From the category archives:

დღიური

Moving on…

by Sweety on 4 მარტი, 2010 · 24 comments

in დღიური,სახლი

“все, что не убивает, делает меня сильнее!”

დედამიწა თავის ჩვეული ღერძიდან 8 სანტიმეტრით გადაიხარა! მე უბედური კი იმაზე ვდარდობდი, სად და როგორ დამექირავებინა ბინა უახლოეს მომავალში.

აბსოლუტური უმწეობის შეგრძნება არ მასვენებს! ასე მგონია სამყაროში სრულიად მარტო ვარ გამოკიდებული და მიზიდულობის ძალაც კი არ მოქმედებს ჩემზე. უჰაერო სივრცეში ვცურავ…

ჩემთვის ახალი ცხოვრება დაიწყო. თანაც – ნულიდან!

ბოლო რამოდენიმე დღე არ ვეგუებოდი ამ აზრს, დეპრესიის ნიშნებიც მქონდა, შანსიც კი ვითხოვე, მაგრამ არ მომეცა. აღმოჩნდა, რომ ზოგ შეცდომას ვერ გამოასწორებ, ან არ გაპატიებენ.

ჰოდა, სხვა გზა არ მაქვს! ფეხზე უნდა დავდგე. მარტომ უნდა მოვახერხო ცხოვრების გაგრძელება. არავინ მჭირდება. თუნდაც იმ დრომდე, სანამ ჩემს ახალ ნულოვან ცხოვრებას არ შევეგუები…

ყოველთვის მინდოდა, ოჯახისგან დამოუკიდებელი ვყოფილიყავი. არ ვიცი რამ გამოიწვია ეს ჩემი სწრაფვა დამოუკიდებლობისკენ და თავისუფლებისკენ, მაგრამ იმდენად მინდოდა ჩემი გათხოვების გადაწყვეტილების მიღებაში ამან თავისი მცირეოდენი როლიც კი ითამაშა. სრულად წაკითხვა →

{ 24 comments }

- მოგესალმებით, მე მარიამი მქვია და მე სიყვარულომანი ვარ.

- გამარჯობა, მარიამ! – თქვენც მესალმებით, აქა-იქ აპლოდისმენტები ისმის.

- მე დღეს აქ იმისთვის მოვედი რომ დახმარება გთხოვოთ. ეს დახმარება არ გულისხმობს არც მატერიალურს, არც მორალურს, არც ფიზიკურს, არც სხვა რაიმე სახის დახმარებას… მე დღეს აქ რწმენის განსამტკიცებლად მოვედი.

ბოლო რამოდენიმე თვეა ვფიქრობ, რომ სიყვარული არ არსებობს…

რომ არ მოვსულიყავი, ალბათ ბევრიც არაფერი დაშავდებოდა, კიდევ ერთი იმედგაცრუებული და ხელმოცარული ადამიანი შეემატებოდა სამყაროს და ყველა სხვა ადამიანის ცხოვრება კი ჩვეული დინებით გაგრძელდებოდა, მაგრამ მე სიყვარულომანი ვარ! მე არ შემიძლია სიცოცხლის ფიზიკურად გაგრძელება რწმენის გარეშე – რწმენის, რომ სიყვარული არსებობს და რომ ის ატრიალებს დედამიწას!

დიახ, თქვენ მართალი ხართ, წითელ თმიანო გოგონავ, მარჯვნივ მესამე რიგში! დიახ, დაბადებიდან მეოცნებე ვარ! ყველაზე დიდი მეოცნებე, რასაც კი შეიძლება თქვენი ფანტაზია გასწვდეს!

ყოველ საღამოს ჩაძინებამდე ჩემი ოცნების სამყაროში მიმიხარია,  ხოლო ყოველ დილით გაღვიძებისას იმავე სამყაროდან გადმოსვლა ისე მიჭირს თითქოს სიცოცხლეს ვთმობდე!

დიახ, ჭაბუკო, ბოლო რიგში, თქვენც მართალი ხართ, ბავშვობაში ძალიან ბევრი ზღაპარი წამიკითხავს! რასაც არ ვკითხულობდი, მამიკო და დედიკო მიკითხავდნენ და მიყვებოდნენ.

ვისაც არ დაეზარა, ყველამ ჩემი სული ასაზრდოვა სიყვარულზე დაწერილი ზღაპრებით, სადაც მთავარი მოქმედი გმირები – უფლისწული და მზეთუნახავი – ბოლოს ტკბილად და ბედნიერად იცხოვრებდნენ.

სამწუხაროდ, “ჭირი – იქა და ლხინი – აქა”-ს შემდეგ რა ხდებოდა ისევე არავის უთქვამს, როგორც არავინ გვიყვება თუ რა ხდება ფილმებში ტიტრების შემდეგ, ან როგორც სიკვდილის შემდეგ სიცოცხლის არსებობას გვიმალავენ.

ახლა კი ჩემი ცხოვრების მეოთხედზე ვდგავარ და სიყვარულის აღარ მჯერა. სრულად წაკითხვა →

{ 76 comments }

I love my babe!!!!

I love my babe!!!!

ჯერ-ჯერობით 48 საათიან სატესტო რეჟიმში ვართ. სამსახურში ვარ და ერთი სული მაქვს სახლში მივიდე და ლეპტოპს შევუერთო.

იმედია კარგად მუშაობს და სწრაფია! :love:

P.S. სხვათაშორის, ეს ჩემი 999-ე პოსტია. შემდეგზე გავათასდებით :) ) ^_^

{ 23 comments }

ეს პოსტი წარმოადგენს 2 ნაწილს 4 ნაწილიან სერიაში PhotoSeries

ესეც მეორე ნაწილი. :)

სრულად წაკითხვა →

{ 13 comments }

ეს პოსტი წარმოადგენს 1 ნაწილს 4 ნაწილიან სერიაში PhotoSeries

ეს ფოტოები 31 იანვარსაა გადაღებული აკაკის მიერ. გიორგი იმ ღამეს ჩამოვიდა ლონდონიდან და ეს სწორედ პირველი შეხვედრის ფოტოებია.

ამ დღეს აღიბეჭდა შეხვედრა, ცრემლები (მე არ შევსწრებივარ :D ), სიცილი, საჩუქრების გადაცემა და ერთი სიტყვით აკას ფოტოაპარატი ხელიდან არ გაუგდია.

ელვისში ვიყავით, ფილარმონისს ქვეშ. ამ ბოლო დროს მანდ ხშირად დავდივარ და ბევრმა მითხრა უკვე, “ელვისში დაგინახეო”. ეტყობა თქვენც ხშირად დადიხართ. კარგი ადგილია ძალიან!

მერე ბოულინგის სათამაშოდ წავედით წყნეთში.

ბოულინგის სურათები შეგიძლიათ Singular-ის facebook-ზე ნახოთ.

აქ მხოლოდ ჩემები მიდევს, თან არა დარბაზში, არამედ – ბართან გადაღებული და თან მხოლოდ სამი ცალი.

დანარჩენი კონფიდენციალურია :D

აკამ მითხრა ემოცია დამანახეო, ა, ბატონო, ემოცია!

აკამ მითხრა ემოცია დამანახეო, ა, ბატონო, ემოცია!

სრულად წაკითხვა →

{ 43 comments }

:ზიზღ:

by Sweety on 16 თებერვალი, 2010 · 40 comments

in დღიური,ოჯახი

დღეს ერთ საქორწინო სალონთან ჩავიარე და მივხვდი, რომ მეზიზღება საქორწინო სალონები…

მეზიზღება თეთრი კაბები.

მეზიზღება მენდელსონის მარში.

მეზიზღება ქორწინების სასახლეები.

მეზიზღება მანქანებზე მიმაგრებული ფერადი ბანტები.

მეზიზღება ქუჩაში სიგნალებით მოსიარულე კოლონები.

მეზიზღება პატარძლის გამხმარი ვარცხნილობა, მერე 3 დღე რომ ვერ ჩამოიბანს…

მეზიზღება შამპანურის პირამიდები.

მეზიზღება უნიჭო ქართული ცეკვები.

მეზიზღება უნიჭო უცხოური ცეკვებიც.

მეზიზღება თამადის სადღეგრძელოები.

მეზიზღება ქარქაშიდან ამოღებული ხმლების ხეივნები.

მეზიზღება საქორწინო საჩუქრები.

მეზიზღება ოქროულობა და ბრილიანტები.

მეზიზღება ახალ სახლში გადაბარგების პროცესი…

მეზიზღება ჩემი მშობლების თაობა, რომელსაც ეს ყველაფერი ცხოვრებაში ყველაზე მნიშვნელოვანი ჰგონია.

მეზიზღება!

{ 40 comments }

Shortie

by Sweety on 15 თებერვალი, 2010 · 13 comments

in დღიური

დროებით ვცხოვრობ მშობლებთან.

საკუთარ ლეპტოპზე ინტერნეტი არ მაქვს.

ახლაც ჩემი ძმის კომპიუტერს  ვიყენებ.

აქვე: თუ შეგიძლიათ, გთხოვთ, ყველაზე იაფი და მარტივი ინტერნეტი მირჩიეთ ლეპტოპისთვის, კვლევების დრო არ მაქვს, როცა ინტერნეტთან ვხვდები.

ვიცი რომ ბლოგი მივატოვესავით, მაგრამ  ჯერ-ჯერობით ასეა საჭირო. თქვენი რჩევებიდან რომელიმე ინტერნეტ პაკეტს ჩავრთავ და მერე უპრობლემოდ დავუბრუნდები წერას.

ძალიან რთული პერიოდი მაქვს და მერე ყველაფერზე ერთბაშად დავწერ, ან ნაწილ-ნაწილ.

P.S. დღეს ელვისში რომელიღაცამ დამინახეთ. პირველ სართულზე, შესასვლელიდან მარცხნივ რომ იჯექი, ბიჭთან ერთად. გამარჯობა, მეც დაგინახე. :)

{ 13 comments }

Ageing Superhero

by Sweety on 6 თებერვალი, 2010 · 19 comments

in დღიური

მარ, გილოცავ დაბადების დღეს!

აი, ამ სიტყვებს ვეუბნები მთელი დღე ჩემს თავს და ქოროში მყვება მთელი სამყარო.

ნუ თუ მთელი სამყარო არა, ის ხალხი მაინც ვინც ჩემს გულში ცხოვრობს, ვისთვისაც ყოველ დღე ვიღვიძებ, ვინც მინდა რომ მუდამ ჩემს გვერდით იყოს, ვინც მიყვარს, ვისაც ვუყვარვარ, ვისაც ვერ გაუგია ვუყვარვარ თუ არა, მაგრამ მაინც იცინის და უხარია ჩემთან ერთად.

სამყარომ კი დიდი, ნათელი და ვარდისფერი თოვლი მაჩუქა! (წუხელ თოვისას მთელი ცა ვარდისფერი იყო, შეამჩნიეთ?)

არც ვიცი რა უნდა დავწერო. ის რომ ბედნიერება მინდა? ის რომ სიყვარული მინდა? ის რომ სიცოცხლე მინდა? ის რომ უბრალოდ მინდა კარგად ვიყო პრობლემები არ მაწუხებდეს, ან ხანდახან რომ შემაწუხებს, მალევე მოგვარება შევძლო ხოლმე?

ყველაფერს ვერც დავწერ…

უბრალოდ მინდა მახსოვდეს, რომ ყველა ღამეს დილა მოჰყვება, ყველა დაღმართს აღმართი მოჰყვება, ყველა უბედურებას წარმატება მოჰყვება და არ მინდა ეს დავივიწყო!

ერთადერთი კი რაც შემიძლია განწყობისთვის დაგიტოვოთ ეს სიმღერაა თავისი არაჩვეულებრივი ტექსტით!

Ageing Superhero

Every time I think of growing up I find out that I just slipped back,
I got it all wrong you know I,
Feel younger than I did when I was younger on a backwards track
I thought by now I could have figured it all out instead I’m further back,
Feels kinda stupid but I,
Feel 16 in my head but I guess it’s only 5 years back

But I won’t see the signs
it took so long but you were always on my mind, yeah,

For all the times I’ve tried to take a little time out for myself,
I’m just growing all alone again
But I find in my mind that I’m not.
Time is running out and I just want to say I’m sorry now,
Before I’m all alone again, and I’m broken and cold
The ageing superhero in me is tired
Because he’s lived too fast for too long
and he still longs to be inspired

I feel old, feel broke feel cold and I can’t fight back,
It sounds so stupid I,
But it’s gone, this train won’t run,
Guess it must be the track

But I won’t see the signs
it took so long but you were always on my mind, yeah,

For all the times I’ve tried to take a little time out for myself,
I’m just growing all alone again
But I find in my mind that I’m not
Time is running out and I just want to say I’m sorry now,
Before I’m all alone again, and I’m broken and cold-

But I won’t see the signs;
it took so long but you were always on my mind, yeah,

For all the times I’ve tried to take a little time out for myself,
I’m just growing all alone again
But I find in my mind that I’m not.
Time is running out and I just want to say I’m sorry now,
Before I’m all alone again, and I’m broken and cold
The ageing superhero in me is tired
Because he’s lived too fast for too long
and he still longs to be inspired

{ 19 comments }

ვერ ვხვდები, საკუთარი მეუღლე რატომ არ უნდა მიჭერდეს მხარს ისეთ რამეში, როგორიც არის მაგალითად სხვა ქვეყანაში სასწავლებლად/ტრენინგზე/კონფერენციაზე წასვლა, თუნდაც 3-4 დღით. ერთ წელზე და ხანგრძლივ პერიოდზე ხომ საერთოდ ლაპარაკიც ზედმეტია.

რატომ არ უნდა უხაროდეს ჩემი წარმატებები, რატომ არ უნდა იყოს აღფრთოვანებული, როცა ოცნებები მისრულდება? რატომ არ უნდა მიწევდეს საუკეთესო მეგობრობას და რატომ უნდა მიჩნდებოდეს ხანდახან შეგრძნება რომ “ის ამას ვერ გამიგებს”?

ვერასდროს მივხვდები, როგორ მუშაობს ეს “ქალი – კუხნაში” პრინციპი.

{ Comments on this entry are closed }

გზააბნეულის აღსარება

by Sweety on 4 თებერვალი, 2010 · 26 comments

in დღიური

Drunk Goat

ბოლო ორ დღეში დავასკვენი, რომ ცხოვრება მიყვარს. ცხოვრება – მთელი თავისი სიტკბოებით, სიმწარით, სინანულით, სიყვარულით, სიძულვილით, დამარცხებებითა და გამარჯვებებით.

უბრალოდ მიყვარს და ამას არაფერი შეცვლის…

სამაგიეროდ გარშემო დანარჩენი ყველაფერი იცვლება. თანაც ისე სწრაფად, რომ თვალის დახამხამებასაც ვერ ვასწრებ ხოლმე.

ორშაბათ დილით სახლიდან წამოვედი.

მომბეზრდა ჩხუბები. საკუთარ თავთან მარტო დარჩენა მინდოდა. ყოველთვის იყო ვიღაც ან რაღაც ვინც ხელს მიშლიდა ჩემს მეორე მესთან საუბარში. ტელეფონის ზარები, ვინმეს გადამეტებული ყურადღება, ყიველდღიური ვალდებულებები, ხადახან სიჩუმეც…

მეორე დღეა ძიებაში ვარ. სრულად წაკითხვა →

{ 26 comments }

მოწვეული ბლოგერის პოსტი: Yob

“დაგვიბრუნეთ გაყინული ანაბრები ! “

„ბენდუქიძე იუდა!“

„სოროსის მონები!“ „იაღოველები!“ „მიშისტები!“ „ნაცისტები!“

„გვშიაააა!“ „მეც მშიააა!“ „ჩვენც გვშიაა!“

„ლილიპუტინი!“

ან კიდე….

„ჰელოუინი! – სატანისტები!“ „ღმერთი არ გწამთ?!“ „თუთბერიძისნაირებო!“ „იაღოველებო!“

„ღმერთი არ გწამს, შენი დედ ********** ! “

„გადაგვჭამეს ჩინელებმა!“

ან კიდე….

„ოდნოებში ხაარ?“  „+5 დამიწერეეე…“ „გოგო ოდნოები ჩაბანძდა, ფეისბუქზე ხო არ გადავიდეთ?“ სრულად წაკითხვა →

{ 35 comments }

Sorry

by Sweety on 30 იანვარი, 2010 · 4 comments

in დღიური

ვერ მოვასწარი ახალი პოსტის დამთავრება.

დედაჩემი დამადგა დილით და კოტემაც არ მაცალა კონცენტრირება.

ფოტოები ატვირთული მაქვს უბრალოდ განლაგება სჭირდება და ტექსტის 70% დაწერილი.

კიდევ რაღაც პატარა საქმე მქონდა ეგეც ვერ დავასრულე…

ახლა სამსახურის საქმეზე უნდა გავვარდე და ღამის 12 საათზე “ავატარზე” მივდივარ კინოთეატრში.

არადა როგორ მეგონა რომ დღეს ერთ 3 პოსტს მაინც მოვასწრებდი. ვეცდები ხვალ მაინც მოვასწრო.

არა ეფექტურად ვმუშაობ. სულ არეული მაქვს თავ-გზა. :(

რამე უნდა მოვიფიქრო.

კარგი გავვარდი, ხალხო.

პ.ს. ერთ ფოტოს დაგიტოვებთ. დღეს რაღაცას ვიღებდი ვიდეოზე და მაგ დროს გადაღებული ერთ-ერთი საცდელი სურათია…

{ 4 comments }

</