТь!

იქ და იმ წუთას მოხდა რაღაც ისეთი, რასაც ვერასდროს ვერ აღვწერ სიტყვებით და ვერ გადმოვცემ მაგრამ რამდენჯერაც გონებაში ვიმეორებ ამ სცენას, ვიხსენებ მიკას გაბრწყინებულ თვალებს და წარმოვიდგენ ჩემს დაბნეულ სახეს, იმდენჯერ გულისცემა მიჩქარდება…

Barcamp Merchandise

და მგონი სწორედ ამის გამოა ბოლო სამი დღე რომ მომატებული პულსით დავდივარ! )

მიკამ ჩამაბარა ჩემი კუთვნილი ნივთები და გადავინაცვლე ცხრილთან, რომელიც ყველა ბარკემპზე არსებობს და მონაწილეების მიერ ივსება.

მოვიმარჯვე ფურცელი და კალამი და შევეცადე, ამომერჩია ისეთი პრეზენტაციები, რომლებიც უფრო მეტად ბლოგინგს შეეხებოდა. ასეთი იყო სულ სამი:

How Obama did it? (ElectionInternet Strategy) – დავესწარი
Barcamp Yerevan 2009 - Timetable of Saturday

Как взорвать бомбу в блоге! - დავესწარი
WordPress Theme Development – დამავიწყდა

გარდა ამ სამი პრეზენტაციისა იყო პრეზენტაციები სხვა არანაკლებ საინტერესო თემებზე: სოციალური ქსელები და მარკეტინგი, ნანო-რობოტები, Open Source, ბარკოდები და სხვა.

ძალიან დამამახსოვრდა და გამომადგება გასპარ ჩილინგაროვის პრეზენტაცია – Как взорвать бомбу в блоге! – იმაზე თუ როგორ უნდა დაწერო პოსტი ისე რომ მოიპოვო subscribed და coming-back მკითხველები. რა ფერები უნდა გამოიყენო, როგორ დააფორმატო. რა ჭრის და რა – არა!

Gaspar Chilingarov

თუ დაგაინტერესებთ უფრო დეტალურად, მომწერეთ! და რომელიმე მომდევნო პოსტში დავწერ ტუტორიალს მისი პრეზენტაციის დროს ჩანიშნული note-ბის მიხედვით, რომ თქვენც გაგიზიაროთ გასპარის (და უკვე ჩემიც) ცოდნა. თვითონ გასპარი ძალიან ჭკვიანი და გამოცდილი ტიპი ჩანდა. თითქოს არაფერი ისეთი არ უთქვამს რასაც ჩვენით ვერ მივხვდებოდით ან არ ვიცოდით მაგრამ ისე გაგვამახვილებინა ყურადღება და ახსნა ყველაფერი, რომ მისმა პრეზენტაციამაც დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ჩვენზე. თინის, პიკოლინას და კოტესაც ძალიან მოეწონათ.

Lusine, Mika, Artur: the Opening

ლინკს თუ გაყვებით მოხვდებით გასპარის ბლოგზე სადაც ძალიან საინტერესო პოსტებს ნახავთ პიროვნული განვითარების და სხვა საინტერესო თემების შესახებ.

აქვე წინასწარ გეტყვით, რომ მეორე ჩემს მიერ მოწონებული და დამახსოვრებული პრეზენტაციაც გასპარის იყო, ოღონდ ეს არ ეხებოდა ინტერნეტს და აიტი ტექნოლოგიებს, არამედ ცხოვრებისეული მიზნების მიღწევასა და სურვილების ასრულებისკენ მიმავალ გზებსა და ტექნიკებს.

ეს პრეზენტაცია სულ ბოლოს ჩატარდა კვირა დღეს, როდესაც ყველა პრეზენტაცია მორჩენილი იყო და უბრალოდ დრო დარჩა გასპარს რომ ელაპარაკა თავის საყვარელ თემაზე I guess.

Hello, Yerevan!

აქაც გავაკეთე პატარა note-ები და კიდევ ერთხელ ვიმეორებ, თუ მოგინდებათ და გაინტერესებთ, ამაზეც ვრცლად დავწერ მომავალში.

ოღონდ ახლავე მითხარით, რომ ნოუთები არ გადავყარო

სიტყვა ძალიან გამიგრძელდა და ამჯერად აქ დავასრულებ.

შემდეგ პოსტში დავწერ შაბათ დღის მეორე ნახევარში მომხდარ ამბებს და ფოტოსურათებსაც დავპოსტავ…

დიალოგიო?!…

Sweety — Thu, 16 Apr 2009 18:10:44 +0000

Woot woz zet?

ვინც გაიცინოს ეშმაკი იყოს! :yes:

No related posts.

IT Humour

Sweety — Sun, 12 Apr 2009 12:55:08 +0000

იმ დღეს კოტემ მითხრა, რომ შემოდიხარ ოთახს ვარდისფერი შუქი ეფინებაო…

გული ამიჩქარდა… :user:

ხანდახან რანაირად იციან ხოლმე… :user:

კსტაწი კოტემ ბლოჰი განაახლა დიდი პაუზის და გადატანილი ტექნიკური უბედურებების შემდეგ: http://spieler.ge

ცოტა იუმორსაც შემოგთავაზებთ და გავიქეცი ახლა ფორუმელების დევიშნიკზე. :love:

ბლოგი - Sweet.ge » გართობა

I wrote this for you

Related Posts

TweetCloud

Related Posts

ოცნების ქალაქის პრემიერა – ხვალ!

Related Posts

I’ll never write a song, won’t even sing along…

Related Posts

Tears of an Outsider

Related Posts

ბლოგო, გვეღირსა სიყვარული!

Related Posts

ცოტაოდენი ფოტო-პოზიტივი – ნაწილი I

Related Posts

ავატარი

Related Posts

Weakness in Me

Related Posts

შეიბრალეთ თქვენი ჰაროლდ კრიკი!

Related Posts

5 Great Pink Movies

5. Bridget Jones Diary

4. 27 Dresses

3. Confessions of a Shopaholic

2. Devil Wears Prada

1. Legally Blonde

”Iris, in the movies we have leading ladies and we have the best friend. You, I can tell, are a leading lady, but for some reason you are behaving like the best friend.”

Related Posts

ჩაი ქენდისთან (“საუზმე ტიფანისთან” მოტივებზე)

Related Posts

სერიალების პარადოქსი

Related Posts

Sex and the City 2

შენ?

Related Posts

მარიამის დაბადების დღე

Related Posts

შავთვალა

Related Posts

2012

Related Posts

Dilato Fitness Club-ის გახსნა

კლუბის შესახებ:

სადღესასწაულო გახსნა:

აქვე:

VIP ბარათს საჩუქრად მიიღებს ყველა მომხმარებელი, ვინც Dilato ფიტნეს კლუბში ერთწლიან აბონემენტს გააფორმებს!

კონტაქტი:

Related Posts

What’s Going On?

Related Posts

რას დაარქმევდით?

პასუხები – კომენტარებში!

Related Posts

აქა ამბავი, ოდეს სვითი გაიტაცეს!

Related Posts

ბოლოს ნანახი 5 ფილმი: SUCK’s and RULE’s

The Twilight

ჩემი შეფასება:

The Proposal

ჩემი შეფასება:

Finding Neverland

“ჰაჰ!”

ჩემი შეფასება:

Brüno

ჩემი შეფასება:

What Dreams May Come

ჩემი შეფასება:

Related Posts

როგორ აშტერებენ ჯეო-გადაცემები ქართულ საზოგადოებას

Related Posts

Kosmoshow.com – დაუმონტაჟებელი

Related Posts

Global Voices – ინტერვიუ

Related Posts

What Music Does to People

Related Posts

უბრალოდ, Sex and the City

Related Posts

Comic