ტელეფონზე საუბრისას მოწოლილი ფიქრები

რა საოცარია…

ამ ქვეყანაში ხალხი გასართობი ადგილების ნაკლებობას უჩივის… მოწყენილობას უჩივის… და მერე როცა სიტუაცია იქმნება, ყველას ყველაფერი ეზარება…

”აქ ცხოვრების ტემპი გაჩერებულია, ხალხი მოდუნებულია, არავინ ვარჯიშობს, არავინ აქცევს საკუთარ თავს და სხეულს ყურადღებას… არავინ ზრუნავს უკეთესი სამყაროს შექმანზე… ”

ცხოვრების დონეც შესაბამისია… ისეთი როგორიც ხალხია…

რა საშინელებაა… რატომ, რატოომ???

”აზიაა, ეს აზია! ყველას ურჩევნია 25 ლარი სახინკლეში დახარჯოს და მუცელი კარგად აივსოს, ვიდრე თავი შეიწუხოს ზედმეტი ფიქრით და კოსტუმების ძებნით… აბა რა გგონია?..”

წავალ საერთოდ…

”არა, რას ამბობ, შენ კიდევ ნათელი წერტილი ხარ, რომ გამოაფხიზლო, შეაჯანჯღარო! არ უნდა წახვიდე…”

ეგ არ არის ჩემი მისია… :( უნდა წავიდე… ნერვების ფასია უკვე რაღაცის კეთება…

იქ სადაც ტერმინი ‘პასუხისმგებლობა’ არსებობს, სადაც ხალხი ‘ამ თვის ხელფასზე’ არაა დამოკიდებული, სადაც წესი წესობს და ჩანაფიქრსაც ადვილად განახორციელებს ენთუზიასტი ადამიანი, ალბათ ყველაფერი უფრო ადვილად ხდება… ან შეიძლება ადვილად არა, მაგრამ მიღებული შედეგით მონიჭებული სიამოვნება ამად ღირს…

ყველაფერი უკუღმართად როგორ უნდა იყოს…

შენ მაინც მყავხარ… <3

შენ და ის… <3

2 ადამიანი…

მთელს სამყაროში… <3 <3

პ.ს. ეს ამინდიც როგორ საქზ!

6 Comments

  1. zustad mdore adamianebis ricxvshi chavardebi bebe

    ეგ არ მოხდება…

    უმალ დეპრესიაში ჩავვარდები ვიდრე მაგათ რიცხვში…

    სიზარმაცე და დეპრესია კი სხვადასხვაა. :ყეს:

  2. რა დღეში ხარ . . . მომიკვდეს თავი : (

    P.S. I’M A FUCKIN ASSHOLE რომ არ მოვდივარ ; (

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.