ოქტომბერი, პროდუქტიულობა და “დროის გადამრჩენელი”

მე იმ ტიპის ადამიანი ვარ, რომელთაც საკუთარ ძალებში დასარწმუნებლად სხვების აღიარება ესაჭიროებათ. :) ამიტომაც ვარ ალბათ RescueTime-ის ფანი.

Rescue Time ქართულად ნიშნავს: “გადაარჩინე დრო”. იგი პატარა აპლიკაციაა, რომელსაც აყენებთ კომპიუტერზე, ან მობილურ მოწყობილობაზე. ის იმახსოვრებს ყველა პროგრამას თუ ვებგვერდს, რომელზეც დღის განმავლობაში ამ მოწყობილობიდან შედიხართ, და ასევე იმახსოვრებს, რამდენ დროს ატარებთ ამ ვებგვერდებზე თუ აპლიკაციებში. თუ თქვენთვის ერთ-ერთი მთავარი ცხოვრებისეული ღირებულება ზრდა და პროდუქტიულობაა, მაშინ ახლავე გადმოწერეთ ეს აპლიკაცია და საკუთარი თავის შესახებ საინტერესო რამეებს აღმოაჩენთ.

პირველ რიგში გაიგებთ, თუ რამდენ საათს ატარებთ დღის განმავლობაში პროდუქტიულად. აღმოაჩენთ, რომ სამსახურში გატარებული 8 საათი არასდროს უდრის 8 პროდუქტიულ საათს. ხოლო თუ თქვენი ყოველდღიური პროდუქტიულობა 5 საათს მაინც აჭარბებს, გილოცავთ, თქვენ მეტისმეტად მუყაითი ადამიანების სიაში ხართ :)

October goal by day
ჩემი ყოველდღიური მიზანია, კომპიუტერთან გავატარო 5 პროდუქტიული საათი. ოქტომბერში სამუშაო დღეების უმეტესობაში გეგმა გადაჭარბებით მაქვს შესრულებული, უქმე დღეებში კი დამსახურებულად დამისვენია :)
October apps by day
ეს ანალიტიკური ანგარიში საშუალებას მაძლევს გავარკვიო, რომელ დღეებში რომელ აპლიკაციებზე დავხარჯე ყველაზე მეტი დრო.
October Productivity Pulse
Productivity Pulse ანუ პროდუქტიულობის პულსი :) სპეციალური ტერმინია, რომელიც %-ად გამოსახავს პროდუქტიულობას პერიოდში. აღმოჩნდა, რომ ოქტომბერში თითქმის 70%-იანი პროდუქტიულობა მქონია.
October Productivity by Day
ეს გრაფიკი დღეების მიხედვით პროდუქტიულობას მაჩვენებს.

No Exit.

Big blue K. with polka dots and other dreams packaged in a box and shipped to my space station.
Created with affection in the state of absurd hallucination.
Instant wireless delivery.
Trapped in symbolic psychedeliaEscape needed and not wanted.
Distorted with color specific madness.
Radio Ga Ga revolution. Intense surrealistic meditation. Travelling to the cosmos without visa. Citizen passport. Digital.
Expansion of humankind without borders. 
Kind is the keyword.
Meaningful incoherence.
We beg everyone's pardon. No Exit.

შემოდგომა პრაღაში

უკვე ერთი კვირაა, რაც პრაღაში ვცხოვრობ. შეღვინებული ოქტომბერია. დღისით 7-დან 10 გრადუსამდე სითბოა. ცივა, მაგრამ მზე თბილია და ალერსიანი. გარეთ გასვლის წინ ჩემს ყველაზე თბილ წითელ ქურთუკს და ლურჯ ბათინკებს ვიცვამ. ამ ერთი წყვილი ბათინკის გარდა სხვა ფეხსაცმელი არ გამაჩნია, მაგრამ წავა.

#Autumn in #Prague

A photo posted by Learn ★ Love ♥ Travel ♦ Write (@belladore) on

 

კევინთან ერთად სასტუმრო პროკოპკაში დავსახლდი. ის ახლახანს გადმოვიდა პრაღაში საცხოვრებლად და Accenture-ში დაიწყო მუშაობა. მე კი 31 ოქტომბერს ევროპაში ცხოვრების უფლება მიმთავრდება. გადავწყვიტეთ ოქტომბრის ბოლო ორი კვირა ერთად გავატაროთ და ეს დროსა და სივრცეში გაჭედილი, უიღბლო ურთიერთობა ერთხელ და სამუდამოდ გავარკვიოთ.

Autumn theme in #starbucks ♥

A photo posted by Learn ★ Love ♥ Travel ♦ Write (@belladore) on

 

ყოველ დილით 7 საათზე ვიღვიძებთ. 8-ის ნახევარზე სასტუმროს სასადილო დარბაზში ჩავდივართ და საუზმეს ზანტად შევექცევით. 9-ის ნახევარზე ერთმანეთს ვემშვიდობებით. ის სამსახურში მიდის. მე კი ჩემი ლეპტოპით ნომერში ან ლობიში ვჯდები და მუშაობას ვიწყებ.

  Sunday morning at French brasserie, Café Amandine. This is a breakfast menu – 200ck (20 GEL) for everything. Whoop! #happinessincarbs   A photo posted by Learn ★ Love ♥ Travel ♦ Write (@belladore) on

დაახლოებით 12 საათისთვის შიმშილი თავს მახსენებს და სუპერმარკეტში ან შორიახლო კაფეებში მივბოდიალებ ლანჩის საჭმელად. ნაშუადღევს ისევ მუშაობას ვაგრძელებ. უამრავი საქმე მაქვს. ბრენდის ახალ სტრატეგიაზე ვმუშაობ. კონკურენციის ანალიზს სამუშაო დღის უმეტესი ნაწილი მიაქვს, მაგრამ ეს აუცილებლად შესასრულებელი საშინაო დავალებაა. ზარები მაკედონიასთან, თბილისთან და ლონდონთან ძირითად საქმიანობას მწყვეტს, მაგრამ მათი უგულებელყოფა არაფრით შეიძლება.

Break fast, but slow… #breakfast #monday #morning #MondayMotivation A photo posted by Learn ★ Love ♥ Travel ♦ Write (@belladore) on

ვერც ვიგებ, ისე ხდება ხოლმე 6-ის ნახევარი და მხარზე მსუბუქი შეხება მაბრუნებს რეალურ სამყაროში. ეს სამსახურიდან დაბრუნებული კევინია. შევპირდი, რომ აქ ყოფნის განმავლობაში ვიქნები “კეთილშობილი დედამიწელი” და არა “აგრესიული ა.მ.ო.“, რაც ნიშნავს, რომ პრაღაში მხოლოდ ოფიციალური 8 საათი შემიძლია დავუთმო მუშაობას, და არა – 12 ან 16, როგორც სხვა დროს. მერე სავახშმოდ მივდივართ. ყოველდღე სხვადასხვა ადგილებს ვარჩევთ, რომ არ მოგვწყინდეს. Foursquare-ი ჩვენი მეგობარია. ხანდახან მის თანამშრომლებთან ერთად ლუდის დასალევად დავდივართ. მეტროს ესკალატორზე ერთმანეთს ვკოცნით. პრაღის არქიტექტურას ვათვალიერებთ. ძილის წინ წიგნებს ვკითხულობთ. ვტირით.

  Church of Prokop   A photo posted by Learn ★ Love ♥ Travel ♦ Write (@belladore) on

 

#Prague #architecture #travelnow #travel #instatravel #travelgram #travelling #traveling #wanderlust #praha#castle #medieval #tower

 

A photo posted by Learn ★ Love ♥ Travel ♦ Write (@belladore) on

ერთხელ იკეაშიც მივდივართ, ჩვენი მომავალი სახლებისთვის საოცნებო ავეჯის ასარჩევად. მე ფემინურ თეთრ ხეს ვირჩევ, ყვავილებიანი ტექსტილით. ის კი ყავისფერი ხისა და მეტალის მინიმალიზმისკენ იხრება. ორივემ ვიცით, რომ ჩვენი მომავალი სახლი არ იქნება საერთო სახლი, ამიტომ ორივეს არჩევანი უკომპრომისოა. ჩემი მომავალი სახლი სკოპიეშია, მისი მომავალი სახლი კი – პრაღაში.

A girly living room ♥   A photo posted by Learn ★ Love ♥ Travel ♦ Write (@belladore) on

ერთ მომენტში ორივე ვჩერდებით თეთრ მინიმალისტურ საძინებელში, სადაც ორივეს გემოვნება თანაბრად არის გათვალისწინებული. ერთმანეთს ჩუმად ვეთანხმებით, რომ ჰიპოთეტურ, ალტერნატიულ რეალობაში ორივესთვის სწორედ ასეთი საძინებელი გამოდგებოდა და გზას ვაგრძელებთ. ეს კი არასდროსაა იოლი.

გზის გაგრძელება ნიშნავს არჩევანის გაკეთებას ამ ურთიერთობასა და ორივეს პირადი ოცნებებისკენ უკანმოუხედავად სვლაში. გზის გაგრძელება ნიშნავს ერთმანეთის გეგმებისა და მიზნების მიმართ თავაზიანობის გამოჩენას და პატივისცემას. გზის გაგრძელება ნიშნავს ერთმანეთის გაშვებას, უკეთესი მომავლისთვის. მაგრამ ძალიან ძნელი ყოფილა თავაზიანობის გამოჩენა მაშინ, როცა შენი პრიმიტიული, პირველყოფილი ინსტინქტები გიბიძგებენ თავდასხმისკენ, დათრგუნვისკენ, ჩახშობისკენ, განადგურებისკენ…

ძალიან ძნელია რაციონალურობის შენარჩუნება ირაციონალურ საკითხებში, მაგრამ ამას მაინც ვახერხებთ. მიუხედავად ურთიერთობის დასრულების გარდაუვალობისა, ერთმანეთის მიმართ დაუღალავად ვიჩენთ სიკეთეს და გულისხმიერებას.

#Cool #vintage #graffiti of @Pepsi in #Prague #pepsi #cola #coke #old #pinup

A photo posted by Learn ★ Love ♥ Travel ♦ Write (@belladore) on

ის ბევრს ხუმრობს, მე ბევრს ვიცინი. მომავალზე ცოტას ვსაუბრობთ. როცა ვტირი, ის მამშვიდებს. მერე სამყაროზე, კაცობრიობის ბედზე და კოსმოსზე ფილოსოფიური საუბრებით ვიქცევთ თავს. კინოში მივდივართ “მარსელის” სანახავად და ყველაზე აღმატებულ მომენტებში ერთმანეთს ხელს ხელზე ვუჭერთ.

ადამიანების უმეტესობა ცხოვრობს ილუზიური უსასრულობის შეგრძნებით. არადა ყოველგვარი უსასრულობა სასრულია. ყოველი წამი უსასრულობაშია განფენილი. ჩვენ ვცხოვრობთ ახლა. ხოლო, რაც არ უნდა ცუდად იყოს ყველაფერი, ბედნიერება მაინც არჩევანია. სხვა არაფერს მნიშვნელობა არ აქვს.

პრაღაში შეღვინებული ოქტომბერია და ყველა ქუჩაზე ისმის მუსიკა კელვინ კლაინის ახალი სუნამოს რეკლამიდან…

“Love as we know it.”

“I’ve been dreaming to fall in love and find the “one” since I was 5.

My struggles with relationships have never been easy or quiet. At times I was bold, and stupid, and slow, and afraid, and mad, and hopeless, and desperate, and excited, and everything in between.

My precious friend @aisat13 made this visualisation for me a few years ago. Despite being so simple, it reminds me what we, as humans know of love, and what exactly I want or don’t want from it.

This picture is idealistic. My ideas about love – aren’t. ♥

Source: Learn ★ Love ♥ Travel ♦ Write on Instagram

გადავწყვიტე აღარასოდეს ვიმოგზაურო

There is no place like home.

გადავწყვიტე აღარასოდეს ვიმოგზაურო.

ამიერიდან ყოველ ახალ ქალაქს საკუთარი სახლივით შევიყვარებ და იქ ისე დავფუძნდები, თითქოს აღარსად მაქვს წასასვლელი, იქამდე მაინც, სანამ ახალ ქალაქში მომიწევს გადანაცვლება.

ყოველ ახალ ქალაქში მოვაშენებ სახლს, და დავრგავ ხეს, და გავაკეთებ ცოტა სიკეთეს.

ყოველ ახალ ქალაქში ზუსტად ისე, როგორც მშობლიურში, ძილისწინ წიგნებს წავიკითხავ, ზოზინა საუზმეებს მივირთმევ და კვირაობით ვიზარმაცებ, თითქოს არსად მეჩქარებოდეს.

არც ბევრ ფოტოს გადავიღებ, რადგან მეცოდინება, რომ ყოველი ახალი ქალაქი ჩემი ქალაქია და ფოტოსურათები არ მჭირდება, რადგან ჩემი ქალაქები მუდამ ჩემთან ერთად იქნებიან. ჩემს ქალაქებში ისევ ყოველთვის დავბრუნდები. მაშინაც კი დავბრუნდები, როცა მეცოდინება, რომ აღარასოდეს დავბრუნდები. კი არ დავბრუნდები, არამედ სამუდამოდ იქ დავრჩები, რადგან ჩემდაუნებურად ვისწავლე, როგორ უნდა ვიყო სხვადასხვა ქალაქებში ერთდროულად.

ყოველ ახალ ადგილას შენობებს ჩავუვლი ისეთივე აღტაცებით, როგორც მშობლიურ ქალაქში ჩავუვლიდი და პირიქით, მშობლიური ქალაქით აღვტაცდები ისე, თითქოს აქ ადრე არასდროს ვყოფილვარ.

რადგანაც მე უკვე ვნახე ახალი ქალაქები. და ადამიანებიც და შენობებიც ყველგან თვისობრივად ისეთივენი იყვნენ, როგორიც სახლში.

საკვებიც თვისობრივად ისეთივე იყო, როგორიც სხვაგან.

მზეც ისეთივე იყო, ოდნავ მეტად ან ნაკლებად მწველი, მაგრამ მაინც ისეთივე.

ჰაერიც, წყალიც და ხეებიც ისეთივე ფუნქციას ასრულებდნენ.

ყველგან იმდენივე მეგობარი შევიძინე, რამდენიც მშობლიურ ქალაქში და ყველგან ისევე მარტო ვგრძნობდი თავს, როგორც ყოველთვის.

ნაცვლად იმისა, რომ გავმხდარიყავი დერვიში, სამყაროს მოქალაქე გავხდი.

გადავწყვიტე აღარასოდეს “ვიმოგზაურო”, რადგან მოგზაურობა თავის მოტყუება აღმოჩნდა. ჩვენ მგზავრებად ვიბადებით და მთელ ცხოვრებას მოგზაურობაში ვატარებთ.

ყველგან გზა არის.

მე ვეღარასოდეს დავბრუნდები სახლში,

რადგან არსად აღარ მაქვს სახლი,

რადგან ყველგან ჩემი სახლი ყოფილა.

There is no place like home.

Home film