დღიური

ეკონომია

სამსახურის კაფეტერიაში ჩაი ღირს 1 ლარი. ანუ ყოველ დღე რომ დავლიო, თვეში 30 ლარი ჩკა!

ჰოდა, ამას წინათ ♥-მ მიყიდა ლიპტონის earl grey-ს 9 ლარიანი ყუთი, რომელშიც 100 ცალი პაკეტია! მთელი 100 ცალი!!!

ახლა ჩაის დალევისას სინდისი აღარ მქენჯნის. ხანდახან დღეში 2–ჯერაც კი ვსვამ ♥

ამდენი ჩაი რომ კაფეტერიაში დამელია, დამეხარჯებოდა – 100 ლარი. გამოდის, რომ დავზოგე – 91 ლარი.

91 ლარად შემიძლია ვიყიდო ახალი ფეხსაცმელი ან მივამატო ჩემს ვადიან ანაბარს.

საახალწლო საჩუქრები

დედაჩემმა საწოლი მიყიდა:

და კიდევ ეს წიგნი:

ჩემმა საიდუმლო სანტამ სამსახურში ეს ნაკრები მაჩუქა:

ჩემმა საიდუმლო სანტამ გოგოშკურში ეს საინტერესო ყუთი მაჩუქა:

   
თოვლის ბაბუამ კი სუნამო:

ეს პატარა სანტა კი VOVOVO-მ მოაყოლა ჩემს საახალწლო ამანათებს:

თქვენ რა საჩუქრები მიიღეთ?

შუქების შოუ კავკაზუს ონლაინის პრეზენტაციაზე

2010 წლის 5 ნოემბერს კავკაზუს ონლაინის რებრენდინგის პრეზენტაციაზე მოვხვდი და საოცარი შოუ ვიხილე. დღემდე არ ვიცი რა ჰქვია ამ ტექნოლოგიას თუ ხელოვნებას, მაგრამ რომ მიგახვედროთ დაახლოებით ასე მუშაობს:

მოცეკვავეების ჯგუფი დგას სცენაზე და ხელით ატრიალებს ჯოხის მსგავს ხელსაწყოს რომელიც ორივე ბოლოთი ანათებს. ეს ტრიალის სიხშირე და ნათების ფერები ისეთი სიზუსტითაა გამოთვლილი, რომ ტრიალის დროს განათებები სხვადასხვა გამოსახულებებს ქმნიან.

თავად დატკბით ფოტოებით.
თუ ვინმემ იცით რა ეწოდება ამგვარ შოუს გთხოვთ კომენტარებში დამიტოვოთ პასუხები.

Imagine…

არსებობს შეძენილი და თანდაყოლილი ცოდნები.

შეძენილი ცოდნა ისაა, რომელსაც სკოლაში, უმაღლესში, მეგობრების წრეში ან წიგნებიდან ითვისებ.

თანდაყოლილი ცოდნა კი შენი ხასიათისგან განუყოფელია, სავარაუდოდ დაბადებიდან რამდენიმე წლის განმავლობაში ილექება შენში, შესაძლოა დაბადებამდე ან სულაც გენეტიკურად გადმოგეცემა.

ჩემი შეძენილი ცოდნა რეალობასთან ადექვატურია, მაგრამ თანდაყოლილს ვერაფერს ვუშვები: ვერ ვეგუები, როცა ადამიანებს ერთმანეთი არ უყვართ.

შეძენილი ცოდნა მკარნახობს, რომ შეუძლებელია ყველას ერთმანეთი უყვარდეს და ბოროტებას არ უკეთებდნენ. ვიცი, უტოპიურია იმაზე ოცნება, რაზეც ჯონ ლენონი მღეროდა, მაგრამ ხანდახან მაინც ვბრაზდები ადამიანებზე, რომლებიც ირგვლივ აგრესიას, სიძულვილს და ინდიფერენტულობას აფრქვევენ.

ჩემში სადღაც პატარა კოდი დევს, რომელიც სულ რეალობას ეჯახება.

რამდენჯერმე გულისტკივილამდე მიდარდია იმაზე, რომ ადამიანებს რომლებიც მე მომწონს ან მიყვარს, შესაძლოა საერთოდ არ მოვწონდე და ვძულდე კიდეც. ვერ ვისწავლე, როგორ უნდა ამოვიგდო თავიდან მსგავს ადამიანებზე ფიქრი და განსაკუთრებით შეკითხვები:

– რატომ? რა დავუშავე?

 

ვერავის ასიამოვნებ

მუშაობას დაიწყებ და ჯერ ისწავლეო.

მიატოვებ და უსაქმური ხარო.

სწავლას გააგრძელებ და სტუდენტი როდემდე უნდა იყოო.

არ გააგრძელებ და ცხოვრება წინ მიდის, ჩამორჩიო.

გათხოვდები და რატომ გათხოვდიო.

არ გათხოვდები და რატომ არ თხოვდებიო.

ბავშვის გაჩენას დააპირებ და რა გეჩქარებაო.

არ გააჩენ და რას ელოდებიო.

მანქანის ყიდვას დააპირებ და არ გჭრდება, ტყუილად უნდა დახარჯო ფულიო.

გადაიფიქრებ და როდემდე უნდა იწანწალო ფეხითო.

მღერი და რა შეგვაწუხეო.

არ მღერი და რატომ ხარ მოწყენილიო.

ბლოგზე წერ და ნუ ამზეურებ პირად ცხოვრებასო.

არ წერ და რატომ მიატოვეო.

რა რთულია ცხოვრება, ვერავის ასიამოვნებ…

ფუცკ.