წითელი წყვეტილი ხაზით ხრონინგენია შემოსაზღვრული.
წითელი წყვეტილი ხაზით ხრონინგენია შემოსაზღვრული.

ხრონინგენი ძალიან პატარა ქალაქია. ქალაქის ერთი კიდიდან მეორემდე ფეხით ზუსტად 2 საათში, ველოსიპედით კი – 30 წუთში მიაღწევ. მიუხედავად ამ სივიწროვისა, ქალაქი სრულყოფილად ჯერ არ დამითვალიერებია. გარეუბნებში გასვლა არაფერში მჭირდება. უნივერსიტეტის მთავარი შენობა ცენტრშია, ჩემი ჰოსტელი მისგან 10 წუთის სავალზეა. ლექციები ორშაბათს მეწყება, ასე რომ ზერნიკეშიც არ ვარ წასასვლელი. ჩემი ახალი ცხოვრება ხროტმარკტის (Grote Markt) გარშემო მიმდინარეობს.

Screen Shot 2014-09-10 at 18.33.52
ვარსკვლავებით მონიშნულია Grote Markt, Vismarkt, ხრონინგენის უნივერისტეტი და მარტინის ტაძარი
ვარსკვლავებით მონიშნულია Grote Markt, Vismarkt, ხრონინგენის უნივერისტეტი და მარტინის ტაძარი
ვარსკვლავებით მონიშნულია Grote Markt, Vismarkt, ხრონინგენის უნივერისტეტი და მარტინის ტაძარი

Grote Markt – ხრონინგენის მთავარი მოედანია. ამ მოედანზეა მარტინის კოშკი, რომლის დანახვაც შორიდანაც შესაძლებელია. მარტინის კოშკის უკან მარტინის ტაძარია, სწორედ აქ ჩატარდა ჩვენი უნივერსიტეტის მიღების ცერემონიალი.

GroteMarkt
მარტინის ტაძრის ხედი ხროტმარკტიდან. წყარო: Panoramio
Grote Markt 2
ხროტმარკტი. წყარო: Panoramio

ხროტმარკტიდან სამხრეთ-დასავლეთით 50 მეტრს თუ გაივლი, თევზის ბაზრის ქუჩაზე (Vismarkt) აღმოჩნდები. ეს ხრონინგენის ცენტრალური ბაზარია, სადაც უქმე დღეებში ხრონინგენის პროვინციაში მცხოვრები გლეხები თევზს, ყველს და ხილ-ბოსტნეულს ყიდიან. ფასები რა თქმა უნდა ყველაზე დაბალია. ფიშმარკტზე ჩვეულებრივ დღეებშიც უამრავი ხალხი ირევა. აქ ველოსიპედით გავლა ყოველთვის ძალიან მიჭირს.

30 აგვისტო – შაბათი

13:00 – კულტურული ღონისძიებები

1 საათზე ხროტმარკტზე შევიკრიბეთ და USVA-ს ოფისისკენ გავემართეთ. USVA ხრონინგენის უნივერსიტეტთან არსებული კულტურისა და ხელოვნების ცენტრია. აქ შეგიძლია გაწევრიანდე სხვადასხვა წრეებში და კლუბებში.

Screen Shot 2014-09-10 at 22.01.13

ჩვენი ღონისძიების ფარგლებში შეგვეძლო ორი აქტივობა ამოგვერჩია და უფასო გაკვეთილი მიგვეღო. არჩევანი სიმღერის გაკვეთილზე და ქოშის მოხატვაზე შევაჩერე.

ვინც ცოტათი მაინც მიცნობს, ეცოდინება, როგორ მიყვარს სიმღერა. შესაძლოა ჩემი ვოკალური მონაცემები ღირსშესანიშნავი არაა, მაგრამ მაინც… კარაოკე ჩემი უსაყვარლესი გასართობია, მიუზიკლები კი – საყვარელი ჟანრი თეატრსა და კინოში. მას შემდეგ რაც GLEE-ს ყურება დავიწყე, ყოველთვის ვოცნებობდი მსგავს ქოროში (ინგ. Choir) გაწევრიანებაზე. მგონი, დრო დადგა, ეს ოცნება ავიხდინო. ხრონინგენში რამდენიმე ქორო არსებობს. ჩამოსვლის პირველივე კვირაში გამოვიკვლიე და არჩევანი პოპ-ქორო Estrellas-ზე შევაჩერე. მათი რამდენიმე ვიდეო ვნახე Youtube-ზე და ღია რეპეტიციაზეც დავრეგისტრირდი. დანარჩენი გუნდები კლასიკური მუსიკის ჟანრში მღერიან. მათ რეპერტუარს ალბათ ვერ შევეწყობი.

Nada te Turbe
Nada te Turbe

USVA-ში სიმღერის გაკვეთილზე ესპანური სიმღერა Nada te Turbe ოთხ ხმაში გავშალეთ. შთამბეჭდავი გამოვიდა. აუცილებლად ჩავწერები ქოროში.

სიმღერის გაკვეთილის შემდეგ ჰოლანდიური ქოშის მოხატვის სესიაზე შევედი. ცოტათი იმედი გამიცრუვდა – ხის ქოშს მოველოდი, იქ კი მუყაოსგან გამოსაჭრელი და დასაწებებელი ქოშები მოგვაჩეჩეს.

Dutch-Clogs-Model-Blue-Tulip_sm

ხის ქოში ჰოლანდიის სოფლის მეურნეობის ერთგვარი სიმბოლოა. ადრე ჰოლანდიელი გლეხები ხის ქოშებს მუშაობის დროს იცვამდნენ, ახლა უკვე მხოლოდ ტურისტებისთვის განკუთვნილ ნივთ-სიმბოლოდ იქცა.

გადავწყვიტე ჩემი ქაღალდის ქოში ცეცხლისფრად შემეღება. ორნამეტების დახატვაც მინდოდა, მაგრამ ვეღარ მოვასწარი.

ჩემთვის ყველაზე სულის შემძვრელი აღმოჩნდა ჩემს გვერდით მჯდომი ბრმა გოგო, რომელიც ქაღალდის ქოშის გაფერადებას ცდილობდა. გვერდით სხვა გოგო ეჯდა. ფერების არჩევაში და ფუნჯის გასუფთავებაში ეხმარებოდა. შოკში ჩავვარდი. ვერ მივხვდი, რატომ ჩაეწერა ბრმა გოგო ხატვის გაკვეთილზე. როგორც აღმოჩნდა, იმასაც ხის ქოში ეგონა, თითების დახმარებით აპირებდა მისი ფორმის შეგრძნებას და შემდეგ მოხატვას. შევეცადე, ჩემი შეძრწუნება დამეფარა და სიმშვიდე შემენარჩუნებინა, მაგრამ კინაღამ ავტირდი.

Clog Painting
Clog Painting

19:00 – ვახშამი და კომედიის საღამო

USVA-დან სავახშმოდ რესტორან El Txoko-ში წაგვიყვანეს, სადაც ბუფეტის ტიპის სუფრა უკვე გაშლილი დაგვხვდა. მენიუ მაკარონისგან და ხორცის/თევზისგან შედგებოდა. ვახშმის დროს ერთმანეთს USVA-ს შთაბეჭდილებებს ვუზიარებდით. სებასტიანომ თქვა, მარტინის კოშკზე აგვიყვანეს და მთელი ხრონინგენი ხელისგულივით მოჩანდაო. ჯულიანს ჰოლანდიური ისტორიის გაკვეთილი აურჩევია. ყველამ რაღაც თავისთვის საინტერესო იპოვა.

Dinner and lips

ვახშმის შემდეგ კომედიის საღამო იყო დაგეგმილი. წარმოდგენაც არ მაქვს, რამდენი ხანი მივდიოდით, იმ პარკამდე რომ მიგვეღწია. ველოსიპედი ჯერ კიდევ არ მქონდა, ამიტომ ყველანი ფეხით წავედით. რომ მცოდნოდა, ამდენი უნდა გვევლო, ალბათ სახლში დავრჩებოდი.

Comedy Night

საღამო არც ისე მხიარული გამოდგა. შოუში ის ბიჭები მონაწილეობდნენ, ჩვენი მიღების ცერემონიალზე რომ ვნახე. მხოლოდ რამდენიმე ხუმრობაზე გამეცინა. ჩემს გვერდით ღობეზე ერთი უნგრელი ბიჭი იჯდა. გამომელაპარაკა. ჩემი ასაკის ჩანდა და საუბარი გავუბი (გდავწყვიტე, პატარებს თავი არ გავუყადრო). შანდორი რქმევია. დაინტერესდა, რის სასწავლად ჩამოვედი და ზოგადად რას ვსაქმიანობდი. რამდენიმე სამსახურის და პროექტის შესახებ მოვუყევი. ვუთხარი, ჩემს ქვეყანაში 8 წელზე მეტ ხანს ვმუშაობდი და პატარა სტარტაპიც დავიწყე-მეთქი. გაუკვირდა, რა წარმატებული ყოფილხარო; აქ მსგავსი გამოცდილებით ბევრს ვერ იპოვი და არა მგონია, ბევრი რამე ისწავლო ამ ერთ წელში, მთავარი – გამოცდილება – უკვე გაქვსო. მე ვუპასუხე, რომ უფრო საკუთარი თავის შესასწავლად ვარ ჩამოსული, ვიდრე კონკრეტული საგნების. მართლაც, ეს წელი განათლების წელი კი არა უფრო თვით-აღმოჩენის წელი მინდა გახდეს.

მინდა, რომ ერთი წლის განმავლობაში ყველაფრისგან დავისვენო – გონებრივად, სულიერად, ფიზიკურად…

ჰოსტელში ავტობუსით დავბრუნდი. ფეხით ბლაყუნის თავი აღარ მქონდა.

ერთი სული მაქვს ორშაბათი როდის მოვა, რომ საერთო საცხოვრებელში გადავიდე.

პარასკევს ESN-ის გაცნობის კვირა დაგვეწყო.

ESN-ი ერასმუსის სტუდენტების საერთაშორისო ქსელია, რომელიც 36 ქვეყანაში ფუნქციონირებს. ESN-ი მუშაობს მოქნილი და მობილური სასწავლო გარემოს შექმნაზე. გაცვლითი პროგრამების მონაწილეთა ადგილობრივ გარემოში ინტეგრაციის ხელშეწყობის მიზნით ESN მთელი წლის მანძილზე აწყობს სხვადასხვა კულტურულ, სოციალურ, სპორტულ, საგანმანათლებლო და საქველმოქმედო ღონისძიებებს.

ჩვენი გაცნობის კვირის განრიგი ასე გამოიყურებოდა:

29 აგვისტო – პარასკევი

  • 18:00 – ჯგუფის გაცნობა

ჯგუფში #62 ათამდე ადამიანია. მეთაურ-გიდები ალექსი და მარკუსი არიან – ბრაზილიიდან. ჯგუფის სხვა წევრების სახელები და წარმომავლობა ბლოკნოტში ჩავიწერე და პირველივე დღეს დავიმახსოვრე:

ჯულიანი საფრანგეთიდან – ნაზი, ლამაზი, დახვეწილი ყმაწვილია. მუსიკა, ცეკვა და ხელოვნება უყვარს. მე კი მისი აქცენტი მომწონს. ერთმანეთს შევპირდით, რომ სიმღერის გუნდში ერთად გავწევრიანდებით.

ალექსი, ჯულიანი და მე
ალექსი, ჯულიანი და მე

რიკარდო იტალიიდან – გრძელ წვერს ატარებს და საგულდაგულოდ უვლის, კონდიციონერით იბანს და სპეციალურ ტონიკს ხმარობს სურნელის მისანიჭებლად. ინგლისურად კარგად ვერ ლაპარაკობს და თან სასაცილო აქცენტი აქვს.

სებასტიანო იტალიიდან – გარეგნულად ჩვეულებრივ თბილისელ “ინტელექტუალ” ბიჭს ჰგავს. ხრონინგენში მიკრობიოლოგიის სასწავლად ჩამოვიდა. ეტყობა, რომ ბევრს ფიქრობს სამყაროზე, ცხოვრებაზე, რელიგიაზე და ყველაფერზე საკუთარი, დასაბუთებული აზრი გააჩნია.

Sebastiano
მე და სებასტიანო

ალდი ინდონეზიიდან – ალდი გვარად ალიანდია. როგორც ამბობს, ინდონეზიაში ბავშვებს ისეთ სახელებს არქმევენ გვარს რომ გაერითმოს. თუ პირიქით – ისეთ გვარს აძლევენ, სახელს რომ გაერითმოს. ალდი ჭეშმარიტი სანგვინიკია – მუდამ მხიარული, პოზიტიური და მომღიმარი. ხრონინგენის უნივერსიტეტში ფარმაციას სწავლობს.

არტი ინდოეთიდან – ჩია, გამხდარი, სევდიანი გოგოა. ინდოეთში შეყვარებული ჰყავს დატოვებული. ისინი 7 წელზე მეტი ხანია ერთად არიან, თუმცა დაქორწინებას მშობლები უშლიან კასტებთან დაკავშირებული მიზეზების გამო. მშობლების წინააღმდეგ წასვლა კი არცერთს არ სურს.

არტი და მე
არტი და მე

კრისა საბერძნეთიდან – ყველაზე მეტად მას დავუმეგობრდი, თუმცა ყველაზე ნაკლები რამ შემიძლია მასზე ვთქვა.

მუნშენი ჩინეთიდან – აქტიური და კომუნიკაბელური გოგოა, აი, ისეთი, აზიელისგან რომ არ მოელი. ყველა სხვა აზიელი გოგო მორიდებული და მორცხვია, მუნშენი კი ბევრს ლაპარაკობს და აქტიურ ფიზიკურ კონტაქტშიც შემოდის (მაგალითად ხელს ხელზე გკიდებს, ხელკავს გიყრის, თმას გისწორებს და ა.შ.), რაც ცოტა მეუცხოვა.

Day 1 city tour
მარცხნიდან: მიჰა, ჯულიანი, არტი, კრისა, მაიკი, სებასტიანო, ალექსი, მუნშენი, მე, იონე, მარკუსი, როული, ალდი, რიკარდო.

მაიკი უნგრეთიდან – ერთი შეხედვით გგონია, რომ ჩვეულებრივი, სიმპათიური, ქერა უნგრელი ბიჭია, მოირლანდიურო აქცენტით. მერე კი, როცა აღმოაჩენ, რომ ენა აქვს გახვრეტილი, უეცრად ძალიან “Badass” ხდება შენს თვალში.

როული რუმინეთიდან, მიჰა სლოვენიიდან და იონე ესპანეთიდან ჯგუფის ყველაზე ჩუმი და “კარჩაკეტილი” წევრები არიან. მათ შესახებ ბევრი ვერაფერი შევიტყვე.

19:00 – ქალაქის დათვალიერება

ჯგუფის გაცნობის ცერემონიალზე დამაგვიანდა და ჩემს ჯგუფს შუა გზაზე დავეწიე, როცა ქალაქის დასათვალიერებლად მიდიოდნენ. ძირითადად ცენტრში ვიბოდიალეთ, რამდენიმე საინტერესო შენობა და დაწესებულება გვაჩვენეს. ბევრი ვერაფერი დავიმახსოვრე…

მარტინის კოშკი
მარტინის კოშკი

Groningen architecture

City Exterior Architecture Groningen

old building

20:00 – სადილი

საღამოს მარკუსმა ყველანი თავის საერთო საცხოვრებელში ვახშამზე მიგვიპატიჟა. მარკუსი ცოტა უცნაური ტიპია. თავიდან გეი მეგონა, მერე თავისი სასიყვარულო თავგადასავლების შესახებ რამდენიმე ისტორია მომიყვა და აზრი შევიცვალე. რამდენიმე ეპიზოდში, გამკრა, ხომ არ მეფლირტავება მეთქი და მერე ეგეც გადავიფიქრე. ვერ ვიგებ გულში რა უდევს და ცოტა მაფრთხობს, მაგრამ საერთო ჯამში კარგი, საყვარელი ტიპი ჩანს.

City Tour

შემთხვევით, მარკუსის სიაში თვალი მოვკარი, რომ ჯგუფში კიდევ ორი წევრი ირიცხება, რომლებიც პირველ დღეს არ გამოცხადდნენ: ელა გერმანიიდან და კევინი კანადიდან. ყველაზე საინტერესო ფაქტი – კევინი 27 წლისაა. ჯგუფის ყველა სხვა წევრი ჩემზე 3-4 წლით უმცროსია, ხოლო ამ ქალაქში ძალიან ცოტა ადამიანია ჩემი ტოლი. გამიხარდა და იმედი მომეცა, რომ კევინი მეორე დღეს მაინც შემოგვიერთდებოდა.

ბიჭებმა მაკარონი მოხარშეს და რაღაც პომიდვრის სოუსი მოამზადეს. ბევრი არ მიჭამია, არც ისე გემრიელი იყო. ლუდს ვსვამდით. მარკუსმა მთავარ დიჯეიდ დამნიშნა. მე, რა თქმა უნდა, ჩემი საყვარელი “საშინელი” სიმღერები ჩავრთე – ABBA-ს რეპერტუარიდან, თან ცნობილი ჰიტებისგან ფლეილისტს ვაკეთებდი. მუსიკასთან დაკავშირებით აზრები გაიყო. ალექსს როკ მუსიკის ჩართვა უნდოდა, მიჰა რეგეის მოყვარული აღმოჩნდა. რიკარდომ ყურებზე ხელები აიფარა და თავისი დამტვრეული იტალიური ინგლისურით მევედრებოდა ABBA გამომერთო. ალდი გადაბჟირდა. მირჩია, პოპ-ჰიტების მიქსი ჩამერთო – 2012 POP Danthology – ეგ მეც ვიცოდი. საბოლოოდ მუსიკაზე მონოპოლია მაინც მე და ალდიმ დავამყარეთ.

Dinner at Marcus
წრეზე: ალექსი, იონე, არტი, მუნშენი, მარკუსი, ჯულიანი, მე, სებასტიანო, მიჰა, კრისა, ალდი, რიკარდო. წინ: მაიკი და როული.

23:00 – პაბებში ბოდიალი და ბოლო გაჩერება: კლუბი “კოკომო”

ვახშმის შემდეგ ყველანი ავიბარგეთ და ქალაქის ცენტრისკენ გავეშურეთ. იქ რამდენიმე პაბში უფასო სასმელი გველოდა, შემდეგ კი კლუბ “კოკომოში” გაცნობის კვირეულის გახსნითი წვეულება დაიწყებოდა. წესით, ყველა პაბში თითო უფასო “shot”-ი გვერგებოდა და ყველას იმედი ჰქონდა, სასმელი მოგვეკიდებოდა, “კოკომო”-ში კი ფულს აღარ დავხარჯავდით. სამწუხაროდ “შოთები” თითქმის უალკოჰოლო წვენი აღმოჩნდა.

კლუბამდე რომ მივაღწიე უკვე ძალიან დაღლილი ვიყავი. ღამის პირველი საათი ხდებოდა. ხოლო, როცა აღმოვაჩინე, რომ გასახდელში ქურთუკისა და ჩანთის დატოვება მომიწევდა და თან გარდერობის მომსახურებაში 2 ევრო უნდა გადამეხადა, გადავწყვიტე სახლში წავსულიყავი.

ხვალ შაბათია და ღონისძიებები 1 საათიდან იწყება. კარგად უნდა გამოვიძინო.