სან ფრანცისკო: 16.11.2016

2 წელია რელიგიურად ვიყენებ Gyroscope-ს. ეს სან ფრანცისკოში დაბანაკებული ვენჩურული კაპიტალისტების მიერ დაფინანსებული აპლიკაციაა, რომელიც პირადი მონაცემების ვიზუალიზაციას აკეთებს ვებში და მობილურზე.

Private ბეტა რომ გაუშვეს ვებზე, 2015 წლის 23 მარტს, იმ დღიდან მოყოლებული, ჩემზე უფრო passionate მომხმარებელი მგონი არ ჰყოლიათ. ჩემი პროფილი აქ შეგიძლიათ ნახოთ და მეგობრებშიც დამამატოთ: gyrosco.pe/Sweet

ვერ ვიტყვი რომ არ დამიფასდა. დღეს შევხვდი CEO-ს, ანანდ შარმას, რომელსაც წინა კვირაში ტვიტერზე მივწერე, ყავაზე ხომ არ შევხვდეთ-მეთქი და ჩემდა გასაოცრად, დამთანხმდა. ბევრი ვისაუბრეთ იმ პრობლემებზე და გამოწვევებზე, რის წინაშეც კომპანია დგას. რამდენიმე იდეა გავუზიარე, როგორ შეუძლიათ სიტუაციის გამოსწორება. ბოლოს შევთანხმდით, რომ side-პროექტის სახით ცოტა ხანი მაგათ მარკეტინგზე ვიმუშავებ და თუ საქმე კარგად წავიდა, მერე გრძელვადიან თანამშრომლობაზე ვიფიქრებთ. 🚀

მადლიერების ნიშნად, VIP ექაუნთი გამიაქტიურა და იმდენი ახალი feature გამეხსნა, ალბათ ჩემი სტატისტიკით მალე თავს მოგაწყენთ. გამომყევით ბიოჰაკერზე და ინსტაგრამზე.

October #productivity #stats from @gyroscope_app PRO.

A photo posted by Biohacker (@biohacker_ge) on

*

ანანდთან შეხვედრის შემდეგ ერთი საათი მქონდა მარშალის ვახშმამდე და ფინანსური უბნის სამხრეთით მდებარე სანაპიროზე ვიბორიალე. იახტების კლუბი და AT&T-ს ბეისბოლის სტადიონი მოვინახულე. დღისით ამაღელვებელია სან ფრანცისკო. თუ უქარო კარგი ამინდიც დაემთხვა, შენობები მზისგან ოქროსფრად ელვარებს.

უკვე ვიცი, რომ აქ ოდესმე დიდი ხნით ვიცხოვრებ.

#sanfrancisco #yachts

A photo posted by Learn 🙏 Love ♥ Think ✌️Write😇 (@belladore) on

#baseball #sanfrancisco

A photo posted by Learn 🙏 Love ♥ Think ✌️Write😇 (@belladore) on

#baseball #sanfrancisco

A photo posted by Learn 🙏 Love ♥ Think ✌️Write😇 (@belladore) on

Rescue Time Update: Productivity & Singlehood

ჩემს Rescue Time-ის ლოგებს ვუყურებდი და საინტერესო კორელაცია აღმოვაჩინე პროდუქტიულობას და სინგლობას შორის.

ნოემბერში თბილისში ჩამოვედი და შეყვარებულთან ახალდაშორებული გადავეშვი თავით სამსახურის საქმეში. კომპიუტერთან გავატარე თითქმის 300 საათი, 70%-იანი პროდუქტიულობით (210 პსთ).

rescuetimenovember

დეკემბერში დავიმართე აბსოლუტური ვორკაჰოლიზმი და ისტერიკა. კომპიუტერთან გავატარე 325 საათი, აქედან 217 იყო პროდუქტიული.

rescuetimedecember

იანვარში კომპიუტერთან გავატარე თითქმის 200 საათი და აქედან 74% იყო პროდუქტიული (148პსთ). რეალურად უფრო მეტი დრო დავხარჯე მუშაობაზე, უბრალოდ ბოლო თვის ბოლო დღეები ლონდონში ICE-ს მიეძღვნა და Rescue Time-ში დალოგილი არ არის.

rescuetimejanuary

თებერვალში 10 რიცხვამდე ჯერ ისევ ლონდონში ვიყავი და offline ვმუშაობდი, ამიტომ კომპიუტერთან 118 საათი გავატარე, თუმცა პროდუქტიულობა არ დაცემულა და 72% მშვენივრად მეჭირა.

rescuetimefebruary

მარტში დავიწყე შეხვედრები ერთ ბიჭთან. პროდუქტიული საათების რაოდენობა შემცირდა თითქმის ორჯერ. გარდა მაგისა, სამსახურში ყველა ჩემი მნიშვნელოვანი პროექტი დასრულდა და ახალი პროექტები ჯერ არ დამიწყია. ერთი სიტყვით #მახათი.

rescuetimemarch

აპრილის დასაწყისში იმ ბიჭს დავშორდი. საპლივი ფილმების ყურებას შევუდექი, და youtube-ზე ყველა ჟღვლინტიანი კარაოკე ვიმღერე. დროდადრო დრამატული ფეისბუქ-გარჩევებიც მქონდა და მოკლედ ამ ძლივს შეკოწიწებული 46 პროდუქტიული საათის ძალიან მრცხვენია. თავს არარაობად ვგრძნობ.

rescuetimeapril

მაგრამ თუ წინა გამოცდილებას გავითვალისწინებთ და ყველაფერი კარგად წავიდა, აპრილის მეორე ნახევარი თვითონვე ამოიქაჩება და მაისში რაღაც გრანდიოზული უნდა მოხდეს ჩემს კარიერაში. #მოტივაცია

ამოსუნთქვასავით

selfiestudy
დღეს არაფერი გამიკეთებია.

როგორც წესი, ყოველთვის ვცდილობ პროდუქტიული ვიყო. ამას იმდენად სერიოზულად ვუდგები, რომ:

  • მობილური აპლიკაცია – RescueTime – ჩემი კომპიუტერის და მობილურის ყველა მოქმედებას იწერს;
  • მობილური აპლიკაცია – Google Fit – ყველა ჩემს ნაბიჯს და ფიზიკურ გადაადგილებას ითვლის;
  • ვებ აპლიკაცია – Gyroscope – ყველა ჩემს ინსტაგრამის ფოტოს, ტვიტს, Swarm ჩეკინს, ფიზიკური აქტივობას და პროდუქტიულობას თავს უყრის და საინტერესო რეპორტებს აგენერირებს.

დღეს კი არაფერი გამიკეთებია. RescueTime-მა 27 PP (Productivity Pulse) აჩვენა. ეს ნიშნავს, რომ კომპიუტერთან გატარებული დროის მხოლოდ 27% იყო მეტნაკლებად პროდუქტიული.

არადა, მაინც კმაყოფილებას ვგრძნობ: იოგას გაკვეთილზე ვიყავი, 20 წუთი ველოსიპედი ვატარე, 10 000 ნაბიჯი გავიარე (ეს ჩემი ყოველდღიური მიზანია), 2 საათი წიგნის კითხვას დავუთმე (აქედან ერთი საათი პარკში, სუფთა ჰაერზე ვიჯექი, მეორე კი – უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში), პროდუქტების საყიდლად წავედი და შენაძენის 90% ბიოლოგიური და ჯანსაღია (იმ 10%-ში Ben&Jerry’s ნაყინი შედის, რომელშიც უბრალოდ მეტისმეტად ბევრი კალორიაა ჩემი რაციონისთვის).

Evening solitary walks

A photo posted by Mariam Sweet (@belladore) on

გადავწყვიტე, PP-ს ყურადღება აღარ მივაქციო. კომპიუტერთან გატარებული დრო მაინც არ მაბედნიერებს. 

პირობა: უფრო მეტი დრო უნდა დავუთმო ფიზიკურ აქტივობას.

ახალი მსოფლიო ფიტნეს ტრენდი “10 000 ნაბიჯი დღეში” – საკმაოდ ძნელი შესასრულებელია. ეს ყოველდღიურად 8 კილომეტრის გავლას გულისხმობს. ვცდილობ ამ თვეში ყოველ დღე თუ არა ყოველ მეორე-მესამე დღეს მაინც შევასრულო ეს დავალება. ჯერ-ჯერობით კმაყოფილი ვარ აპრილის რეპორტით – თუ გავითვალისწინებთ რომ გამოცდებს გუშინ მოვრჩი.

March-fitness
ჩემი ფიზ. აქტივობა მარტში. წყვეტილი ხაზი – დღიური მიზანი.

 

ჩემი ფიზ. აქტივობა აპრილში.
ჩემი ფიზ. აქტივობა აპრილში.

გასული სამი თვე ყველაზე დაძაბული და სტრესული იყო. იანვარში, თბილისიდან როგორც კი ჩამოვედი, ორი გამოცდა უნდა ჩამებარებინა და მომდევნო კვირას უკვე ახალი სემესტრი იწყებოდა. წიგნიდან თავი არ ამიღია. იანვარში გამოცხადებული ყაზარმული გუშინდელ ბოლო გამოცდასთან ერთად დასრულდა. ამ სამი თვის განმავლობაში სახლიდან მხოლოდ ლექციებზე დასასწრებად გავდიოდი. ვარჯიშის დრო აღარ მქონდა. მხოლოდ იოგას ვახერხებდი ხანდახან, ისიც კვირაში ერთხელ.

ახლა სამაგისტრო თეზისის წერას ვიწყებ, თუმცა ეს ნაკლებად სტრესული საქმეა. თან წინ კიდევ სამი თვე მაქვს. ეს სამი თვეც გრონინგენში ვიცხოვრებ, შიგადაშიგ კი ვიმოგზაურებ. ოფიციალურად ლექციებზე სიარული აღარ მეკუთვნის, მაგრამ ვფიქრობ, რამდენიმე საგანი ჩემი ინტერესის და დამატებითი კრედიტების ხათრით ავიღო. ვნახოთ, როგორ ხასიათზე დავბრუნდები იტალიიდან.

ა, ხო, იტალია…

სამშაბათს რომში მივდივარ 9 დღით. მგონი გასული სამ თვიანი ტანჯვის შემდეგ დავიმსახურე ცოტა დასვენება. კონკრეტული მიზნები არ მაქვს. მარტო მივდივარ, რაც ძალიან მიხარია და იმის შესაძლებლობას მომცემს, რომ გული საითაც გამიწევს იქით წავიდე და რაც მენდომება ყველაფერი ვნახო ჩემი საკუთარი განრიგის მიხედვით.

თუ რამე საიდუმლო ადგილები იცით რომში, მომწერეთ, იქიდან ხელს დაგიქნევთ.

სტუდენტური საერთო საცხოვრებლის ნიუანსები

ყოველთვის მინდოდა სტუდენტურ საცხოვრებელში ცხოვრება მეგემა. ერთ-ერთი მიზეზი, რის გამოც აქ ჩამოვედი, კარგი განათლების და ევროპული გამოცდილების მიღების გარდა, სწორედ ეს იყო. მინდა, ყველაფერი მახსოვდეს, რაც აქ ხდება, მაგრამ სამწუხაროდ იმდენი ყოველდღიური დეტალია, ვერც კი ვიმახსოვრებ. ვეცდები ნელ-ნელა მოვაგროვო ამ პოსტში.

ნიუანსი #1: მაცივარში გაჭრილი ლიმონი თუ დატოვე, ვინმე აუცილებლად გამოგიწურავს. თუ რძის გაუხსნელი ბიდონი გიდევს, გაგიმართლა, რადგან გახსნილი ბოთლებიდან რძე ელვის სისწრაფით ორთქლდება. მაცივრის თავზე დატოვებული ხილის პარკიდან ყოველ დღე თითო ვაშლი ან მანდარინი აკლდება. ეს ჩვეულებრივი ამბავია და არავინ წუწუნებს. თუ არ გინდა, რომ შენს საკუთრებას ვინმე შეეხოს, შენს თაროზე უნდა შეინახო!

ნიუანსი #2: პრინციპში ყველას პირადი ცხოვრება ზეპირად იცი, არა იმიტომ რომ თხელი კედლებია, არამედ იმიტომ რომ სამზარეულოში, ჩაის თანხლებით, მაინც ყველა ყველაფერს გიყვება.

ნიუანსი #3: ხანდახან გგონია, რომ ეს ადამიანები ყველაზე ახლობლები არიან შენთვის, რადგან მათთან ერთად გიწევს დაძინება, გაღვიძება, ბანაობა, კბილების გამოხეხვა, საუზმის და ვახშმის მომზადება, დალევა, დაბადების დღეების აღნიშვნა, წუწუნი გამოცდების შესახებ, ტირილი იმიტომ რომ დედა მოგენატრა, შუაღამის სპონტანური საუბრები, სავარჯიშოდ ერთად სიარული…

ნიუანსი #4: გაზის ქურა ყოველთვის დასვრილია! მიუხედავად იმისა, რომ ყოველდღე სამზარეულოში მორიგეობაა დაწესებული და ყველა მორიგე საღამოს 10-დან 11 საათამდე ყველაფერს წმენდს გაზქურის ჩათვლით, მეორე დილით გაზი მაინც ყოველთვის, ყოველთვის დასვრილი მხვდება. ამას უკვე შევეგუე.

ნიუანსი #5: ყველანი დაკავებულები ვართ და ეს ყველას უსიტყვოდ გვესმის. როცა გამოცდების პერიოდია, ერთმანეთს post-it note-ებს ვუტოვებთ კარებზე მნიშვნელოვანი ინფორმაციის შეტყობინებისთის. ეს არის მთელი ჩვენი კომუნიკაცია. არავის სწყინს, როცა სალაპარაკოდ ან გასართობად ვერ ვიცლით.

ნიუანსი #6: თუ ვინმე მაღაზიაში მიდის, აუცილებლად კითხულობს ვინმეს რამე ხომ არ უნდა – მიუხედავად იმისა, რომ თითქმის ყოველთვის პასუხად უარს იღებს. ეს უბრალოდ ტრადიციაა.

ნიუანსი #7: პიჟამოთი სიარული დერეფანში – ჩვეულებრივი მოვლენაა. We don’t really care.

ნიუანსი #8: სამზარეულოს ორი ყველაზე ხშირი განხილვის საგანი – 1) რას გავაკეთებთ, როცა ჩვენს ქვეყნებში დავბრუნდებით; 2) მაინც რა ჯანდაბა სჭირს იმ “ბრაზიან კაცს”, რომელიც M4-ოთახში ცხოვრობს?

ეს ვიდეოც ხუმრობით, მაგრამ მაინც ყველაფერი სიმართლეა:

Introduction Week v.2.0

დღეს იწყება მეორე სემესტრის შესავალი კვირა.

დაახლოებით 700 ახალი უცხოელი სტუდენტი ჩამოვიდა ხრონინგენში. ამ კვირაში ისინი ზუსტად იგივე გამოცდილებას მიიღებენ, რაც მე აგვისტოში მივიღე. ამჯერად ჩემი მონაწილეობა იმით განისაზღვრა, რომ ESN-ის წარმომადგენელი და ჯგუფის ლიდერი გავხდი. მე და ანდრე ერთად ვიღებთ მონაწილეობას. ჩვენი ჯგუფის ნომერი 31-ია. დაახლოებით 12-მდე სტუდენტი მოგვბარდება.

პირველი დღე შედარებით მარტივია: ჯერ ქალაქის ცენტრი უნდა დავათვალიერებინოთ, შემდეგ ჩვენთან საერთო საცხოვრებელში ვახშამი გავუმართოთ და ღამე – კლუბში წავიყვანოთ. მომდევნო დღეებში ექსკურსიები, სპორტული და კულტურული აქტივობები, წვეულებები და სხვა საინტერესო რამეებია დაგეგმილი.

ერთი სიტყვით, იდეა ისაა, რომ ძველმა სტუდენტებმა ახლებს გზა გაუკვალონ და ხრონინგენული სტუდენტური ცხოვრების ფერხულში ჩააბან.

The sexiest branded t-shirt i've ever worn ^^ #Groningen #GROIntroWeek #esnguide #esn #introductionweek

A photo posted by Mariam Sweet (@belladore) on

ეს ჩვენი ჯგუფია: ორი ამერიკელი, ორი ესპანელი, ერთი ავსტრიელი, ერთი შვეიცარიელი, ერთი პოლონელი, ერთი მალაიზიელი, ერთი ჩინელი და ერთი ბულგარელი. როგორც წინა პოსტებში ვახსენე, ანდრე ბრაზილიელია.

Intro Week 2

პირველმა დღემ საინტერესოდ ჩაიარა, კლუბები მოვიარეთ. ბავშვებმა ბანძი კოქტეილები დალიეს – ვერცერთი ვერ დათვრა.
მე ვერ ვსვამ. 28 დღიანი უშაქრო დიეტა დავიწყე და არაფერს არ ვიღებ, რაც შაქარს შეიცავს – ამას სხვა პოსტში მოვყვები.

ერთმანეთს კარგად შეეწყვნენ. მთავარი ეს არის. ასეთ ინტერნაციონალურ ჯგუფებში ძალიან მნიშვნელოვანია დიპლომატიური დამოკიდებულება. საბედნიეროდ დიპლომატია უხვად დამაბერტყა ბუნებამ. ნებისმიერ სიტუაციაში ფასილიტატორი ვხდები და ყველა კონფლიქტს უსისხლოდ ვაგვარებ. მთავარია, მე არავინ გამაბრაზოს. :)

Cute shots from last night. I didnt drink any though… ^^

A photo posted by Mariam Sweet (@belladore) on

აქვე უნდა ჩავინიშნო ერთ-ერთი ამერიკელი გოგოს, ალექსას ბლოგ პოსტი ინტრო-ვიკის შესახებ.

ერთ-ერთ დღეს კულტურული აქტივობები გვქონდა. მე ჰოლანდიის ისტორია და იმპროვ-კომედიის კლასები ავირჩიე.

იმპროვ-კომედია, ანუ იმპროვიზაციული თეატრი, ძალიან მაგარი რამეა. აქ არ არსებობს წინასწარი სცენარი, მსახიობები უშუალოდ სპექტაკლის მიმდინარეობისას იგონებენ რეპლიკებს და სიუჟეტს. მეგონა, განსაკუთრებული იუმორის/თეატრალური ნიჭით უნდა ყოფილიყავი დაჯილდოებული ეს რომ შეგძლებოდა, მაგრამ ასე სულაც არ ყოფილა. არსებობს სპეციალური წესები და ტექნიკები, რომლებიც შეგიძლია აითვისო და ამის შემდეგ იმპროვიზირება ყველას შეუძლია – თუმცა მე გამიძნელდა. ერთადერთი და უმთავრესი წესი, რასაც იმპროვი მოითხოვს, საკუთარი კომფორტის ზონიდან გასვლაა.

როორც წესი, ყოველთვის ვცდილობ კომფორტის ზონიდან გავიდე ხოლმე. სწორედ ამიტომ მიყვარს მარტო მოგზაურობა, საკუთარ თავს არასტანდარტულ სიტუაციებში ვაგდებ და მომწონს დაკვირვება იმაზე, თუ როგორ ვიზრდები ამ სიტუაციებში. მაგრამ იმპროვის დროს უამრავი “მოწმე” გყავს და შეგრძნებები ათმაგად მძაფრია. ინგლისურ ენაზე იმრპოვიზირებაც გამირთულდა. ალბათ ოდესმე კვლავ მივუბრუნდები, მაგრამ ახლა არა, ისედაც ძალიან სტრესულ გარემოში მიწევს ცხოვრება…

ამ ფოტოზე ფრანგ ბიჭთან ვცდილობ იმპროვიზირებული დიალოგის გაბმას, სადაც მოსაუბრის ყოველი რეპლიკის ბოლო სიტყვები შეძლებისდაგვარად უნდა გაიმეორო და შენი იდეა დაამატო. ეს სავარჯიშო აქტიური მოსმენის უნარს ავითარებს. სათქმელად ადვილია, განსახორციელებლად – საკმაოდ რთული…

improv

იმპროვ-კომედიის დასი, რომელმაც ჩვენ ჩაგვიტარა მასტერ კლასი, გრონინგენის ინგლისურენოვანი დასია – Stranger Things Have Happened. მათი წარმოდგენების ნახვა დასის Youtube-ის არხზეც შეგიძლიათ.