From the category archives:

გართობა

ჩემმა სრულიად ახალმა ნაცნობმა, ამერიკელმა ჯარისკაცმა იენმა ერთი ფანტასტიკური ბლოგი აღმომაჩენინა. ვერ მოვწყდი. შეიძლება იმიტომ, რომ უბრალოდ ასეთი პერიოდი მაქვს ცხოვრებაში. ან შეიძლება იმიტომ, რომ უბრალოდ გენიალურია.

www.iwrotethisforyou.me

ზოგი პოსტი უბრალოდ ერთი წინადადება და ფოტოა, მაგრამ იმდენად გულში ჩამწვდომი, რომ ასობით კომენტარია მასზე გაკეთებული. არქივების კითხვაც კი დავიწყე. ერთ-ერთი ბოლო პოსტის გადათარგმნა მომინდა საშინლად. არ ვიცი, რამდენად კარგი გამომივიდა, მაგრამ ორივე ვერსიას წარმოგიდგეთ.

თქვენც ეწვიეთ ბლოგს და თქვენი ფავორიტი პოსტების ლინკები მომწერეთ…

მეც მინდა, ასე გრძნობით ვწერდე.

(რაც შეეხება ამერიკელი ჯარისკაცის გამოჩენას, მაგ სახალისო ისტორიას ამ დღეებში მოგიყვებით. :$ )

Monday, June 14, 2010

The Taking Of Turns

You are in some songs that still get played on the radio when the DJ is feeling nostalgic.

You are in a book you once lent me (never returned) with yellowed pages.

You are in trees when I touch them, even ones without names carved into them.

You are in the way someone on the street laughs as I pass them.

You are in a box I keep filled with letters.

You are in a ring I no longer wear.

And, every day, you each get a moment to haunt me.

* * *

შენ სიმღერებში ხარ, რომლებიც მხოლოდ მაშინ გადის რადიოში, როცა წამყვანს ნოსტალგია შემოაწვება.

შენ ფურცლებგადაყვითლებულ წიგნში ხარ, ადრე რომ მათხოვე და დაბრუნება ვერ მოვასწარი.

შენ იმ ხეებში ხარ, რომელთაც ვეხები, თუნდაც ზედ ჩვენი სახელები არ იყოს ამოკაწრული.

შენ იმ უცნობის სიცილში ხარ, ქუჩაში რომ შემთხვევით მოვკარი ყური.

შენ ყუთში ხარ, წერილებით რომ გავსებულა.

შენ ბეჭედში ხარ, რომელსაც უკვე აღარ ვატარებ.

და თითოეული თითო წამით მსტუმრობთ ყოველ ცისმარეს.


{ 9 comments }

TweetCloud

by Sweety on 13 ივნისი, 2010 · 3 comments

in Twitter,ინტერნეტი

ეს პოსტი წარმოადგენს 5 ნაწილს 5 ნაწილიან სერიაში Twitter

ტვიტერის ძალიან საყვარელი სერვისი არსებობს, TweetCloud.com. შეხვალ, ავტორიზაციას გაივლი, მონიშნავ დროს, ღრუბლის ზომას და საიტი ტვიტების ღრუბელს აგენერირებს.

ბოლო 3 თვის განმავლობაში ჩემი ყველაზე ხშირად დატვიტული 3 სიტყვა იყო:

Love, Hate & Thanks

@Sweet tweetcloudთქვენც გააკეთეთ და კომენტარებში დამიწერეთ თქვენი ტოპ-3 სიტყვა. :)

{ 3 comments }

ამბობენ სიყვარულს ვერსად დაემალებიო…

მე არ ვემალები სიყვარულს. მგონი ის უფრო მემალება. მერე დავდივარ და ვეძებ.

თან დამყვება მელოდია, რომელიც ორი კვირაა ამეკვიატა და როცა ცოტათი მოვიწყენ სულ მეღიღინება…

მივალ მივყვები გზას,
თავადაც არ ვიცი რას ვფიქრობ რას.
ეს მელოდია დამყვება თან,
მივდივარ მივყვები ცხოვრების გზას.

ხვალ საღამოს ოცნების ქალაქში მივდივარ, სიყვარულის საძებნელად.

იქნებ ჩემი წილიც აღმოვაჩინო!

{ 8 comments }

ეს ისე უბრალოდ…

დღეს ცოტა ნერვებ მოშლილი ვიყავი და არ ვიცოდი რა მეკეთებინა.

სანამ კრიტიკულ კომენტარს დაწერდეთ, გაითვალისწინეთ, რომ პიანინოზე დაკვრა არ ვიცი, დაახლოებით 15 წუთის ნავარჯიშები მქონდა ეს აკორდები და ხმას საერთოდ არ ვაქცევდი ყურადღებას. (მესმის, რომ ერთი-ორგან საშინელი დეტონაციები მაქვს. დაიკიდეთ, მოგეშვებათ.)

{ 22 comments }

Tears of an Outsider

by Sweety on 4 აპრილი, 2010 · 34 comments

in მუსიკა

სტეფანი ჯოან ანჯელინა ჯერმანოტას ყოფილმა შეყვარებულმა ერთხელ უთხრა:

- შენ ვერასდროს მიაღწევ წარმატებას, ვერასდროს აიღებ „გრემის“, შენი არცერთი სიმღერა ჰიტი არ გახდება და მეც სწორედ ამის იმედი მაქვს!

სტეფანიმ კი მიუგო:

- ერთ მშვენიერ დღეს, როდესაც ჩვენ უკვე ერთად აღარ ვიქნებით, კაფეში შეხვალ და ყავასაც კი ვერ დალევ ჩემი სიმღერის მოსმენისა და ჩემი სახის დანახვის გარეშე…

* * *

ორიოდე კვირის წინ მეგობარს ვკითხე მოსწონდა თუ არა მისი სიმღერები. მისი აზრი მართლა მაინტერესებდა, მაგრამ უფრო საპასუხო შეკითხვას მოველოდი – შენ?

მინდოდა გამერკვია იმ მომენტში რას ვუპასუხებდი. უფრო სწორად – ჩემი პასუხი ერთხელ და სამუდამოდ ხმამაღლა, სიტყვებში დაბეჭდილი დამეფიქსირებინა, რადგან აგერ უკვე ერთ თვეზე მეტია ვფიქრობდი მომწონდა თუ მძულდა და აქამდე ვერ გადამეწყვიტა.

და მან დამისვა საპასუხო შეკითხვა… ჩემი პასუხი კი ისევე გაურკვეველი იყო, როგორც ფიქრები.

- რიტმებზე მეცეკვება… – მელოდია მემღერება… – გარეგნობა არ მომწონს… – ჩაცმულობა მაღიზიანებს… – მუსიკის სიღრმეს დიდად ვერ ვწვდები… – არ ვიცი… – ვერ გადამიწყვეტია მომწონს თუ არა!

გავიდა რამდენიმე დღე და სრულად წაკითხვა →

{ 34 comments }

I love my babe!!!!

I love my babe!!!!

ჯერ-ჯერობით 48 საათიან სატესტო რეჟიმში ვართ. სამსახურში ვარ და ერთი სული მაქვს სახლში მივიდე და ლეპტოპს შევუერთო.

იმედია კარგად მუშაობს და სწრაფია! :love:

P.S. სხვათაშორის, ეს ჩემი 999-ე პოსტია. შემდეგზე გავათასდებით :) ) ^_^

{ 23 comments }

ეს პოსტი წარმოადგენს 1 ნაწილს 4 ნაწილიან სერიაში PhotoSeries

ეს ფოტოები 31 იანვარსაა გადაღებული აკაკის მიერ. გიორგი იმ ღამეს ჩამოვიდა ლონდონიდან და ეს სწორედ პირველი შეხვედრის ფოტოებია.

ამ დღეს აღიბეჭდა შეხვედრა, ცრემლები (მე არ შევსწრებივარ :D ), სიცილი, საჩუქრების გადაცემა და ერთი სიტყვით აკას ფოტოაპარატი ხელიდან არ გაუგდია.

ელვისში ვიყავით, ფილარმონისს ქვეშ. ამ ბოლო დროს მანდ ხშირად დავდივარ და ბევრმა მითხრა უკვე, “ელვისში დაგინახეო”. ეტყობა თქვენც ხშირად დადიხართ. კარგი ადგილია ძალიან!

მერე ბოულინგის სათამაშოდ წავედით წყნეთში.

ბოულინგის სურათები შეგიძლიათ Singular-ის facebook-ზე ნახოთ.

აქ მხოლოდ ჩემები მიდევს, თან არა დარბაზში, არამედ – ბართან გადაღებული და თან მხოლოდ სამი ცალი.

დანარჩენი კონფიდენციალურია :D

აკამ მითხრა ემოცია დამანახეო, ა, ბატონო, ემოცია!

აკამ მითხრა ემოცია დამანახეო, ა, ბატონო, ემოცია!

სრულად წაკითხვა →

{ 43 comments }

ავატარი

by Sweety on 31 იანვარი, 2010 · 16 comments

in ფილმები

მგონი როგორც იქნა დაგინახე…

აქ ბნელა…

თითქოს გვირაბში ვარ…

მის ბოლოს კი სინათლე არ ჩანს.

მეშინია…

ტანზე ცივი ოფლი მასხამს, ხელისგულები მისველდება და ერთმანეთზე მეწებება.

არ მინდა ვიფიქრო, რომ გკარგავ. მე შენში ვარ, შენ კი ჩემში. უერთმანეთოდ ვერ გავძლებთ.

არც ის მინდა ვიფიქრო, რომ ერთად ვართ. ჩვენ ისეთი განსხვავებულები ვართ, ამის გაფიქრებაზეც კი მაჟრჟოლებს და ტანში მცრის!

არადა, დილა შენით იწყება, ღამე კი შენით მთავრდება.

შენ სრულიად სხვა სამყარო ხარ, ამოუცნობი, მიმზიდველი, საშიში, მაგრამ მაინც ყველაზე მშვენიერი!

შენი სილამაზით მოხიბლული, ვდგავარ უღრან ტყეში და არ ვიცი საით წავიდე.

მინდა ვიყვირო, ხმა მოგაწვდინო, მაგრამ ვიცი, გარდაუვალი სიკვდილი მელის.

მინდა თვალები დავხუჭო და მივეცე შენს წიაღში ნეტარებას, მაგრამ ვიცი, უფსკრულში ჩავიჩეხები.

მინდა გაგექცე და თან შემოვიჭრა შენში. ამაზე მარტივი არასდროს ყოფილა ჩემი ცხოვრება. გადადგი ერთი ფეხი, შემდეგ მეორე.

აქამდე ხომ სიარულიც არ შემეძლო…

ჰოდა, გავრბივარ!

უკან გტოვებ და წინ მხვდები. რა არსება ხარ?

გავრბივარ! გავრბივარ უსასრულოდ!

მე არ ვიცი, ვინ ვარ.

არც ის ვიცი, რას ვაკეთებ ან რას ვაკეთებდი აქამდე… სანამ შენ დაგინახავდი.

შენ არ გესმის ჩემი ენა, მე კი ლექსებს გიკითხავ.

შენ უსულო ხარ, მე კი შენს სულს ვხედავ.

შენ არ ჩანხარ, მე კი გიყურებ.

შენ შეგიძლია დამიცვა. მე შემიძლია განუგეშო.

მოდი, მაგრამ არ მომიახლოვდე.

შემომხედე, მაგრამ ნუ დამინახავ.

შემეხე, მაგრამ არც ეცადო, რომ იგრძნო ჩემი გულის ცემა!

მე შენი ვარ, შენ კი ჩემი.

მაგრამ ჩვენ არასდროს ვიქნებით ერთად.

მე და ჩემი ავატარი.

მე გხედავ შენ!

—-

P.S. ბილეთები იყიდება კინოთეატრ “ამირანის” სალაროებში. დაჯავშნა – 999955.

:)

{ 16 comments }

Weakness in Me

by Sweety on 30 იანვარი, 2010 · 20 comments

in მუსიკა

ექსპრომტად…

ლეპტოპის კამერით…

კომენტარები წიპა “თმა რა ცუდად გაქვს/რა მახინჯი ხარ/რა ოთხკუთხედი მუხლი გაქვს/ყურზე სპილომ დაგაბიჯა” ავტომატურად წაიშლება!

youtube-ზე გამოიწერეთ ჩემი არხი:

{ 20 comments }

პოსტი შეიცავს სპოილერებს!

წაკითხვა არ არის რეკომენდირებული, თუ არ გაქვთ ნანახი ფილმები:

Eternal Sunshine of the Spotless Mind,

Truman Show,

და Stranger Than Fiction.

ყოველ საღამოს, აი, როცა ძილის წინ საკუთარ თავთან მარტო ვრჩები და იმდენად დაღლილი ვარ, რომ ნორმალურ თემაზე ფიქრიც კი არ შემიძლია, თვალწინ მიდგება ყოველდღიური სერიალი ჩემს ცხოვრებაზე სახელწოდებით – “ეს რომ სხვანაირად იყოს“.

ამ სერიალში თავს ისე ვგრძნობ, როგორც ალისა – სარკის მიღმეთში.

ყველაფერი მართლა სხვანაირადაა!

ხან მდიდარი ვარ, ხან ღარიბი, ხან ძველი წელთაღრიცხვის ხანაში ვცხოვრობ, ხან სულ სხვა პლანეტაზე, ხანაც მითიური არსებებით გარშემორტყმული, ძველი ბერძნული ან ეგვიპტური მითოლოგიის პერსონაჟი ვარ.

ვოცნებობ და დავქრივარ ამ საოცარ სამყაროებში სადამდეც ფანტაზია და წარმოსახვის უნარი მეყოფა.

ჰოდა, წუხელ რატომღაც ამეკვიატა, რომ ვიღაც დოქტორ ჰოვარდის მსგავსმა უგულომ მეხსიერების ნაწილი წამიშალა. სრულად წაკითხვა →

{ 10 comments }

5 Great Pink Movies

by Sweety on 28 დეკემბერი, 2009 · 12 comments

in ფილმები

ვარდისფერი ფილმები
ადრე დავწერე ვარდისფერი ფილმები მიყვარს მეთქი. მისი მნიშვნელობა კი არ ამიხსნია.

ვარდისფერი კინო ჩემი მოგონილი სახელია.  მასში მთავარი პერსონაჟი (მოდით მას ”პრინცესა” შევარქვათ) აუცილებლად ქალია, აუცილებლად 22 წელზე ზემოთ, აუცილებლად მეოცნებე და აუცილებლად რაღაც “პრობლემით” (ზოგს სიმსუქნე აწუხებს, ზოგს შოპინგისადმი ზედმეტი სიყვარული, ზოგი კი უბრალოდ ძალიან ქერაა :D ).

მაგრამ მთავარი ეს მახასიათებლები კი არაა, მთავარია ის, რომ მრავალჭირვარამგადანახადი პრინცესა (OMG! გეხვეწებით წარმოიდგინეთ! :D ) ფინალში აუცილებლად აღწევს წარმატებას ან ისრულებს თავის ოცნებას.

პარალელურად კინოში შეიძლება ჩანდეს: სრულად წაკითხვა →

{ 12 comments }

ქენდის ბუდუარში ისეთივე მყუდროება და სითბოა, როგორც ფილმში “საუზმე ტიფანისთან”.

შუქი ჩამქრალია, მაგრამ სინათლე მაინც ბევრია… საკმარისი, ყელამდე. სრულად წაკითხვა →

{ 13 comments }

</